Bokt.nl

**Geplaatst**: 14-12-05 11:51

Re:

Geplaatst: 14-12-05 11:51

Ik vind geduld bewaren ook zo moeilijk.. Heb wel eens dat tijdens het rijden het bloed onde rme nagels vandaan wordt gehaald.. Zo moeilijk en tja..Dan komt het moedeloze, waarom kan ik het niet naar boven..

Zo zonde en heb af en toe wel eens spijt van mijn uitbarsting naderhand, dat jammer genoeg wel. Zo graag zou ik willen dat ik me dat vooraf al bedenk..

Afijn, voor nu gaat het steeds beter. Als het te erg wordt, even terug naar stap met bv lange teugel en wat halthouden. Even terug naar iets wat we beide wel goed doen en dan daarna weer rustig opnieuw proberen. Dat helpt, zomaar het rijden afkappen en met een rotgevoel stoppen en paard op stal zetten? Dat doe ik nooit, als het nie wil. Eerst even rust en terug naar de basis, vervolgens de lat heel wat lager leggen en eindigen als ik alsnog een beetje tevreden ben.. Op zo´n moment vraag ik dus voor ons beide teveel.

En ook ik probeer als ik niet lekker in me vel zit op zo´n dag maar een rustdag of longeerdag in te voegen. Dat beter dan bij voorbaat weten dat tijdens het rijden grote kans is dat het uitloopt op een grote miscommunicatie.

**Geplaatst**: 14-12-05 14:34

Re: hoe bewaren jullie af en toe toch je geduld?

Geplaatst: 14-12-05 14:34

runningkawa schreef:
weet je hoe je het goed afleert?
op een paard gaan zitten die het niet pikt, want dan lig je gauw genoeg met je snufferd in het zand (en terecht)

Zo'n paard heb ik. Dat paard + de wetenschap dat een paard een ruiter niet bewust aan het pesten is, hebben mij zoooooo ontzettend veel geleerd, daar kan bijna geen instructie tegenop.

En als er eens iets niet lukt dan ben ik of niet duidelijk of steekt dat paard niet goed in d'r vel, dan houdt het gewoon op. Lang teugeltje en de volgende keer beter.

**Geplaatst**: 14-12-05 15:11

Re: hoe bewaren jullie af en toe toch je geduld?

Geplaatst: 14-12-05 15:11

Huertecilla schreef:
Geen geduld en dan wel paardrijden

Ik vind paardrijden juist de ideale sport voor heetgebakerde typjes zoals mijzelf! Ongelofelijk karaktervormend! Nergens heb je zoveel zelfbeheersing nodig als in de omgang met een ander levend wezen.
Ik wil niet weten wat voor driftkikker ik nu nog was geweest als ik had getennist ipv paardgereden

**Geplaatst**: 14-12-05 18:10

Re:

Geplaatst: 14-12-05 18:10

Op het moment dat je boos word, verlies je je gevoel. Je irriteert je en daarmee zet je je gevoel uit. Instinctief doe je al een aantal dingen goed als je rustig bent, dat verlies je en dan lukt het natuurlijk al helemaal niet meer. Voor mij is dat weten genoeg om altijd rustig te blijven... Verder even tot 10 tellen en op daarna op nieuw oppakken is ook een goede. En in het begin hebben rik en ik te vaak ruzie gehad, daarom ben ik zo blij dat mijn instructrice even gezegd heeft wat er gebeurd als je boos word!

**Geplaatst**: 14-12-05 23:00

Re: hoe bewaren jullie af en toe toch je geduld?

Geplaatst: 14-12-05 23:00

Als ik mijn geduld verlies begin ik altijd poeslief en sarcastisch te praten over paardenslagers die zoveel goed werk doen met onwillig vlees

Vroeger stapte ik af, even afkoelen, naast paard lopen en peuk erbij.
Tegenwoordig ga ik dus of poeslief praten en ga iets anders doen wat wel lekker gaat die dag.
En als ze ronduit aan het etteren is gooi ik er meestal een EN NU IS HET OVER uit, waar ze van schrikt en stopt met etteren

**Geplaatst**: 14-12-05 23:04

Re: hoe bewaren jullie af en toe toch je geduld?

