Vandaag zijn we nog een stapje verder gegaan. We wilden weten of hij er ook tegen kon als er een groot wit laken op hem lag.
En zie hier het resultaat:

Later heeft hij zelfs met zijn hele hoofd nog onder het laken gestaan, zodat hij dus niets kon zien. En hij bleef heel braaf staan.
Wat is het toch een schat hè
.Hier kreeg hij dan ook een lekkere beloning voor.
Maar dit was nog niet alles. Michel en ik wilden nog iets proberen. De fotograaf had namelijk gevraagd of wij ook samen op Laiser konden zitten...
... tja daar had ik geen idee van of dat dat mogelijk zou zijn. Dat hebben we nog nooit geprobeerd. Ja er heeft wel eens een klein kind voor bij mij gezeten, maar een volwassen erbij...
Michel ging er eerst even alleen op, gewoon om weer even het stap gevoel te voelen. In stilstand is hij toen heel rustig achter het zadel gaan zitten. Laiser bleef ook heel rustig en deed een paar stapjes naar voren. Maar bleef verder heel rustig. Ik gaf hem een beloning en die smaakte hem goed.
Daarna is Michel afgestapt, en ging ik er weer op. Even in dameszit gezeten en een stukje gestapt. Daarna heb ik hem weer stil gezet en mijn been terug gedaan.
Michel is toen via een krukje en de stijgbeugel heel voorzichtig achter mij komen zitten. En Laiser...
.. die liet het toe. We hebben zelfs nog wat gestapt, terwijl we zo zaten. En Laiser? Die zette geen stap verkeerd.

kan niet anders
hij is echt zo lief als ie groot is volgens mij. 
.