Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Tyrza schreef:Hum... dat geduld is soms zelfs bij de beste trainers ver te zoeken.
Ik ben van mening dat een ruiter soms wel eens een schup onder de kont nodig heeft, zolang men maar niet over de schreef gaat door te persoonlijk te worden.
Het ligt er ook maar net aan hoe dat schopje gegeven wordt

Riant schreef:Ik vind prestaties en vooruitgang niet altijd even belangrijk. Tuurlijk wil je wel het idee hebben dat je er beter van wordt jemoet geen maanden sitl blijven staan andes schiet het niet op maar soms weer even terug naar basis checken en bevestiging kan ook geen kwaad.
peggel schreef:ik vind een instructeur goed als deze me verder kan helpen op een manier die zowel mij als mn paard aanstaat.
ook moet de instructeur kunnen uitleggen waarom iets moet zoals gezegt wordt, en begrijpen dat er ook paarden zijn die niet (gelijk) via het boekje gereden kunnen worden.
joyce B schreef:De aanpak die iemand nodig heeft verschilt van persoon tot persoon en van paard tot paard...
Voor mij is het iemand die echt vakkennis heeft, gevoel voor paarden (dus nooit iets ten koste van het paard door willen drijven als het er lichamelijk of geestelijk niet rijp of geschikt voor is)
Zich dus aan kan passen aan niveau van ruiter en paard, en lichamelijke gezondheid/mogelijkheden
Iemand die heel goed uit kan leggen waarom iets op een bepaalde manier "moet" of goed is.
Open staat voor andere ideeën en manieren.
Positief is in de benadering en kleine stapjes kan zien.
En heel belangrijk: wat Runningkawa zei: die je het gevoel voor het echte rijden bij kan brengen...
Ik ben handig zat op een paard maar mijn zit is heel belabbert....... nu krijg is les op een paard van haar, een ouwe springbok
en we werken niet aan het plaatje maar aan het kantelen van mn bekken, recht op mn paard zitten, niet inknikken maar meebuigen enzovoort, enzovoort. En DAN ben je in mijn ogen een goede instrukteur, als je je lessen aan kan passen aan de wensen en idealen van je klanten met het beste in het achterhoofd voor het paard. Zij let dus niet op het plaatje, als ik op de spring manier op dat paard ga rijden heb je het dier zo in de krul, en wordt ie heet genoeg om op de minste hulp te reageren, alle knoppen zitten erop.......... alleen ik wil echt aan mn houding werken, en DAT doen we dus ook

en dat voelt je paard ook en daardoor rijdt je niet lekker..!
. En dan denk is dat een instructeur/trice pas goed is wanneer je leerlingen iedere dag weer blij op hun paard zitten en er met een fijn gevoel af stappen. Dat is toch het enige waar het om draait!!!!