Billy schreef:Het paard vertrouwt mij wel, ik ga alleen mennen met hem, en ik haal hem uit de wei en breng hem naar de wei aan een los touwtje naast de fiets, over hetzelfde enge weggetje.
Hij neemt me dus in de maling
Niet persé: Met mennen heeft ie de kappen voor de ogen (en dat werkt ook met rijden, zei je toch?)
Aan de hand heeft ie jouw naast zich: Dáár vertrouwt ie je. Waarschijnlijk zou het ook goed gaan als iemand erop zit en jij ernaast meeloopt.
Toen mijn paard voor het eerst onder het zadel naar het bos ging, liep er ook iemand mee. Dat ging prima. Zodra die weg was, merkte je dat ze een stuk onzekerder was. Op de grond ben je eerder de leider zoals ze gewent zijn in de kudde. Vanaf de rug is dat moeilijker over te dragen.
Je kan het met iemand ernaast gaan oefenen, die dan op steeds grotere afstand meeloopt. Alleen afstand vergroten als het op de huidige afstand goed gaat, natuurlijk.
Zorg ook dat je paard goed weet dat je er bent: hou iets meer druk met je kuiten en praat veel. Verzeker jezelf ervan dat jij geen spanning overdraagt door te knijpen met je bovenbenen of door te strak vastpakken van voren.
die fietser heeft niets in de gaten en wij zijn ermee geholpen
) van mening ben dat ik haar het beste ken. Ik dacht echt dat een drukke stal iets zou zijn waar Escala niet aan zou kunnen wennen... op de kleine stallen waar ze heeft gestaan was ze immers veel relaxter dan op de stal met 50 paarden waar ze ooit gestaan heeft... ik had er dan ook een hard hoofd in toen ik haar naar haar huidige stal verhuisde (iets dat ik toch maar probeerde vanwege de mogelijkheden voor Clip, mezelf en toch ook voor Scaal)... en verhip, ze heeft me echt versteld doen staan joh! Ik had het mooi fout toen ik dacht dat ze niet zou kunnen wennen...