Het ging niet echt helemaal naar wens:
Aangezien het wedstrijdterrein 5 minuutjes stappen van Sams stal af lag, heeft Son hem eerst thuis even 10 minuutjes gereden, en daarna ben ik met de fiets meegegaan. Omderweg was sam super braaf, maar toen we bij het terrein aankwamen dufde hij eerst niet door de poort, hij nam een spurt en vloog erdoor. Hij schrok rechts van een ambulance die daar stond met een brancard en vloog in rengalop langs het draad op, richting losrijterrein waar de andere paarden waren. Son gaf een gil en op het nippertje konden nog een aantal mensen wegspringen, maar gelukkig kalmeerde hij weer bij de andere paarden.
Wat bleek, vlak daarvoor was een meisje gevallen die ook een poosje bewusteloos is geweest en dus met de ambulance is afgevoerd (daarom stond hij middenop het terrein. (later bleek ze waarschijnlijk een epileptische aanval gehad te hebben)
Maar in elk geval Son, Sam en ik (en een boel omstanders) waren ons werkelijk rot geschrokken. Sonja moest als eerste starten. Sam bleef erg gespannen en de proeven vielen wel redelijk mee (weer in beide proeven een keer verkeerd aangesprongen). Maar de eerste jury was erg positief en vond ze een mooie combi en wel L-klaar!
Ze bleek 1e te zijn geworden met 167 en de andere proef (ging ook minder) had ze 157.
Meer dan verwacht......
Steef starte Obsession en die behaalde ook een mooie eerste plek. (Gefeliciteerd, das het perfecte debuut!!)
Helaas had ik weer last van een lege batterij en heb ik geen pics van zijn verrichtingen kunnen maken, ook ben ik in alle stress en ellende vergeten kennis te maken met een bokker die na sonja reed, sorrie!



(altijd zo'n hekel aan) en ook als eerste eindigen, goed hoor
en gelijk naar de trailer gegaan.
, die kon je ook niet over het hoofd zien met haar spetterende entree het terrein op! hahaha
Nadat ze van de schrik bekomen was, moesten we wel heel erg lachen! Ze stond nog geen seconde stil en toen zei ik tegen haar: zo, da's nog eens een binnenkomertje!