kuscarmen schreef:Ik rij niet altijd aan de teugel. Ik vindt het niet altijd nodig.
Je rijdt een paard niet aan de teugel, je rijdt simpelweg, en als alle elementen kloppen gaat je paard vanzelf aan de teugel lopen.
Citaat:
Ik heb liever een ontspannen paard.
Een correct gereden paard dat nageeflijk is en in een fijne aanleuning loopt, is ontspannen. Is hij dit niet klopt er automatisch verderop in het rijtje iets niet. Of het nou de nageeflijkheid van het paard is of het rijden van de ruiter. Er is dan ook geen kwestie van 'aan de teugel' maar gewoon 'in de krul'.
Citaat:
Toch zie ik mensen altijd aan de teugel rijden. Soms ziet het er echt niet uit.
Niets mooiers dan een goed nageeflijk paard in een eerlijke aanleuning met de neus netjes op of voor de loodlijn. Niets lelijker dan een paard dat in de krul gereden word met het hoofd achter de loodlijn.
Citaat:
Paard is helemaal gestresst, neus ligt in ze borst enz. het is dus echt gedwongen.
Als het gedwongen is, is het per definitie niet 'aan de teugel' maar 'in de krul'. Dwz, het paard geeft niet na, het achterbeen treedt niet onder de massa, de buikspieren spannen niet aan en de rug ontspant niet, kortom het paard loopt in een voor hemzelf erg ongemakkelijke houding. Dat zie je inderdaad aan de stress, het achter de teugel kruipen en alle andere rijtechnische oncorrectheden. Komt allemaal vanuit de ruiter uiteraard.
Citaat:
Maar toch doen heel veel mensen het. Waarom altijd aan de teugel? Is het echt zo belangrijk? Wat vinden jullie?
Ik denk dat je je nog eens flink moet gaan inlezen in het hele gebeuren rond 'aan de teugel'. Verschrikkelijke term vind ik het, zo vaak fout gebruikt (waaronder jijzelf) Ik vind dat een paard ten aller tijde zo gereden moet worden dat hij de ruiter optimaal kan dragen. Daarvoor moet hij ten aller tijde een passend zadel dragen en vrij zijn van lichamelijke kwalen. Ook hoort te ruiter te investeren door te werken aan een goede onafhankelijke zit en een zachte handhaving van het paard. Ook word ieder paard onder de ruiter gehinderd door zijn eigen natuurlijke scheefheid. Daarom eerst rechtrichten. En als al die elementen kloppen, gaat het paard opeens veel makkelijker bewegen, hij heeft immers evenveel kracht op beide kanten. Als de ruiter het toestaat en dit ook begeleidt zal hij zijn achterbenen laten ondertreden, zijn buikspieren gaan aanspannen waardoor hij de rug kan ontspannen en dus beter kan gaan gebruiken. Hij zal gaan ontspannen in nek en kaakgewricht en er komt een welving in zijn hals, de neus komt op de loodlijn en niet erachter zoals velen denken, ook wordt het punt achter de oren het hoogste punt; niet midden in de nek zoals je bij velen ziet. Kortom het heeft niets te maken met het vulgaire 'in de krul' rijden wat jij in je post beschrijft.
Laatst bijgewerkt door Lara_Silver op 24-02-13 18:19, in het totaal 1 keer bewerkt