Toen ik haar ging rijden stond ze al een tijdje te koop en ik heb toen aangeboden haar weer in training te brengen. Na een winter met veel pech door een gemene beenwond, kreupelheid daardoor, een slechte bodem door veel slecht weer en vervolgens een tijd eruit door een hoefzweer, en toen de topdrukte op school voor mij, had ik vanaf Februari maar heel af en toe kunnen rijden en longeren. Een week of twee terug was ik weer met haar begonnen op te bouwen toen ik van de eigenaresse te horen kreeg dat Aranka zou verhuizen.
Ze zal verhuizen naar de Bosmanege in Bakkeveen waar haar dochtertje zal proberen haar onder begeleiding in de lessen te gaan rijden en een instructrice haar 1 a 2 x per week bij zal rijden.
Ik hoop voor Aranka dat ze daar een goed plekje krijgt met liefdevolle aandacht en iemand die haar op een vriendelijke manier verder door zal rijden...
Vandaag was de vroegere verzorgster van Andrew mee, en zij wilde wel een paar foto''s maken als afscheid. Het was vandaag denk ik de 4e keer dat ik haar weer reed. Daarvoor had ze een aantal maanden vrijwel nit onder het zadel gelopen.
Let maar niet op mijn houding, want die was verschikkelijk zag ik wel. Ik kroop in elkaar en naar voren met mijn onderbenen te ver naar achteren en mijn handen vaak te laag
Gelukkig weet ik dat ik het ook beter kan
Is even wennen op haar denk ik... Ze is heel erg scheef, namelijk rechts bol en links hol en wil heel moeilijk buigen in hals en lichaam. Ze valt ook heel erg naar binnen als je haar daar de kans voor geeft. Het liefst loopt ze met valse knik achter de teugel waarbij ze heel snel is in het uitspugen van het bit
De kunst is om aanleuning te krijgen zodat je haar echt kunt gaan rijden, een stuur krijgt en aan het werk kunt zetten...
Sorry voor de grote hoeveelheid foto's
Wilde een compleet en eerlijk beeld geven en kon niet zo goed kiezen
...
losstappen en proberen aanleuning te krijgen in lage halshouding (les van Carmen
)
Gewoon met je been naar je hand blijven rijden... Dan krijg je aanleuning
(Goh, wat lastig... denkt Aranka dan)
Dit bedoel ik, brave meid!
In draf ook proberen contact te houden... Soms erg moeilijk


de ene keer te diep...

en dan weer wat tegen de hand en het been...


Joyce probeert die bolle buik wat aan de kant te duwen


Even laten zien dat het neusje ook voor de loodlijn kan

Jammer dat ik zo enorm in elkaar duik... Had ik over de bakrand willen springen?


Dat neusje was er dus vaker uit
Gewoon blijven rijden...En ja hoor, dan komt het allemaal vanzelf weer...




Vooral deze laatste foto vond ik erg mooi als je niet let op hoe ik er op zit
Ik heb nog niet zoveel kijk op wanneer een paard goed loopt, maar volgens mij heb ik haar hier echt aan het werk...
Commentaar mag natuurlijk altijd (en ik weet hoe beroerd ik er op zit), maar wilde gewoon onze laatste foto's plaatsen omdat ik haar nu echt kwijt raak en jullie een beetje een idee wilde geven hoe ze nu loopt...
Jammer dat ze weg gaat, want stiekem ben ik me toch wel gaan hechten en had gehoopt op een heel lief baasje die haar eerlijk zou rijden en in de sport uit zou brengen.
Maar aan de andere kant goed, want het was voor mij wel erg druk omdat ik Andrew en Moenira natuurlijk ook nog heb, en die gaan voor...


! Ziet er netjes uit .. probeer alleen af en toen wat meer te "zitten" ! 
Ben benieuwd of ze me straks nog herkent! Nu hinnikt ze altijd en komt in de wei op me afrennen als ik haar naam roep
...
