Geplaatst Hier mijn foto's:
Hier zijn we net vertrokken. Met een mega-huis op de achtergrond.
Niet van ons... 
"Ja, mocht je willen" denkt Röskur met een glimlach.
Langs de weg, met in de verte al het geschreeuw van de schoolkinderen.
In de bak aangekomen Domi even gelongeerd:
Ik wilde haar eigenlijk los doen, maar ze rende als een idioot op het hek af en maakte daar een sliding stop. Ik vertrouwde het niet, te bang dat ze er over heen zou springen... Ze was de rest van de tijd een beetje hyperactief.
(ik had Domi aan de hand meegenomen)
Röskur en Anca in draf.
Nog een keer...
Nog een keer, tijdens een wending.
In galop.
Nog een keer.
Wat zit je mij nou aan te kijken?! >;)
Hier de eerste sprong, een beetje twijfelachtig.
(en slechte timing)
Tussendoor even bijpraten.
Neem je wel mijn goede kant??
Oprotten mens, jij staat al vaak genoeg op de foto, dus laat mij nou ook eens even
.
De derde sprong (tweede had ik weer slechte timing.
).
En dit vond Röskur van een stijltje.
(weigering)Hij is gisteren tijdens de les midden in een hindernis terecht gekomen omdat hij besloot uit sneltempo tölt te springen op een vrij hoge oxer
. Normaal weigert hij echt nooit, maar gisteren na die sprong wel en ik denk dat zijn ego nog niet helemaal is hersteld en hij daarom niet in topvorm was. (en ik wilde zowiezo niet al te hoog omdat ik gisteren ook al best flink met hem heb gesprongen...)Na een keer in stap eroverheen geweest te zijn besloot hij hem toch te springen: (met slechte timing © moi
)
Ik die hindernissen verstel en een beteuterde Röskur die zich afvraagt hoe hij nou bij mij komt.
Ik heb hem toen een heel parcoursje laten springen van ong. 6 hindernissen, een paar keer met wat stappen tussendoor. De derde en laatste keer ging het het beste, ik kon weer wat beter meezitten omdat ik wist wanneer hij ging springen (af en toe te ver van te voren waardoor ik niet echt optimaal zat
) en voor mijn gevoel verbeterde hij z'n techniek ook ietsje. 
Een prachtig getimede foto door Anca.
En een iets minder prachtig getimede foto.
Dit was het hoogste wat we hebben gesprongen, niet zo hoog dus, maar zoals ik al zei was dat ook niet echt de bedoeling met oog op zijn val en de toch wel pittige les gisteren. (maar gelukkig had hij op het laatst wel weer het vertrouwen en sprong hij, zoals 'normaal', zonder dat ik te veel moeite hoefde te doen)Weer thuis:
Gevaarlijke poownie: "ik ga je helemaal in elkaar trappen".
..... Of misschien was ze in galop op weg naar de wei.
En nog even lekker rollen...
(vandaar ook dat ik alsnog lange benen heb boven de sprong, want ik heb m'n beugels wel erg kort zitten met springen...) Ik denk dus niet dat ik het ooit zal leren, hoe erg ik er ook mee bezig ben... 
(vind het wel frustrerend, als je weet dat je iets verkeerd doet, en je probeert het goed te doen, maar het lukt me gewoon écht niet... en ik glij met de weinige staan aan m'n zadel, balans, en ons beider geweeeldige inschattingsvermogen al vrij gauw op z'n hals... misschien dat ik het daarom ook onbewust doe met m'n voeten... 
.......volgens mij zit hij in zijn 2e jeugd 
, waardoor ik soms gewoon echt niet kan blijven zitten.