Het losspringen ging echt superfout en Röskur reageerde minimaal op mijn hulpen in vergelijking met normaal. Herfstdipje?
Al met al was ik niet echt tevreden gezien de manier waarop hij sprong (sommige stapte hij gewoon overheen) en hij had een weigering op de eerste sprong. Terwijl hij zo'n parcoursje met gemak foutloos kon. Maar achteraf gezien, ging het wel goed, 11 hindernissen (8 had een a en b) en 6 barrage (iedereen mocht barage doen) en alleen die ene weigering op dat eerste kruisje. Toen dacht ik dat het fout zou gaan en ook al moest ik alsnog op TE veel dingen tegelijk letten, achteraf gezien ging het dus eigenlijk nog best goed als je keek hoe het losspringen ging.
Oh ja, het lijkt net alsof ik niet in verlichte zit ga, maar dat deed ik wel degelijk! Ik zie op de andere foto's ook bijna geen verlichte zit op de fotomomenten die m'n pa bij mij heeft (als ie al terugkomt) dus misschien dat het aan het fotomoment lag? (en ook wel gedeeltelijk aan hoeveel meer ik aan mijn hoofd had, pff)Nou ja, genoeg geluld, nu de foto's!

Parcoursverkennen (ik ben degene in de charmante blauw-roze-witte trainingsjas............... >;) )




Nu mijn springfoto's!
Mijn pa was druk met foto's van iedereen maken dus geen losrijfoto's, maar da's helemaal niet erg...
.
Hier wachtte ik tot ik mocht. Zoals je ziet zijn Röskur en ik totaal op elkaar ingespeeld, we waren druk aan het kijken hoe degene voor ons het deed.


Hier was ik aan het groeten.

Hindernis 2.

OEH, wat kijk ik venijnig naar mijn instructeur en parcoursbouwer.
Eigenlijk vroeg ik me af waar ik heen moest...
Ik had echt geen flauw idee en even ging ik draven, maar toen wist ik het weer..
(het was de witte hindernis op de achtergrond van de foto) Ik vind dit wel een melige foto. En die staart, whaha! Dit was hindernis 5.
Hindernis 8a.

Hindernis 8b.

Hindernis 5 nog een keer, in de barrage. (die was ingesloten en voor iedereen, alleen telde hij voor mij toch niet voor het klassement.)

Wow deze lijkt echt bijna precies op de eerste foto van hindernis 2! Dit was ook tijdens de barrage.

Rösman heeft weer genoeg gewerkt...

oninteressante geblaat: (niet noodzakelijk, maar meer mijn diepgaande gedachtegang over mijn knol.......)
Wat mij erg opvalt is dat hij er gewoon weinig zin in had... Hij heeft z'n oortjes de hele tijd naar de zijkant staan alsof het hem allemaal niks kan schelen.
Ik hoop echt dat het maar een dipje is. Ik denk wel dat het psychologisch is, want hij had de laatste tijd af en toe ook weer dat hij als ik alleen was, bijv. met naar de les rijden, hij ineens stil ging staan vanuit stap, omdraaien, en naar huis stappen.
Van de zomer was hij met het warme weer in z'n sas (whahahaha, tja het blijft een koudbloed he! *sarcastisch*), misschien moet ie nog even wennen ofzo. Ik rij nu ook minder ivm laat thuis zijn, ik hoop niet dat hij zich achtergelaten voelt ofzo.
Maarja, er zijn zoveel verschillende redenen. Hij knijpt ook nog steeds iets met ademhalen maar verder heeft hij nergens last van (longen geluisterd enz door de DA), dus dat is ook apart (en vandaag was het wel drastisch erg, nee, hij heeft echt superdagen gehad, zelfs lekker hard in het bos wat ie eerst nog niet altijd deed! dus ik denk ook niet dat dit het is
) en als het zo blijft dan bel ik de DA nog maar eens...... 
Als ik terugdenk heeft ie overigens wel altijd een beetje een sukkeligheid gehad met wedstrijden (over hindernissen heenstruikelen - zonder balken eraf
- en verkeerd uitkomen en eroverheen stappen). Zou het kunnen dattie faalangst heeft, of dat hij mijn faalangst voelt?
Maar met dressuren heeft ie dat weer niet, terwijl ik dressuur veeel enger vind dan springen. Dus da's raar. Maarja ik heb ook maar 2 dressuur en 3 spring wd gereden dus daar kan ik eigenlijk niks op basseren. Ik hoop ook niet dat het aan het zadel ligt ofzo (maar dat denk ik niet want het gewone rijden ging wel goed! als ie pijn heeft dan laat ie dat vaak wel op de een of andere subtiele manier merken!). Nou ja, genoeg geblabt... Ik hoop dat ik over de komende periodes een conclusie kan trekken over hoe Röskur zich voelt. 
Ohja, met groeten heeft ie altijd z'n oren naar mij toegedraaid... Het leek wel alsof het puur het springen was. Naja nu ECHT genoeg gepraat, whaha... Ik moet echt leren om korte posts te maken.
)

, en we hadden een keer western les en ik gaf heel duidelijke stuurhulpen maar dan gaat ie toch de andere kant op. Volgens mij kan ik andersom op 'm zitten, zolang ik de goede hulpen geef... Dus hij trekt zich niet superveel aan van hoe ik me voel ofzo. 
gaafe ijsco 