Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-10-04 03:19

4 soorten basis-beenhulpen

Geplaatst door de TopicStarter : 12-10-04 03:19

Wat denken jullie?

1. een drijvend been: om voorwaarts te gaan, kuit aanspannen en ontspannen

2. een begrenzend been: een been wat tegen de buik van het paard duwt

3. een been om de nageeflijkheid te waarborgen, een been wat als een magneet werkt door de buik van het paard naar het andere been.

4. een waakzaam been, een been wat niets doet alleen aanligt en elk moment een actie van de bovenstaande benen kan uitvoeren als het nodig is.

**Geplaatst**: 12-10-04 07:33

Geplaatst: 12-10-04 07:33

Aqua8horse schreef:
Wat denken jullie?

1. een drijvend been: om voorwaarts te gaan, kuit aanspannen en ontspannen

2. een begrenzend been: een been wat tegen de buik van het paard duwt

3. een been om de nageeflijkheid te waarborgen, een been wat als een magneet werkt door de buik van het paard naar het andere been.

4. een waakzaam been, een been wat niets doet alleen aanligt en elk moment een actie van de bovenstaande benen kan uitvoeren als het nodig is.

waar gebruik ik mijn been voor:

- opwekken van impuls (met beide benen): dat kan resulteren zowel in meer verzameling als in meer verruiming, maar ook in meer nageeflijkheid afhankelijk van zit- en teugelhulp.
- 'zijwaartse reactie' (1 been): onmisbaar voor zijgangen, maar ook voor buiging en voor begrenzing opnieuw afhankelijk van zit en hand.

en al die hulpen geef ik alleen als het nodig is, anders is het gewoon een stil afhangend been.

Simpele voorbeelden:
lange teugel, geen zithulp en drijven met beide benen: versnellen
lange teugel, 'drijvende' zithulp en drijven met beide benen: verruimen
lange teugel, 'sluitende' zithulp en drijven met beide benen: verzamelen

lange teugel, geen zithulp en drijven met een been: inbuigen
lange teugel, zithulp en drijven met een (buiten)been: afwenden of wijken
begrenzende teugelhulp, zithulp en drijven met een (buiten)been: diverse zijgangen

Het is uiteraard subtieler, maar die beenhulpen gebruik ik in de praktijk, los van wat theorieboeken daarover zeggen.

**Geplaatst**: 12-10-04 07:59

Geplaatst: 12-10-04 07:59

Sluit me aan bij Lielle.

Nog even over deze 'hulp':

Aqua8horse schreef:
3. een been om de nageeflijkheid te waarborgen, een been wat als een magneet werkt door de buik van het paard naar het andere been.

Als er iets is dat trage paarden in de hand werkt dan is het wel een plakkend been, dat is net zo erg als een vaste hand.

We hebben kunnen zien dat het paard met jou in het zadel compleet alle looplust en impuls verloor en traag en stug werd als gevolg van jouw vaste hand en je plakkende been. Vandaar dat je ook bijna buiten adem van je paard af stapte. Nageeflijkheid ontstaat pas wanneer een paard uit zichzelf voorwaarts is [en dat is overigens niet hetzelfde als loperig].

Deze door jouw genoemde hulp is een fout die je vooral bij beginnende ruiters tegekomt omdat ze nog niet beschikken over een onafhankelijke zit.

**Geplaatst**: 12-10-04 08:31

Re: 4 soorten basis-beenhulpen

Geplaatst: 12-10-04 08:31

Aqua8horse schreef:
een begrenzend been: een been wat tegen de buik van het paard duwt.

Ik duw nooit,
ik geef een korte hulp om voorwaartse drang op te roepen of om te activeren en voor zijgangen verleg ik mijn been. Duwen is uit den boze.

Voor het ‘magnetische been’ sluit ik mij geheel bij Jippie aan. Een paard hoort op eigen benen te lopen, wanneer je een ‘magnetisch been’ nodig hebt om nageeflijkheid te waarborgen zegt dit mij wel wat over de balans.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-10-04 08:56

Geplaatst door de TopicStarter : 12-10-04 08:56

Dan zit daar dus een wezenlijk verschil Sjuim. Hoe begrens jij je paard dan met je been?

