Zondag was het ijskoud. Buiten invlechten met verkleumde vingers en wat slordig resultaat. Bij aankomst eigenlijk iets te lang in de cafetaria geschuild en maar net op tijd ons klaargemaakt. Opzadelen ging wat moeilijker dan gewoonte en zo nog wat tijd verloren.
Gelukkig was er een meisje dat even mijn paard wilde vasthouden en een sympathieke omstaander die wel de proef wilde voorlezen.
Het inrijden was te kort om het naar gewoonte op te bouwen.
Maar ... wat had mijn paard er zin in! Whaw, ik was gewoon onder de indruk!
Tijdens mijn proef was ik vooral aan het genieten en dacht ik:”Zie mij hier nu rijden. Ik heb altijd opgekeken naar combinaties die hier en dit reden. Die kwamen van een andere planeet! Ik nu rijden wij hier zelf."
Door mijn mindere focus en mijn excited paard reden we niet onze beste proef en werden we laatste.
Maar ik kwam echt gelukkig thuis!
Ook al zoiets gehad?