Geplaatst: 14-12-05 23:04

ik heb ook moeite ermee soms,, als me iets niet lukt ga ik door tot ik het heb en zo niet gewoon doorgaan en tot 35 tellen,, *10 helpt niet

* maar meestal als het me niet lukt ga ik gewoon even wat anders doen,, lekker galopperen(als ik al langer aan het rijden ben) of gewoon even stappen en andere oefeningen doen om het daarna opnieuw te proberen en als het dan nog niet lukt., altijd nog een nieuwe dag

**Geplaatst**: 15-12-05 10:27

Re: hoe bewaren jullie af en toe toch je geduld?

Geplaatst: 15-12-05 10:27

Urielle schreef:
Huertecilla schreef:
Geen geduld en dan wel paardrijden

Ik vind paardrijden juist de ideale sport voor heetgebakerde typjes zoals mijzelf!

...en jouw paard?

Je hebt op zich gelijk mits je een paard treft dat zich niet laat intimideren door een kwaad roofdier en in verzet gaat zonder bang te worden. Die zijn zeldzaam. De meeste paarden houden er een trauma aan over. Míj lijkt het dan beter dat de ruiter naar een -loog gaat, wat over Zen leest en een pilletje slikt ipv een paard te pesten.

Bedenk dat bijna niemand er zonder bit laat staan zonder teugels opstapt, meestal wel met zweep en sporen en zo veel te veel dwangmogelijkheden heeft. Zonder die mogelijkheden moet de ruiter wel snel leren ja. Mét..... is het 9 van de 10 keer paardjepesten.

**Geplaatst**: 15-12-05 10:42

Re:

Geplaatst: 15-12-05 10:42

Nu niet helemaal overdrijven

Niet elk paard is meteen getraumatiseerd

ach zonder teugels springen doe ik ook vrolijk hoor en zie dat wel eens vaker op bokt voorbij komen

Ook bitloze opomingen

Alleen net als jij op straat zonder teugels daar waag ik me niet aan.

Maar ook dan kun jeje paardje pesten als heet gebakerd bent
want als dan het sturen niet lukt schop je hem maar onder zijn donder, terwijl je het zelf erkeerd doet.

**Geplaatst**: 15-12-05 10:53

Re:

Geplaatst: 15-12-05 10:53

Ik heb het al ergens zien staan, maar geldt dus ook zeker voor TS: besef goed dat het paard je niet aan het 'pesten' is. Die van mij kan ook ongelooflijk spoken. Inmiddels weet ik dat negeren de beste optie is, negeren en gewoon stug doortrainen... Moeilijk? Ja echt wel! Maar ja, paarden zien de dingen nu eenmaal anders en als het in het karakter zit, zul je het maar moeten accepteren... Politietraining wil overigens ook wel helpen, maar ook daar heb je veel geduld voor nodig!

haha

**Geplaatst**: 15-12-05 12:08

Re:

Geplaatst: 15-12-05 12:08

runningkawa schreef:

Citaat:
weet je hoe je het goed afleert?
op een paard gaan zitten die het niet pikt, want dan lig je gauw genoeg met je snufferd in het zand (en terecht)

Zo'n paard heb ik dus.

Meestal ga ik een lang stuk stappen om tot rust te komen maar soms helpt zelfs dat niet. Als ik onredelijk wordt tegen mijn pony vindt zij dat het voor mij tijd wordt om af te stappen. Ze is daar ook heel handig in.
Als ik op de grond zit blijft ze op een veilige afstand naar me kijken om te polsen hoe mijn bui is. Als ik nog steeds boos ben blijft ze uit de buurt en als ik weer relaxt ben komt ze naar me toe. Slim paard! Meestal is een enkeltje grond wel redelijk ontnuchterend.

