Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola
koend schreef:Zondag was het ijskoud. Buiten invlechten met verkleumde vingers en wat slordig resultaat. Bij aankomst eigenlijk iets te lang in de cafetaria geschuild en maar net op tijd ons klaargemaakt. Opzadelen ging wat moeilijker dan gewoonte en zo nog wat tijd verloren.
Gelukkig was er een meisje dat even mijn paard wilde vasthouden en een sympathieke omstaander die wel de proef wilde voorlezen.
Het inrijden was te kort om het naar gewoonte op te bouwen.
Maar ... wat had mijn paard er zin in! Whaw, ik was gewoon onder de indruk!
Tijdens mijn proef was ik vooral aan het genieten en dacht ik:”Zie mij hier nu rijden. Ik heb altijd opgekeken naar combinaties die hier en dit reden. Die kwamen van een andere planeet! Ik nu rijden wij hier zelf."
Door mijn mindere focus en mijn excited paard reden we niet onze beste proef en werden we laatste.
Maar ik kwam echt gelukkig thuis!
Ook al zoiets gehad?
Melzazu schreef:Oh wat herkenbaar Lucia.
Met weg gaan bedank ik ook altijd de mensen van de vereniging voor het organiseren. Soms kijken ze je dan best verbaasd aan of als je ze een compliment geeft over de accommodatie of hoe fijn ze het geregeld hebben. Ik vind dat heel normaal om te doen eigenlijk.
Maar dat is ook met sommige andere deelnemers. Dan wens je ze succes en kijken ze je heel raar aan en zeggen niks terug. Nou ja dan niet denk ik dan. Ik kan er niet zo mee zitten. Gelukkig zijn er altijd wel ook die net zo zijn als ik. Dan blijft het toch gezellig haha.
Alle fouten waren doorgaand ruiterfouten. Heerlijk paard om mee te we werken.
)
)
)