Geplaatst 
Ook ik heb me sinds lange tijd weer eens over een hindernisje gegooid. Retje vindt het leuk, ik blijf doorgaans liever op de grond, maar nu had ik Rommie in de buurt die de juiste aanwijzingen wist te geven. En zo lukte het me op de laatste dag toch nog om (met beleid en met lef) een hindernis van 80 cm te springen!
Ik vind zelf dat ik vaak wat te ver naar voren zit, volgens Rommie viel het wel mee. Maar goed, de stijlprijs hoef ik niet te winnen, zo lang ik het paard maar niet te veel hinder (en in het zadel blijf
). Overigens ligt het rijden van afstanden me toch net iets beter dan het nemen van hoogtes, maar zo'n springlesje is zeker voor herhaling vatbaar! 
Kijk, de oortjes zijn er wel!
Iets feller en meteen weer oortjes kwijt
Ter vergelijking - zo zag het er drie dagen eerder uit:
Een kruisje om er een beetje in te komen
Veel te hard aangereden - en ik vond dit al hoog genoeg
Mooi zat die hoogte iig 
Fijn dat jullie ondanks dat het niet te rijden was in het bos, toch nog zoveel hebben kunnen doen.