En over de nageeflijkheid. Ik denk dat je mij niet goed begrijpt. Je houdt het paard met je been nageeflijk. Dat doen je alleen als het paard zich wil onttrekken. Van een plakkend been is dus helemaal geen sprake, laat staan van trage paarden!!!

Balans moet vanuit het paard zelf komen. Dat geldt ook voor de oprichting, dat kan het paard als geen anders zelf het beste inschatten. De oprichting heeft namelijk te maken met de balans van het paard. Door een beenhulp te geven die werkt als een magneet(dus niet drijft, je wil immers niet voorwaarts) en alleen op het moment dat het even nodig is, steun je juist het paard in zijn balans. Uiteraard ligt je been zo stil en doet niets op het moment dat het paard goed loopt.

**Geplaatst**: 12-10-04 09:02

Geplaatst: 12-10-04 09:02

Ik begrens door in te komen indien nodig en dan je been wakend aanwezig te laten zijn. Ik probeer er zo veel mogelijk vanaf te blijven.

**Geplaatst**: 12-10-04 09:11

Geplaatst: 12-10-04 09:11

Ik sluit me aan bij Lielle, maar: gebruik jij je buitenbeen helemaal niet? (zachtjes, achter de singel, om uitzwaaien te voorkomen)
Of staat het er gwoon niet bij?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-10-04 09:13

Geplaatst door de TopicStarter : 12-10-04 09:13

Dat is juist wat ik bedoel Nicolletje, het begrenzen.

**Geplaatst**: 12-10-04 09:32

Geplaatst: 12-10-04 09:32

Nee, jij spreekt over duwen.
Ik verleg mijn been wel en als het paard daarop niet reageert prik ik hem van mijn been af waarna ik hem gelijk weer laat afhangen. Het paard moet respect hebben voor de plaatsing van mijn been, daar wil ik niet bij hoeven te douwen.

**Geplaatst**: 12-10-04 09:39

Geplaatst: 12-10-04 09:39

Door mijn zit gaan mijn benen bijna automatisch de goede kant op; ikzelf begrens pas bewust als het nodig is.
Ik rij dus: zit-been-hand.
Daar reageert mijn paard het beste op; ik heb een iets minder verfijnd dressuurpaard Koe

dus mijn beenhulp komt in sommige gevallen niet snel genoeg door, dan moet ik aanduwen.
(niet aanduwen als met een auto! het been eraan duwen)

**Geplaatst**: 12-10-04 10:03

Geplaatst: 12-10-04 10:03

Nicolletje schreef:
Ik sluit me aan bij Lielle, maar: gebruik jij je buitenbeen helemaal niet? (zachtjes, achter de singel, om uitzwaaien te voorkomen)
Of staat het er gwoon niet bij?

was die vraag aan mij gericht?

Zo ja: nee, eigenlijk niet. In feite is dat nl ook een eenzijdige kuitdruk, en valt dus onder de tweede beschrijving.
Als ze eenmaal echt goed recht zijn, zullen ze ook niet uitzwaaien in de wending. Als dat nog niet het geval is (en dat gebeurt me toch ook wel regelmatig Knipoog

) heb ik idd een begrenzend buitenbeen achter de singel liggen.

**Geplaatst**: 12-10-04 10:09

Geplaatst: 12-10-04 10:09

Lielle, de vraag was aan jou.
Okee, dan doe ik precies hetzelfde.
Ik heb een ruitervakantie doorgebracht en de instructrice reed héél anders dan ik (meer "werkend" dan ik, ik weet niet hoe ik het moet uitleggen, maar door haar rijstijl, werkte de ruiter harder, om sneller iets te bereiken. Ik 'werk' minder op mijn paard waardoor het langer duurt voordat ik iets bereik. Bijv. aan de teugel lopen: ik zit, zit, zit en dan ga ik zachtjes met de teugel werken. Van haar moest ik mijn armen helemaal naar beneden strekken, waardoor het paard -niet bij mij Bloos!

ik vond het raar- sneller naar beneden ging)
Van haar moest ik per direct bij een wending het begrenzende buitenbeen gebruiken en toen dacht ik: Verward

Ik doe dat niet meteen en altijd Verward

Vergeet ik iets?
Gelukkig lees ik dar er dus meerderen zijn die zo rijden

**Geplaatst**: 12-10-04 10:14

Geplaatst: 12-10-04 10:14

Sjuimpje schreef:
Ik duw nooit,
ik geef een korte hulp om voorwaartse drang op te roepen of om te activeren en voor zijgangen verleg ik mijn been. Duwen is uit den boze.

