De manen zijn dus geknipt...
De week voor de wedstrijd had ik nog last van mijn armen omdat ik Marko ingevlochten had (werd helemaal gek van die bos manen), hij had echt een enorme lange, en bovendien dikke bos manen... *snif*Dit is Jules, die rij ik momenteel... Marko bleek het verzorgpaard van het meisje te zijn die tegelijk met mij reed, en aangezien ik geen zin heb in scheve gezichten... Jacqueline had me al op Marko gezet omdat ze meende dat ik hem wel ontspannen aan het lopen kreeg *trots*. Hij is veel harder in de mond en reageerd minder sterk op de zit dan Marko, maar die ontspanning begint te komen... Hij liep woensdag gewoon lekker rustig, en had echt constant net geen aanleuning. Maar hij knabbelde op het bit (heeft ie blijkbaar nooit gedaan) en hij hing niet meer in de hand... Stiekem worden we toch wel vriendjes

Marko. Geweldig paard dit... Heerlijk licht in de mond en erg fel op de houding. Als ik opzij kijk, gaat Marko ook meteen opzij. Maar goed, ik wil Marko niet meer rijden als dat ene meisje ook meerijdt...


Rechts Marko, links Jules (voor jullie dan, Jules staat rechts voor de koets en Marko links). Je ziet op die foto's ook dat Marko veel ontspannender voor de koets loopt, lekker met zijn neusje naar de grond. Hij had iig buiging, Jules niet.

Ik vind ze prachtig
En achterop zit zijn vriendin, vrouw waar ik les van krijg... 