De eerste foto is van een bijna in slaap vallende Banish op de brug. Hij moet weer even leren dat hij niet zomaar over die brug heen mag walsen, vandaar.
En de tweede foto is van de tweede dag dat hij over het zeiltje heen wilde lopen.
Eindelijk na anderhalf jaar prutsen, heb ik hem zover dat hij daaroverheen gaat. Zijn oren staan op standje ontspannen, maar dat wás hij zeker niet. (je kunt nooit weten of zo'n ding ineens in je kuiten buit nietwaar)
Maar ik ben wel trots op hem!