Hier sluit ik me helemaal bij aan! Absoluut geen duwend been. Moet je zeker niet 'flikken' bij merries en bij merries die al een veulentje hebben gehad. Kun je bijna rekenen op een protest-reactie omdat het voor de merrie aanvoelt alsof het veulen 'in de buik' beweegt!!!

Een duwend been heb ik niet, wil ik niet en wil ik ook bij mijn leerlingen never nooit zien! Korte drijvende hulpen. Actie-reactie. Het paard moet bij mij altijd direct op een kuithulp reageren; welke reactie ik dan ook van ze vraag.....

**Geplaatst**: 12-10-04 10:18

Geplaatst: 12-10-04 10:18

Sjuimpje schreef:
Nee, jij spreekt over duwen.
Ik verleg mijn been wel en als het paard daarop niet reageert prik ik hem van mijn been af waarna ik hem gelijk weer laat afhangen. Het paard moet respect hebben voor de plaatsing van mijn been, daar wil ik niet bij hoeven te douwen.

dat vind ik mooi geformuleerd. Dat bedoel ik ook met een begrenzend buitenbeen in het begin. Later moeten ze gewoon door de wending gebogen lopen, zonder dat ik die buitenkant nog moet begrenzen *LOL*

**Geplaatst**: 12-10-04 12:47

Geplaatst: 12-10-04 12:47

Aqua8horse schreef:
Balans moet vanuit het paard zelf komen. Dat geldt ook voor de oprichting, dat kan het paard als geen anders zelf het beste inschatten. De oprichting heeft namelijk te maken met de balans van het paard. Door een beenhulp te geven die werkt als een magneet(dus niet drijft, je wil immers niet voorwaarts) en alleen op het moment dat het even nodig is, steun je juist het paard in zijn balans. Uiteraard ligt je been zo stil en doet niets op het moment dat het paard goed loopt.

Balans kan niet alleen vanuit het paard zelf komen als de ruiter zelf niet in balans zit. Dit wordt m.i. heel vaak vergeten. Leer eerst de ruiter goed in balans te zitten, eerder lukt het niet om het paard in balans te laten lopen (ongeacht de beenhulpen).

**Geplaatst**: 12-10-04 13:20

Geplaatst: 12-10-04 13:20

Wat is de definitie van duwen Verward

Lachen trouwens dat bij iedereen de paarden zo perfect reageren op been en we het allemaal zo goed kunnen.

Ik duw weleens, ik knijp weleens, ik tik wel eens wat te onrustig aan Haha!

Zeg trouwens altijd wel sorry tegen mijn paard.

Maar ff serieus, als je paard uitzwaait dan begrens je dat toch met je buitenbeen? Nageven doe je toch met je been?

Of heb ik het al die jaren verkeerd geleerd?

**Geplaatst**: 12-10-04 13:40

Geplaatst: 12-10-04 13:40

Dan doe ik het helemaal verkeerd!!! Nageven laat ik mijn paard doen op mijn hand (wel in combinatie met beenhulpen). Goed, volgens de standaarden zoals iedereen die uit het boekje kent: impuls opwekken met je been (klein tikje met hak, begrensd door zithulp) en dit opvangen (sluiten) in mijn hand. Op vervolgens ontspanning van mijn hand, krijg ik nageeflijkheid van mijn paard.

@ Pipo: ja, mijn paarden reageren perfect op mijn been. Zo niet, 'tik' ik meteen aan, rij een paar passen weg en ze kijken wel uit om de volgende keer niet te reageren. Mijn paarden zijn zó super op mijn been, dat ik af en toe het idee heb mijn benen niet nodig te hebben. Ik rij mijn paarden voornamelijk op mijn zit en dat bevalt prima! Ik hou er niet van als ik geen reactie van mijn paard op mijn actie krijg. Op zich vind ik elke reactie goed (er zíjn grenzen natuurlijk), als het maar een reactie is. Hoeveel ruiters zie je niet eindeloos met klapperende benen rijden, bekaf afstijgen na 10 minuten rijden, gewoon omdat ze niet consequent rijden (met hun beenhulpen....).
Geef mij zo'n paard een week onder mijn kont, wédden dat ze veel sneller reageren dan voorheen (en nee, dan is het nog niet 'fijn afgesteld' maar er is een duidelijke verandering).