En als ik van te voren weet dat ik niet lekker in mijn vel zit ga ik niet rijden. Mijn paard reageert heel sterk op mijn stemmingen en dan draait het zeker uit op oorlog.

Maar meestal zijn we gelukkig wel een redelijk harmonieus stel.

**Geplaatst**: 15-12-05 15:00

Re:

Geplaatst: 15-12-05 15:00

runningkawa schreef:
Nu niet helemaal overdrijven

Niet elk paard is meteen getraumatiseerd

Dat schijf ik al ....

Citaat:
Alleen net als jij op straat zonder teugels daar waag ik me niet aan.

Maar ook dan kun jeje paardje pesten als heet gebakerd bent
want als dan het sturen niet lukt schop je hem maar onder zijn donder, terwijl je het zelf erkeerd doet.

Grapje hoop ik; boos een drijvende hulp geven als je paard al van weerstand blijk geeft

Kan je inderdaad beter binnen een hek blijven ja.
Ik ga vannacht onder de maan het terrein in en ben vanmorgen wezen lopen met Arabella; het laatste half uur door de campo haar helemaal los laten werken; leidtouw om de hals en met stem en lichaamstaal het hele skala oefenen. Beter niet boos worden als ze even niet bij de les is

**Geplaatst**: 15-12-05 15:03

Re: hoe bewaren jullie af en toe toch je geduld?

Geplaatst: 15-12-05 15:03

ff stappen diep zuchten en tot 10 tellen,, kan soms zo boos worden

**Geplaatst**: 15-12-05 15:04

Re:

Geplaatst: 15-12-05 15:04

ik bedoel daarmee mezelf niet..

maar ik maakte uit jou stukje op dat als je zonder optoming rijd, je paard niet over ze zeik kunt krijgen omdat je geen dwang middelen hebt

waarop dat mijn antwoord was

als je heetgebakerd bent en denkt dat als er wat mis gaat de fout bij het paard legt, schopt zo'n persoon zijn paard ook wel zonder bit.
En is je paard ook zonder sporen, bitten enz over de zeik te helpen

ligt dus niet aan de optoming, maar wie erop zit.

**Geplaatst**: 15-12-05 15:22

Re: hoe bewaren jullie af en toe toch je geduld?

Geplaatst: 15-12-05 15:22

wyona schreef:
ik zal wel rustig moeten blijven. mijn haf wilt niet aan de teugel lopen en blijft vaak dwars tegen me in gaan. het enigste wat ik dan moet doen is proberen en proberen net zo lang totdat het wel lukt. ze geeft het uiteindelijk wel op hoor maar vaak pas na een half uur en dat iedere keer weer. ik mag van me rijinstructrice niet eerder stoppen totdat het me gelukt is anders heeft me haf gewonnen. is niet leuk om steeds in gevecht te gaan maar moet door die zure appel heen bijten anders blijft ze dit doen.
als je je nu af mocht vragen of ze wat mankeerd. ze is in het verleden flink verwaarloosd geweest waardoor d'r bil en rug spieren niet goed ontwikkeld zijn daardoor moet ik dus trainen aan de teugel zodat ze die gebieden meer gaat gebruiken. ze loopt teveel op de voorkant. in het begin zal het best pijnlijk (kijk maar naar jezelf als je ineens spieren moet gaan gebruiken waarvan je niet wist dat je ze had) zijn geweest maar daar is nu geen sprake meer van. het is al een groot deel bij getrokken. het is bij haar meer zo dat ze geen zin heeft in werken en tis ook veel leuker als je lekker op buitenrit rond je heen kan kijken (vind zij) maar ik moet het toch regelmatig blijven doen anders valt ze terug in d'r oude gewoontes.
soms weet ik al dat ik te weinig geduld heb dan begin ik er niet aan is niet eerlijk tegenover haar en ik schiet er niks mee op.

ik heb ook zo'n eigenwijze hafflinger...!
Alleen zei is niet mishandeld...

Maar zei weet donders goed wat aan de teugel is en ze kan het ook maar ze gaat gewoon dwars tegen mij in lopen... En inderdaad ik heb veelll moeite met mijn geduls ik ga meestal niet stappen want dan denk ik dat ze der zin heeft..

