
Dit is Job. Ik denk acht jaar. Hij is de zoon van mijn instructeur dus hij heeft het van geen vreemde. Het is zo'n leuk joch. Hij legt het mij even haarfijn uit.

Zo moet je het doen.

Hij krabt zich eens over zijn hoofd.

Ik blijf geconcentreerd, maar Karan iets minder.

Hij besluit dat het makkelijker gaat als hij op Karan zit. Die het er duidelijk niet mee eens is.

Maar hij zit!

Maar zelfs de meest ervaren ruiter kan wel eens wat hulp gebruiken.

En daar gaat hij. Stap

Halthouden

Stap

Stap

En de stap!
Oh ja Job heeft last van zijn benen die niet altijd meewerken, zeg maar. Maar hij rijdt toch maar zo weg op dat grote paard van me!

Erg leuk om nu eens een keertje een paardenjongetje te zien na al die meiden!

) 


