Bokt.nl

**Geplaatst**: 04-11-05 19:35

Re: Toen Tyrza nog een Tyrzaatje was...

Geplaatst: 04-11-05 19:35

Wat leuk om te zien dat je zo begonnen bent en het zo ontzettend ver geschopt hebt!
Je pony heeft wel een hele mooie leeftijd behaald, hoewel het natuurlijk altijd vreselijk is om afscheid te nemen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-11-05 20:59

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 04-11-05 20:59

Ja Twinkletje had ook de ziekte van Cushing, dus helemaal gezond was ze niet meer.

Ik denk zelf dat dat ook de reden was dat ze haar schouder brak: ze was gewoon broos. Het kwam namelijk omdat ze een bok naar haar maatje gaf en vervolgens een koprol maakte.

Was niet leuk om te zien...

**Geplaatst**: 04-11-05 21:36

Re:

Geplaatst: 04-11-05 21:36

Wat een leuke foto's.
Leuk om te zien hoe je begonnen bent, en hoe ver je bent gekomen met tyrza!! Vind het ook een mooie pony!
Jammer dat je afscheid van haar hebt moeten nemen.

**Geplaatst**: 05-11-05 20:10

Re:

Geplaatst: 05-11-05 20:10

toen k las dat je pony der schouder had gebroken moest k even een berichtje achter laten... dat heeft mijn shetje ook gehad. alleen hebben wij het niet geweten. wij kwamen dit voor jaar.. maart ofzo 's avonds laat huis van een begravenis.. loopt mijn shetje heel erg beroerd.. hij viel elke keer bijna om.. wij volgende ochten meteen dierenarts gebeld.. die kon pas wat dagen later komen.. nouw.. wij gelijk gezegt kom maar eerder. nouw hij kon een paar dagen eerder komen. dus een 2 a 3 daagjes pas na dat wij weer thuis kwamen.. kwam de DA hij voelen bij zijn schoudertje van het beentje waar hij zo mank mee liep. zegt hij dat er een ontsteking zat. wat wij dus niet wisten. was dat onze bok die we toen een jaartje hadden hem de hele tijd had geramd. want als wij er bij waren deed hij dat namelijk niet. nouw.. de bok even later weg.. anders zou mijn shetje dus niet goed kunnen genezen. hij was er namelijk eerder. nouww... sindbadje kreeg pijnstillers en prik hij ging langzaam voor uit.. ontsteking zou veel sneller over moeten gaan. maar de DA zei dat we gewoon even moesten wachten.. nou.. voor de herfst vakantie.. kwam hij weer.. krijgen we te horen dat hij zijn schouder had gebroken

ik schrok me kapot toen k thuis kwam en dat hoorde.. nouw.. en die nacht gingen wij dus naar spanje.. ik had er helemaal geen zin meer in de vakantie.. ik wou thuis blijven bij muhn pony.. want ik had dus net te horen gekregen dat het nooit meer goed komt met mijn shetje

hij is kreupel voor het leven. hij kan zo wel door maar hij kan nog wel weer leren draven... wat nog een hele tijd kan duren. maar galoperen.. zou hij miss nooit meer kunnen. miss een paar pasjes.. meer niet.. en hij kan ook nooit meer rollen.

door dit nieuws. ben k echt al een hele tijd wel beetje depri om... wrm hij.. hij is pas 3.. als we eerder hadden geweten dat hij zijn schouder had gebroken.. en de DA het niet verkeerd had gezegt.. had hij niet door deze hell moeten gaan.. dan had hij rustig in slaap kunnen vallen... voor altijd.. maar aan de andere kant... ik heb hem nu nogh wel aan mijn zijde.. hij kan zo wel door leven.. alleen doet het me echt pijn hem elke keer zo te zien. hij was altijd zo actief... trok graag sprintjes over de wei.. hij ging graag een eindje mee lopen longeren balkjes draven en natuurlijk zo nu en dan een poging tot uit breken,... de hoefsmid zei dat er een kleine kans is dat hij nog wel zou kunnen galoperen.. hij heeft zeker de wil.. en is nogh jong.. alleen dan natuurlijk wer kreupel.. zijn schouder is prescies op een rot plek gebroken waar hij nu kreupel blijft.. hij kan ook nogh steeds niet voledig draven. mijn vader wil wel mee werken aan een foto laten maken van zijn schouder zo dat wel weten wat er nouw preccies aan de hand is... ik had al zo'n sterke band met hem.. en dat is nu nog veel hechter geworden.. hij hinnikt en briest altijd naar me.. eerst was dat ook wel.. alleen niet altijd.. soms had hij van die momenten dat hij had.. jahh.. nu ben k even bezig.. k ga nu niet briesen hoor.. en nu.. hij zegt me altijd gedag

laph him so much.. heb het er zelf eigenlijks ook wel moeilijk mee.. vooral omdat k ook met de gedachte zit dat hij dood had kunnen zijn. maar k laat hem nooit alleen.. shetjes kunnen al snel 40 jaar worden... als k uit huis ga.. gaat hij met me mee

hij blijft bij me tot de dood ons scheid laat maar zeggen,, maar stop nu wel met bericht.. hij is al eigenlijks best lang...

oops.. banketstaaf een beetje te veel..

Nomineer dit bericht ×