En dan naa een half uur loopt ze eindelijk aan de teugel gaat ze elke keer weer een stukje omhoog en na 1 uur rijden rijd ze pas perfect...

En dan die dingen dat ze om haar heen gaat kijken om alles wat ze ziet of hoort..

ik kan daar op het laatst echt niet meer tegen...

Maar ach.. Ik straf haar nooit zo erg want ik voel me later altijd schuldig daar over... Ook een irritante eigenschap van mezelf..

**Geplaatst**: 15-12-05 17:14

Re:

Geplaatst: 15-12-05 17:14

runningkawa schreef:
maar ik maakte uit jou stukje op dat als je zonder optoming rijd, je paard niet over ze zeik kunt krijgen omdat je geen dwang middelen hebt

Dat impliceer ik ook ja.

Citaat:
als je heetgebakerd bent en denkt dat als er wat mis gaat de fout bij het paard legt, schopt zo'n persoon zijn paard ook wel zonder bit.

één keer ja....

Waarbij het voor míj evident is dat een heet gebakerd persoon die dit niet volledig onder controle heeft niet optomingsloos buiten kán rijden. Het één sluit het ander uit. Vandaar dat het dé 'oplossing' is

Zo heb ik mijn jonge hengst als nóg weer een overtreffende trap; die moet ik positief motiverend en met nooit meer dan fase 1 optomingsloos rijden. Íets te duidelijk en hij staakt. Zelfs geïrriteerd zéggen dat hij niet moet treuzelen geeft al een grote kans op een verontwaardige protestactie en als ik pech heb veegt hij me er mbv een boom vanaf.

En is je paard ook zonder sporen, bitten enz over de zeik te helpen

ligt dus niet aan de optoming, maar wie erop zit.
[/quote]

**Geplaatst**: 15-12-05 20:56

Re: hoe bewaren jullie af en toe toch je geduld?

Geplaatst: 15-12-05 20:56

ik verlies zelden mijn geduld.
of toch niet odat een oefening niet lukt omdat ik of het paard het nog niet beheersen.
kan dat beest maar moeilijk gaan straffen omdat ze iets niet kent, toch?
maar wanneer ik wel mijn geduld kan verliezen is, dat als ze iets wél kent, en het vertikt om te doen.
bv rechtsomdraaien (volte rechterhand bv, en dan voor ht op de hoefslag komen naar buiten vallen naar de uitgang toe)
dan verlies ik weleens mijn geduld, maar dan krijgt ze 1-2 felle tikken met de zweep, en probeer ik gewoon nog eens.

waarmee ik echt wel kan uitfreaken, is als ze op een butienrit weer in achteruit gaat, nu is dat gelukkig opgelost
maar in het begin ging ze graag achteruit tot in de gracht toe
dus dat pik ik ook niet meer.
maar ik ben dan wel zo, ik kan hard uit de hoek komen, erg hard, maar direct daarna ben ik echt heel zacht en lief.
zodra ze klieren wordt dat afgestraft, zodra ze braaf zijn wordt de afstraffing uiteraard direct gestopt, en omgezet in beloning.
en de paarden doen het daar goed op, dus...

**Geplaatst**: 15-12-05 21:40

Re:

Geplaatst: 15-12-05 21:40

[quote]één keer ja....

die paarden ken ik ook genoeg en die laten zich echt niet van de wijs brengen door een bit

Waarbij het voor míj evident is dat een heet gebakerd persoon die dit niet volledig onder controle heeft niet optomingsloos buiten kán rijden. Het één sluit het ander uit. Vandaar dat het dé 'oplossing' is

de oplossing, dat is zo'n mensen weg houden bij dieren, want er zullen best gekken zijn die dingen als zonder hoofdstel gaan proberen.
dat ze er dan niet fatsoenlijk mee thuis komen is een ander verhaal.[/quote]

Dus, nee, ben het niet met je post eens als oplossing

**Geplaatst**: 15-12-05 21:48

Re:

