) en het is een ruin.Ik rijd hem nog niet zo lang.Maar er gebeurt altijd wel iets...(Sorry voor dit lange verhaal maar ik moét het kwijt...
De tweede of derde keer dat ik hem in het bos reed,(hij was toen ong een maand zadelmak) lag er een balkje,op de terugweg...Ik reed rustig aan in draf,en hij sprong erover.Toen hij landde begon hij ver-schrik-ke-lijk te bokken ! (nee,ik was niet hard op zijn rug geploft!) Ik had me er niet aan verwacht,en bok...bok,daar lag ik.Ik was best geschrokken,maarja,hij is jong en ik vergeef hem.Ik er weer op natuurlijk,en hij heeft nog geprobeert...Maar het lukte hem lekker niet meer
Dan ging ik een keertje naar de manege.Er stond een klein kruisje,ik reed er in een zacht drafje over,ik lette goed op dat ik zacht was met handen en niet drukte met mijn benen of terugplofte in het zadel.En hij land,zet twee galopsprongen en BOK...BOK zo hard dat zelfs ik (die zo zadelvast ben) uit het zadel geslingert werd...
Terug erop en weer wat gereden...Een keer ging ik naar een wedstrijdje,gewoon even op het losrijterrein rijden om hem te laten wennen.Hij was rustig,alleen zijn staartje omhoog,knietjes erop en snuiven maar.Maar toen plots ging hij trekken aan de teugels,en echt onmenselijk beginnen bokken...Plets de modder in,gewoon zó genant met mn witte broek (ik moest nog andere paardjes starten)
Nu enkele weekjes geleden was ik op het weiland aan het rijden,het was zo aan het vriezen.Hij was uitzonderlijk braaf.Ik een galopje links,galopje rechts.Plots struikelt hij,mijn teugels glijden een stukje uit mijn handen en twee enorme bokken,maar ik zat er nog stevig op,neem de teugels terug en geef hem een flinke schop met mn benen,en galoppeer terug aan.Niets aan de hand,verder niets meer gebeurt...
Maar nú...Gisteren ging ik rijden in het weiland.Ik was aan het warm stappen,teugels klein beetje langer.Plots (terwijl ik eenhalve volte reed) sprong hij in galop en bolde zn rug een beetje.Ik trok hem stil en reed gewoon verder.Ik stapte nu met stevig conttact.Plots schiet hij gewoon terug in galop.Ik pak hem op,en hij begint te bokken 1,2,3,ik had hem redelijk onder controle,3,4 ik heel serieus : 'Je krijgt me er toch niet af' 5,6 en plots zit ik in zijn nek
7,8 en daar vlieg ik dan.Het was zo'n klap dat ik wel een kwartier ben blijven liggen.Resultaat : gekneusde rib,enkele dikke blauwe plekken en pak onzekerheid...Hij is gecontroleert door een dierenarts,voor en na hij bokte.Er was écht niks mis mee zei ze...Ik denk dat hij het écht gewoon doet om me eraf te gooien,zo'n enorme onmenselijke bokken.Als ik eraf lig blijft hij ook gewoon naast me staan,altijd.Hij gaat nóóit lopen...Datis het rare.Als hij zou willen rennen,zo hij toch gewoon gaan lopen als hij me kwijt was ?
Aan de longe bokt hij trouwens nooit...
Ik wil ingrijpen voor het echt te gevaarlijk word,het bokken begint echt onmenselijk te worden...Ik ben van plan les te volgen want ik wil met hem de lrv of de kempische invliegen (dressuur) echt sterk aan het werk...Ik begin het bokken echt str*ntbeu te worden,eerlijk waar...
Weet misschien iemand waarom hij zo verschrikkelijk bokt,want ik begrijp hem niet,misschien wil hij iets zeggen ? Er is echt nix mis met zijn rug ! Anders is hij zo lief en knuffelig...Ik weet gewoon geen raad met deze brutale pony


Zo lief.Ik ben na een halfuurtje gestopt,want hij was zo flink en had erg gezweet
dan haar hoofd naar binnen. Hierdoor kon ze veel minder hoog bokken en na een tijdje hield ze ermee op.