Geplaatst Gisteren was ze al niet zichzelf. Tijdens de les is haar zusje op mij gaan rijden. En dat ging eigenlijk wel aardig. Alleen had ik geen zin, als mijn baasje niet op mij zat.
Vandaag wilde mijn baasje toch nog per se op wedstrijd. Stom hè, als je ziek bent, ben je toch ziek
. Maar goed ze had wat van die vieze snoepjes geslikt en een vitanminestoot genomen. Ik zag het al toen ze me uit de wei haalde, maar goed als zij per se wilde.
Hé baasje, voel je je nu al weer een beetje beter.
Zoals je hier kunt zien, probeerde ik nog op haar in te praten. Maar te vergeefs, ze wilde per se rijden. *zucht, mensen
*
Dit is genomen tijdens het losrijden. Hier voelde ze zich nog goed. En dat kwam doordat ze op me kon rijden, fluisterde ze me toe
.Binnen ging het steeds slechter. Het was er erg benauwd en ze voelde zich steeds beroerder worden. Maar stoppen? Nee hoor. Ze wilde per se.
Ik dacht nog als ik nu niet zo snel loop, vindt ze misschien nog wel geslaagd. Niet dus, de tweede proef moest ik door lopen.
Toen ze van me af stapte na het uitstappen, kon ze bijna niet meer stil op haar benen staan. Michel is toen gezellig met mij gaan lopen, terwijl mijn baasje een beetje bij kon komen terwijl ze even ging zitten.Mensen *zucht* je kunt beter honden houden