Geplaatst: 15-12-05 21:48

Ooo ik heb gister nog flink op me donder gehad van me instructrice, ik was zo kwaad, hij bleef alleen maar hard galloperen en ik maar terugrijden en hij almaar harder en dan zet ik m dus uiteindelijk iets te wild stil en ja dan gaat ie nog harder want hij wordt al banger.... Dan roept ze me echt weer terug naar aarde en wordt ze echt kwaad op me, maar ik ben wat dat betreft gewoon een heethoofd en vind het zooooo moeilijk om mijn geduld te bewaren dan! Niet alleen met paardrijden, maar ook in de auto of als iets me gewoon niet lukt...
Heb nu wel met Sydney dat ik me er erg bewust van wordt, die wordt er alleen maar bang van als ik ongeduldig wordt en ik heb dr dus echt niks aan, maar af en toe dan gaat t niet en dan stap ik ook gewoon af omdat het geen zin heeft dan, dat heb ik inmiddels ook geleerd om dan gewoon af te stappen en de volgende dag weer opnieuw te beginnen.

**Geplaatst**: 16-12-05 10:37

Re:

Geplaatst: 16-12-05 10:37

runningkawa schreef:
de oplossing, dat is zo'n mensen weg houden bij dieren, want er zullen best gekken zijn die dingen als zonder hoofdstel gaan proberen.
dat ze er dan niet fatsoenlijk mee thuis komen is een ander verhaal.

Zoals ik ook al schreef; geen geduld en dan paardrijden

Ikzelf ben een zéér gepassioneerd en explosief persoon, doch dat heb ik al voor 99% leren beheersen en het met paardrijden voor 100% leren kanaliseren. Dat optomingsloos zware bergritten maken is voor mij pure therapie

Zonder 100% beheersing en kanalisering van mijn energie gaat dat gewoon niet.

De zweep gebruiken als straf voor iets niet doen wat het paard wellicht wel kent zoals net voorbij komt vind ík

Een goed voorbeeld van gedrag dat alleen kan als je dwangmatig rijdt. Daarmee krijg je hooguit het gedrag wat je niet wil niet, maar nog niet dat wat je wel wil wel. Stress is geen leersituatie.
De crux is jouw paard te laten wíllen wat jij wil. Je krijgt wat je belóónt en dat gaat niet zonder geduld.

Dit is ééuwen ouder 'dan de weg naar Rome'.
1345 jaar voor Christus schreef Kikkuli al een methode op waarbij de geestelijke ontwikkeling van het paard voor liep op de lichamelijke.
400 jaar voor Christus schreef Xenophon dat met dwang, een rotbui of een opvliegend humeur je een paard beter niet kan benaderen.

Het grappige is dat je met geduld en langzaam aan sneller voortgang maakt en véél verder komt dan met dwangmatig mechaniseren. Met dat laatste kun je olympische dressuurmedailles winnen, maar geen paard ríjden

Tis maar waar jouw ambitie ligt, hoe je 'paardrijden' definieeert. Míjn ambitie ligt bij míjn definitie:
Dwangloos betrouwbaar en veilig op elk willekeurig tijdstip onder alle omstandigheden via elke willekeurige route van elk punt A naar elk punt B kunnen rijden.
Meer hoeven ik en mijn paard(en) niet te kunnen

**Geplaatst**: 16-12-05 10:51

Re:

Geplaatst: 16-12-05 10:51

Ik wordt eigenlijk nooit boos, kan wel een reprimande geven........ maar verlies nooit mijn geduld (ik heb ook goede leermeesters gehad en regelmatig met de kop in het zand gelegen omdat ik onredelijk was

)

Ik zoek eigenlijk altijd de fout bij mezelf, ook bij lastige nare paarden die niet in de meewerkmodus staan. Dan moet ik maar handiger/slimmer/sneller zijn.

**Geplaatst**: 16-12-05 10:55

Re: hoe bewaren jullie af en toe toch je geduld?

