En waar ik steeds weer tegen op loop is dat ik van de meeste instructeurs zo gigantisch grof in de hand moet zijn.
Afgelopen maandag weer les gehad van een nieuw iemand en ik heb direct de bloedblaren in mijn handen staan. En nog vond ze dat ik meer in moest werken.
Mijn merrie komt tijdens de lessen terug in tempo en vind ik zelf minder goed lopen. Ze gaat hangen en wordt nukkig.
Zelf rij ik graag met minimale aanleuning en een stang. Juist met een stang is het belangrijk dat je je handen thuis kunt houden. Ik probeer ze boven haar schoft te houden op een constante maat en haar van achteren bij te rijden.
Deze instructrice stond erop dat ik met trens reed, maar heeft me vervolgens wel een half uur enorm met mijn handen aan het werk gezet.
Commentaar: die stang is toch veel te grof, dit werkt toch veel lekkerder? Maar ik zit wel met een boos paard ( wat ze anders nooit is) en de blaren op mijn handen.
Ik geef zelf meerdere mensen les, en allemaal volgens het principe van achteren naar voren rijden, dan komt dat hoofd vanzelf wel mee.
Maar het lijkt wel of ik daar een van de weinigen in ben

Een instructrice die dit ook aanhangt heb ik in elk geval nog niet kunnen vinden.
.
.