Bokt.nl

**Geplaatst**: 16-12-05 14:00

Re:

Geplaatst: 16-12-05 14:00

Inderdaad, je geduld bewaren leer je vanzelf wel, vooral als je wat moeilijkere paarden rijdt.
Ik heb nu ook een paard die eerst altijd het bloed onder mijn nagels vandaan haalde, en als ik boos werd, dan werd het er niet bepaald beter op, en kon ik beter gelijk ophouden met rijden. Kwaad worden heeft meestal echt geen zin, je moet jezelf wel onder controle hebben.
Sommige paarden hebben het wel nodig datj e even kwaad op ze wordt, maar je moet nooit écht kwaad zijn, altijd je beheersing bewaren..

**Geplaatst**: 16-12-05 14:02

Re:

Geplaatst: 16-12-05 14:02

Ik heb het perfecte paard om je ongeduld bij af te leren

En verder verlies ik nooit mn geduld, vind t de moeite niet, en ik vind de paarden te leuk. Zij zitten ook maar mooi met ons opgescheept...
Ik vind t de taak van de ruiter om het paard uit te leggen wat de bedoeling is, en als dat niet lukt is het altijd een falen van de ruiter...

@KiwiKo: ik meen me een topic te kunnen herinneren waarin wij in de clinche lagen over iets soortegelijks. Van jou moest het paard wel iets uitvoeren wat hij kon, en ik zag dat anders. Ik kan alleen het betreffende topic niet zo snel vinden

Ik geloof ook niet zo in eigenwijze of aggresieve paarden. Op dat punt ben ik het zeker met HC eens.

**Geplaatst**: 16-12-05 14:15

Re:

Geplaatst: 16-12-05 14:15

kan best Cer

ik zou het zo even niet meer weten waar het daar over ging.

Dat een paard iets uit moet voeren wat hij kan heeft voor mij niks met boos zijn te maken

ik wordt niet boos als iets niet gaat, ik ga bij mezelf te rade waarom het niet gaat, wat doe IK fout. Nou is het natuurlijk wel zo dat als een paard gewoon even lekker dwars is dat ik dan wel "van leer trek" maar dan alsnog zal ik niet boos zijn

Dan zeg ik heel duidelijk, tot hier en niet verder!

Boos is trouwens een emotie die een paard niet snapt, een korte heftige uitbarsting snapt het dier nog, die kunnen ze zelf ook hebben. Maar het inwendig boos zijn en het boos blijven NA de uitbarsting snappen ze niet

**Geplaatst**: 16-12-05 14:19

Re:

Geplaatst: 16-12-05 14:19

Urielle schreef:
@HC - dat impliceert dus dat 99,99% van de ruiters maar het best niet in aanraking komt met welk levend wezen dan ook en zodoende dus nooit zichzelf leert beheersen.

Het eerste is wellicht waar, het tweede onderschrijf ik niét; je kan ook op andere manieren dan 'over de rug' van andere creaturen jezelf emotioneel in evenwicht brengen.
Moet je echter wel jezelf wíllen ontwikkelen en bijvóóbeeld ZZZZZZzzzzénnnnnnn lézen

Indien mijn partner haar emoties op mij zou willen leren beheersen ruil ik haar zonder mankeren in. Liefde is prachtig maar niet als kop-van-jut.
Ík kan dat echter beslissen en uitvoeren, een paard niet; paardrijden is een verantwoordelijkheid, geen recht, geen therapie.

Citaat:
Ja, als ik terug kijk op al die jaren kan ik me best triest voelen over alles wat ik een paard heb aangedaan, het meeste zelfs nog onbewust doordat je zelf nog niet goed kon rijden.

...en dát is dus voor het grootste deel niet nodig.

Citaat:
En ik weet zeker dat als ik over 10 jaar terug kijk dat ik nu nog steeds dingen doe waar ik achteraf van denk 'Ocharm die paarden toch. En ik dacht dat ik goed bezig was!'

Omdat je niet weet wat je niet weet. Als je echter met geduld, positief belonend en begripvol en niet gehaast dwangmatig bezig bent doe je hooguit dingen niet optimaal.