Ik vind dat je 'de beenhulpen' niet te eenzijdig moet bekijken. Deze hulpen gaan altijd in combinatie met andere hulpen: de overbelangrijke zithulp bv. Enne... begrenzen, doe ik vnl. met buitenbeen maar die buitenteugel moet ook wel ingrijpen hoor! Alle hulpen zijn een wisselwerking op en van elkaar....

**Geplaatst**: 12-10-04 14:24

Geplaatst: 12-10-04 14:24

Zoals ik al zei, mijn verfijnde dressuurpaard (ahem..) reageert zeker niet altijd perfect op mijn been. Wél op mijn zit, trouwens.
Daarom rij ik soms met een knopspoortje (ohóó) maar meestal niet.
Waarom hij niet zo perfect naar het been luistert weet ik niet, ik ben al heeel lang geleden gestopt met klapperen. (ik weet niet of ik het ooit gedaan heb...)
Hij reageert op zich wel graag voorwaarts, maar bijv. afwenden en zijwaarts vindt ie moeilijk, dat ben ik nu aan het oefenen (ik heb een jaar wegens omstandigheden niet zelf op hem gereden)
Als hij uitzwaait, moet ik eerst mijn zit verbeteren, hem 'terughalen' (hij gaat weleens huppelen) nageven met de hand en dan komt bij mij pas het been. Tik met de zweep ofzo heeft echt bijna geen nut bij hem.
Ik rij niet volgen het boekje, nee Schijnheilig

"duwen" vind ik alle kracht in het been leggen alsof je 'm wilt omverduwen

**Geplaatst**: 12-10-04 14:53

Geplaatst: 12-10-04 14:53

Citaat:
du·wen1 (onov.ww.)
1 druk uitoefenen op => douwen; <=> trekken

du·wen2 (ov.ww.)
1 door druk voortbewegen
2 door duwen ergens, in een toestand brengen

Pipo,
jij lijkt wel vaker meer te lezen dan er staat.
Wie zegt dat zijn paard perfect reageert op het been en dat ze het zo goed kunnen?
Het gaat hier om uitgangspunten, als je aangeeft vanuit welke uitgangspunten je met het paard werkt wil dat toch nog niet zeggen dat hij ook perfect luistert?
Dan kunnen we RT wel opdoeken want niemand kan foutloos paard rijden.

**Geplaatst**: 12-10-04 15:08

Geplaatst: 12-10-04 15:08

En wat is volgens jou het verschil tussen drijven en duwen Sjuim? Het aanspannen van de kuitspier? Dat zou je namelijk ook onder de noemer knijpen kunnen verstaan.

Wat doet men werkelijk als je drijft? Heeft iemand daar wel eens werkelijk over nagedacht.............( graag niet gelijk sociaal verantwoorde antwoorden)

Sjuim, blijkbaar zijn er wel mensen die het helemaal goed doen. Bovenstaand staat er nog een reactie van iemand.

**Geplaatst**: 12-10-04 16:07

Geplaatst: 12-10-04 16:07

Pipo schreef:
Sjuim, blijkbaar zijn er wel mensen die het helemaal goed doen. Bovenstaand staat er nog een reactie van iemand.

Ik laat in onderstaande even de overige (drijvende) hulpen weg, okay?

Ja, ik vind idd dat ik het qua beenhulpen helemaal goed doe! Haha!

Ik ben tevreden met de manier waaronder mijn paarden reageren op mijn beenhulp, dús ik vind dat ik het goed doe. Misschien als jij of Sjuim of Anky of voor mijn part de Koningin op mijn paarden stapt, dat het absoluut niet bevalt (zo'n rap reagerend paard), maar ik vind het héérlijk rijden. Eerlijk voorwaarts, aan het been en hup!

Zoals ik al vertelde, áls mijn paard niet of te traag (naar mijn smaak dan weer) reageert op een beenhulp, vertel ik meteen dat ik het er niet mee eens ben en volgende keer is de reactie van mijn paard al heel anders! Het is dus absoluut niet zo dat mijn paarden elke keer weer bij het opstijgen al meteen 'aan mijn been' zijn, maar dat heeft ook met (los)rijtechnieken etc. te maken....

