Geplaatst: 11-02-06 16:57 Als het paard aan de teugel is (in de zin van het aanvaarden van de teugelhulpen) krijg je geen spanning -in de zin van verzet- in het lichaam bij teugeldruk. Als je doorlaatbaarheid hebt bereikt, zal je teugelhulp ook effect hebben op bijvoorbeeld de activiteit van het achterbeen en zal het zich niet snel vastzetten in de vorm van spanning.
Ik denk niet dat een paard meer spanning in zijn lichaam krijgt bij het maken van een overgang (en zijn spieren gebruikt hij net zo goed bij het lopen zelf) maar het is wel een moment waarop er een aantal dingen veranderen en hij ruimte heeft aan zijn houding te "ontsnappen" als hij het idee heeft dat een houding met het hoofd in de lucht prettiger is (zoals mijn paard die een redelijk holle bovenlijn heeft). Dat hoeft niets te maken hebben met spanning of verzet, maar gewoon een moment van aandachtsverslapping (van ruiter of paard of allebei) Je rijdt een overgang in de eerste plaats met je zit en in de tweede plaats met je been, dus niet met de teugel. Je hand begeleidt en bepaalt de hoofd-halshouding. In mijn ogen is er dan ook zeker geen sprake van een straf maar van een hulp (in alle betekenissen van het woord).
Ik zie geen minpunt in jouw oplossing, alleen dat ik het niet een oplossing vind
Dat komt omdat ik het inwerken anders toepas. Ik doe het alleen (overigens nooit met twee handen tegelijk; enkel met de binnenhand als het paard gebogen is) om het paard los te maken achter de kaak, en dat heeft niet direct invloed op de plaats waar het paard zijn hoofd en hals houdt. Die houding wordt bepaalt door de houding van ook je binnenhand maar vooral die van je stabiele buitenhand. (Een goede houding ontstaat overigens, redelijk 'vanzelf', als de punten die ik als eerste noemde in orde zijn) Dus als het probleem niet achter de kaak of bij de ontspanning zit -die bij de rest van het rijden wel goed is, ga ik dan even vanuit- is het in mijn ogen beter en effectiever om de hand stabiel te houden en je alleen te richten op de hoofd-halshouding, zonder spanning en zonder kracht, en op zich zelfs los van de overgang zelf. Die regel je immers met je hand en been. 