@Cer: er zijn natuurlijk verschillende paarden. Ook die zijn wat ze zijn en wat ze meegemaakt hebben. Een paard als soort is echter geprogrammeerd als herbivoor en alleen dominante hengsten hebben óók defensieve 'agressie'. Voor rest; paarden eten grassen, geen mensen

@ de 'driftkikkers': hoe zou jíj reageren als jouw chef zich op jou zou afreageren met een opdracht die je maar half snapt en je een zweepslag zou verkopen of een por met een spoor als je niet gelijk opschoot??? Ík heb daar wel een idee over....

en daarbij ben jíj niet bang voor jouw leven; dat paard raakt instictief van jouw boosheid wél in een diepgewortelde stress omdat deze die boosheid niet kán begrijpen.

**Geplaatst**: 16-12-05 15:26

Re:

Geplaatst: 16-12-05 15:26

@Kiwiko: volgens mij ging het over schoppen oid, ik weet het ook niet meer precies.

We hebben ook wel eens een discussie gehad waarbij we het uiteindelijk eens waren

@HC: natuurlijk zijn er verschillende paarden. Wat wil je zeggen? En ieder paard heeft zn eigen persoonlijkheid en zn eigen ik, waar je je als ruiter/verzorger aan hoort aan te passen.

Alleen dominante hengsten hebben defensieve aggressie, akkoord. Maar hoe vaak komt t klootjesvolk zo'n paard tegen? En dan nog heeft het paard een eigenschap waar het niks aan kan doen. Dan vind ik het niet terecht dat we het daarvoor straffen. Je moet ermee leren omgaan op een eerlijke manier. Ook met een dominante hengst valt te werken...toch?

Met je laatste alinea ben ik het helemaal eens!

Helaas zijn maar weinig mensen mans genoeg om de fout bij zichzelf te zoeken... Of ze doen het wel, maaarrrrr toevallig bij dat ene paard ligt het anders... of een andere smoes

**Geplaatst**: 16-12-05 16:49

Re:

Geplaatst: 16-12-05 16:49

HC: nu zeg je dat ik mijn paard niet mag afstraffen als ze kliert?
wel, ze is nu een jaar onder het zadel.
ik heb het een halfjaar netjes geprobeerd.
resultaat: ik kon niet buitenrijden, mocht zelfs te voet naast haar na&r de piste gaan voor ik iets kon doen ermee.
ze negeerde me volledig en in de wei was het een kreng.
op een bepaald ogenblik was ik het kotsbeu.
ik ben eropgekropen, en ze begon weer opnieuw, bokken, achteruit lopen, omdraaien, etc.
ik heb ze dan de hele weg achteruit gezet, ja, onder dwang.
op dat moment was dat mijn enige uitweg.
de keer erop opnieuw
na 3 keer was ze het geleerd.
ik stap nu gerust zonder zadel en op touwhalster langs de weg.
met zadel (boomloos) en touwhalster maak ik probleemloos buitenritten van meerdere uren, inclusief stukjes rengalop.
je paard laten willen wat ik wim?
lukt hoor, ik rij nu volledig op de stem (buiten) losse teugel die ik enkel in contact neem als er een auto oid passeert, of als ik de drukke weg over/op moet.
nu en dan draait ze nog eens om maar een waarschuwing met mijn stem is voldoende.

in de piste: ik rij erg zacht, gewoon enkelgebroken watertrens,ik heb ene zweep OF sporen bij me om eventueel iets bij te tikken.
dat is zelden nodig omdat we nu op dezelfde golflengte zitten.
alleen hebben we nu en dan een ruzietje
en als ik haar zou laten winnen sta ik hier en een paar weken weer op 0.
voor mij is het simpel, ik vraag, en vraag nog eens, maar als ik 3 keer moet vragen wordt ze afgestraft (daarmee bedoel ik een tik met de zweep).
dingen die ze nog niet kan, bv wijken, ga ik ook niet afstraffen als ze niet lukken, dan zou ik oneerlijk zijn.