**Geplaatst**: 12-10-04 16:42

Geplaatst: 12-10-04 16:42

Nicolletje schreef:
Ik sluit me aan bij Lielle, maar: gebruik jij je buitenbeen helemaal niet? (zachtjes, achter de singel, om uitzwaaien te voorkomen)
Of staat het er gwoon niet bij?

Wel en niet op die manier. Niet op die manier achter de singel. Ik leg wel eens een been naar achter maar dat druk ik dan niet aan. Bij uitzwaaien kan ie een prik krijgen om weer op eigen benen te komen en dan zoekt ie het zelf maar weer uit.

Bij paarden die moeite hebben in het front te blijven leg ik wel eens een been wat verder naar voren aan. Kojack bijvoorbeeld moest ik in het begin echt 'optillen' op die manier om een wisselserie door te komen. Nu doet ie het makkelijker, maar ik houd mijn binnenbeen er aan na de wissel om hem recht te houden.

Verder probeer ik te rijden met in mijn achterhoofd het idee om zo min mogelijk onnodige hulpen te geven.

Nog even doorgaan op Pipo: ik probeer inderdaad om nooit met een knijpend been te rijden. Mijn beenhulpen varieren dus van aanleggen van een been, zonder druk uit te oefenen tot een korte 'tik' van mijn kuit of spoor. Als je druk gaat geven gaan ze namelijk alleen maar tegen je been aan hangen, daarmee krijg je ze dus nooit op eigen benen.

**Geplaatst**: 12-10-04 22:01

Geplaatst: 12-10-04 22:01

Ik heb net eventjes opgelet bij wat ik deed toen ik op het paard zat Haha!

Ik heb mijn been gewoon aangelegt en als ik harder wil dan knijp/oefen druk uit/ druk/ span mijn kuitspieren aan ( laten we het een naampje geven). Als ik zachter wil dan trek ik aan de teugels, als ik ik naar links wil trek ik aan links, en als ik naar rechts wil dan trek ik aan rechts en dat allemaal met mijn handen naast elkaar. Als ik naar links wil zonder teugel ( pootje over) druk ik mijn rechterbeen ietsje aan, en als ik naar rechts wil ( pootje over) dan druk ik mijn linkerbeen wat meer aan.

En het ideaal plaatje is dat ie dan altijd luistert Cool

Zep: Een been wat er gewoon aanligt gaat een paard niet op hangen, als ie dat wel doet dan is hij niet goed aan het been. Het is inderdaad "mode" om je been er maar af te steken maar volgens de normale rijkunst moet je je been er gewoon aan hebben liggen.
Ik wil ook niet dat mijn paard bloedjevlug reageert met alle spanning van dien. Hij moet gewoon normaal reageren als ik harder wil en normaal reageren als ik opzij wil. Op het moment dat hij dat niet reageert op die hulp dan is dat eigenlijk 100% altijd zo dat ik op een andere manier haar wel in de weg zit zodat ze niet kan luisteren.

Misschien heb ik gewoon een uitzondering van een paard. De mijne wil heel graag werken en doet erg haar best. Als het niet lukt dan is dat een communicatiestoornis die altijd verkeerd zit vanaf mijn kant. Maak dat altijd goed met een wortel en braaf na het werk Knipoog

Gevaar van het been iets eraf is dat je gaat knijpen vanuit je knie en dus denkt te drijven wat niet het geval is.

**Geplaatst**: 12-10-04 22:25

Geplaatst: 12-10-04 22:25

Pipo schreef:
Wat is de definitie van duwen

Lachen trouwens dat bij iedereen de paarden zo perfect reageren op been en we het allemaal zo goed kunnen.

nee, ik weet het allemaal zo goed *LOL*

In de praktijk is het wat anders, maar wat ik heb opgeschreven is wel waar ik naar streef.

**Geplaatst**: 12-10-04 22:33

Geplaatst: 12-10-04 22:33

Lielle schreef:
nee, ik weet het allemaal zo goed In de praktijk is het wat anders, maar wat ik heb opgeschreven is wel waar ik naar streef.

Heb jij dat ook, dat je best weet hoe je het moet doen, maar het in de praktijk allemaal nog niet zo wil lukken Haha!

Dat je aan het rijden bent en denkt................waarom hang ik um nou aan z'n kop, ik weet toch ie daar niet beter van word?

Nomineer dit bericht ×