Geplaatst: 16-12-05 10:55

Ha KIM!!!!
Hoe is het trouwens met je bol die in het zand stak toen je niet eens onredelijkwas?
Wordt wel hóóg tijd dat je weer eens komt buurten want ik garandeer je dat je volledig flipt van wat Arabella en ik inmiddels samen geleerd hebben.
Luna ook trouwens; die is volledig betrouwbaar op een bitlessbridle.

**Geplaatst**: 16-12-05 10:59

Re:

Geplaatst: 16-12-05 10:59

Ik volg jullie op de voet HC

vind het gewoon heel gaaf hoe jullie dat doen.

Met mijn bolletje is het weer in orde, korte termijn geheugen doet het weer volop

**Geplaatst**: 16-12-05 11:18

Re:

Geplaatst: 16-12-05 11:18

KiWiKo schreef:
Ik volg jullie op de voet HC vind het gewoon heel gaaf hoe jullie dat doen.

Ik ga zo met Luna op pad en morgen of zondag met 'bella letterlijk over de kammen van de bergrug van de pas van Alfernate naar Rosario en door de campo terug.
Ik vind het zóóó jammer dat ik dit alleen moet doen. Uiteraard omdat het knap riskant is om alleen te gaan, maar ook om het te kunnen delen; het is zó gaaf. Zelfs voor mij is het weer een nieuwe dimensie; twee perspectieven dieper nog dan met bb. de Gibalto over.
Je weet niet wat je niet weet en het allergaafste van wat ik met Arabella leer is het ondekken van ervaringen die ik vooraf gewoon niet zou kunnen bedénken.
Ik bedoel; toe jij hier was kon ik al aardig overweg met 'bella en was daar eigenlijk prima tevreden over. We zijn nu samen heel anders, zelf en met elkaar, en ik heb werkelijk geen idéé wat en of er nog in het verschiet ligt. Gisteren verraste ze me wéér met dat los in het vrije veld perféct 'longeren'.

**Geplaatst**: 16-12-05 12:06

Re:

Geplaatst: 16-12-05 12:06

@HC - dat impliceert dus dat 99,99% van de ruiters maar het best niet in aanraking komt met welk levend wezen dan ook

en zodoende dus nooit zichzelf leert beheersen.

Zelfbeheersing leer je imo vrijwel altijd door levenservaring op te doen, zien dat het geen zin heeft om boos te worden en zelfs vaak ergere gevolgen geeft dan je schouders ophalen en stoppen voor die dag. Ieder mens heeft bepaalde triggers die hem compleet gek kunnen maken en gelukkig kom je ze tijdens je jeugd voor een groot deel tegen zodat je als volwassene vrijwel altijd je verstand kunt gebruiken. Ik heb wat dat betreft veel geleerd van de paarden, gelukkig zijn die beesten over het algemeen ontzettend vergevingsgezind, de paarden die dat niet zijn daar hoort een beginnende ruiter niet bij te komen want die doet per ongeluk al zoveel fout

Ja, als ik terug kijk op al die jaren kan ik me best triest voelen over alles wat ik een paard heb aangedaan, het meeste zelfs nog onbewust doordat je zelf nog niet goed kon rijden. En ik weet zeker dat als ik over 10 jaar terug kijk dat ik nu nog steeds dingen doe waar ik achteraf van denk 'Ocharm die paarden toch. En ik dacht dat ik goed bezig was!' Gelukkig zijn mijn paarden nog steeds blij om me te zien en zijn ze blijkbaar vergevingsgezind genoeg om de fouten die ik maak te vergeven.

**Geplaatst**: 16-12-05 13:55

Re:

Geplaatst: 16-12-05 13:55

Ik heb vroeger een paar hele hete, drukke ponies versleten waar ik heel wat rondjes naast heb gelopen omdat ik absoluut mijn zelfbeheersing niet onder controle had. Al doende leert men en tegenwoordig krijgen ze me niet zo makkelijk gek meer. Ik ben soms zelfs bijna té laconiek.

Nomineer dit bericht ×