en als je mijn post goed zou gelezen hebben zou je ook kunnen lezen dat ik meer beloon dan straf.
mijn paard loopt nog altijd met de oortjes vrolijk vooruit(ja ook in de piste als ik met zweep of sporen rij), en komt in de wei op me af gegalopeerd.
ik denk niet dat ze dat zou doen als ze haar werk niet graag doet
en als een paard zo erg mishandelt wordt, dan denk ik dat hij zen werk niet graag zou doen, en dan zeker niet op je afgaloperen...

maar oke, ik sta wel open voor andere methodes, dus vertel me eens hoe jij het zou oplossen met een paard dat het erf niet afwil,bokt, stijgert, achterit loopt, als wat je kunt denken.

**Geplaatst**: 16-12-05 16:50

Re:

Geplaatst: 16-12-05 16:50

Huertecilla schreef:
Urielle schreef:
@HC - dat impliceert dus dat 99,99% van de ruiters maar het best niet in aanraking komt met welk levend wezen dan ook en zodoende dus nooit zichzelf leert beheersen.

Het eerste is wellicht waar, het tweede onderschrijf ik niét; je kan ook op andere manieren dan 'over de rug' van andere creaturen jezelf emotioneel in evenwicht brengen.
Moet je echter wel jezelf wíllen ontwikkelen en bijvóóbeeld ZZZZZZzzzzénnnnnnn lézen

Ben ik absoluut eens met je

Alleen is het niet doenlijk om uit de buurt van levende wezens te blijven tot je zelfbeheersing hebt. Ik bedoel maar dat ik het niet alleen sneu vind voor paarden als je kwaad op ze wordt, dat is eigenlijk het zelfde met willekeurig welk ander wezen, dier of mens.
En ik denk dat we zoveel waarde hechten aan het verkrijgen van zelfbeheersing, juist omdat we hebben gezien hoe een ander levend wezen reageert op die boosheid. Pas wanneer je je aantrekt wat je een ander ermee aandoet kun je gedreven zijn om die zelfbeheersing te veroveren (imo).

**Geplaatst**: 17-12-05 12:28

Re:

Geplaatst: 17-12-05 12:28

dutske schreef:
HC: nu zeg je dat ik mijn paard niet mag afstraffen als ze kliert?

In principe stel ik dat niet, doch ik stel wel dat 'straf' zoals jij dat lijkt de definieëren NIET mag nee.

Citaat:
maar oke, ik sta wel open voor andere methodes, dus vertel me eens hoe jij het zou oplossen met een paard dat het erf niet afwil,bokt, stijgert, achterit loopt, als wat je kunt denken.

Opvoeden; dit heeft weinig met beleren te maken, maar alles met de basisverhoudingen.
Wat jij noemt is allemaal weerstand tegen wat jij wil. Je hebt dan óf de rolverdeling nog niet helder genoeg, vraagt te veel of - te snel of met teveel druk.
Het paard moet voor- en bovenal eerst geestelijk toe zijn aan wat je gaat aanbieden.
Waarom denk je dat ik zoveel uren vanaf de grónd werk voor ik erop ga en ook tijdens, zelfs ná het zadelmak maken?
De term die ik onderweg opgepikt heb mbt wat ik doe is 'weerstandsloos' en dat dekt de lading.

Ik doe overigens niets nieuws, niets unieks; ik pas wat ik lees, -geleerd heb, alleen maar toe op maat van onze specifieke mogelijkheden. De paarden die we hebben en de omgeving waarin we wonen.
In NL zou ik dijkprofielen, duinen etc. gebruiken en vooral het vele water benutten. Dat is eenhandicap die we hier hebben; geen voldoende ruim water.
Kikkuli maar ook Grisone en Pignatelli maakten gebruik van zowel de hellingen als de grote wateroppervalkken in hun directe omgeving om hun paarden zélf bepaalde muntjes te laten vallen.
Wat ik hier doe kan iedereen overal net zo goed, alleen wat anders, aangepast aan paard en omgeving; elk voordeel hep ze eige nadeel.

