Lichamelijk wordt ze er niet moe van in ieder geval
Dit is de eerste keer dat ik er achter loop, buiten, zonder oma en mama. Ik had al een twee keer in de wei gestuurd, maar je moet steeds een stapje verder gaan he?
De zondagochtend is daar ideaal voor, bijna niemand onderweg, overal lekker rustig.
Gelukkig maar, want we slingerden van links naar recht over de weg. Udinde struikelde zelfs nog over een paaltje, tsja, dan moet je maar luisteren naar je baasje

"hoooo Udinde, neeee niet naar rechts
Op de weg moet je lopen
"