Zo kom je ook gelijk op een gouden regel; een echte hufterproof formule voor het omgaan/beleren met/van paarden bestaat niet.
Je bent wie je bent plus jouw ervaringen en dat geldt ook voor jouw paard.
Niet iedereen is even slim, handg, snel of atletisch en diens paard evenmin. Daar komen dan nog persoonlijke omstandigheden en woonomgeving bij.
Bijvoorbeeld PNH is, los van of ik het wel/niet met de inhoud 'mee eens' bent, met afstand de meest hufterproof basismethode die ik ken. Toch zijn er meer mensen die daar zonder begeleiding niet uitkomen dan wel....

Wat echter iedereen wél kan is wat aan zichzélf doen.
De ruiter is bij álles de meest belangrijke en nageloeg altijd zelfs doorslaggevende factor. Geweldig toch?! Dat heb je nu eens helemaal zélf in eígen hand

Onder meer ZZZZZzzénnnnnnn kan een hulp zijn; voor mij was en is het dat zeker

Verbeter je paard begin bij jezelf. :)*

Die uitspraak is van mij en zit Copyright op

**Geplaatst**: 17-12-05 12:41

Re:

Geplaatst: 17-12-05 12:41

Urielle schreef:
Pas wanneer je je aantrekt wat je een ander ermee aandoet kun je gedreven zijn om die zelfbeheersing te veroveren (imo).

Daarom schreef ik óók dat mijn lief en ik ons naar elkaar dienen te gedragen als we niet willen dat we ingeruild worden; is vooral in ons eígen belang

Is mbt jouw paard niet anders alleen zien weinig mensen dit; zonder beheersing van jezelf zal van echte samenwerking met een paard nooit sprake kúnnen zijn, alleen van dwang. Toch is het vooral in het belang van de ruiter want het gevoel van echte, weerstandloze, samenwerking is of je een nieuwe dimensie ontdekt.

Zo'n samenwerking komt uiteraard niet binair tot stand. Het 'aha'-gevoel echter wel. Daarna is het een zoektocht naar waar je bij jezélf de sleutel tot méér daarvan kan vinden.

**Geplaatst**: 02-01-06 17:57

Re: hoe bewaren jullie af en toe toch je geduld?

Geplaatst: 02-01-06 17:57

gewooneven stappen. teugels losgooien even 5minuten rust.. daarna weer gewoon opnieuw beginnen en vol goede moed en rust gaan rijden.. succes

**Geplaatst**: 02-01-06 18:12

Re:

Geplaatst: 02-01-06 18:12

als het dan zover komt dat ik mijn geduld echt verlies, zet ik haar even in de stal en koel even af, na ongv. 15min begin ik weer vrolijk op nieuw. een paard snapt onze boosheid niet en word alleen maar tegendraads van onze spanning, dus even afkoelen.

**Geplaatst**: 02-01-06 19:09

Re: hoe bewaren jullie af en toe toch je geduld?

Geplaatst: 02-01-06 19:09

Brrr... dit klinkt bekend... ik kan nu gelukkig steeds beter mijn geduld bewaren, vooral dmv zelfspot en relativeringsvermogen!

**Geplaatst**: 03-01-06 23:18

Re: hoe bewaren jullie af en toe toch je geduld?

Geplaatst: 03-01-06 23:18

Als mijn pony of paard een keer vervelend bezig is denk ik bij mezelf ja mag hij ook een keer..

Ik kan wel boos op hen worden maar daar bereik ik helemaal niks mee, daar verlies ik alleen maar meer door..

Als ik dan af zou stappen zou het paard ook het idee hebben van als ik vaker zo doe mag ik lekker naar stal, nou..dan doe ik dat toch vaker

Als ik mijn paard erg op zijn donder zou geven, um zou slaan enzo dan heb ik daarna een schuldgevoel, daar wordt je niet vrolijk van...

Ik denk er gewoon aan dat ik met boos worden niks bereik, dan wordt het paard nog lastiger...

Nomineer dit bericht ×