dimmelim schreef:Jammer Fasel dat het niet lekker gaat. Maar wat betreft de Stackers. BEGIN ER NIET AAN. Als je je ergens hyper, duizelig en gestressed van gaat voelen zijn deze dingen het wel. Hartkloppingen, maagzuur en niet meer kunnen slapen, zijn dingen die ik op de sportschool waar ik trainde veel hoorde. Ja, misschien val je er inderdaad mee af. Maar jouw probleem is volgens mij helemaal niet dat je teveel weegt en moet afvallen. Je beweegt genoeg en eet waarschijnlijk gezonder dan gemiddeld.
Ik weet het. Die dingen zijn levensgevaarlijk. Maar op een gegeven ogenblik kom je op een punt dat je alles wil proberen. Want als je genoeg beweegt en je eet gezond dan zou je zeggen dat je toch ook zou afvallen. Ja helaas, niet in mijn geval. En dat geeft op zich helemaal niet. Maar ik wil dan niet ook nog eens daarmee zitten in mijn sport. En ik moet zeggen. Ik heb er ook verder helemaal geen last van. Ik zit goed, zit niet te bonken en merk daar het minst van. Dus ben ik overtuigt van het feit dat dat het probleem niet kan zijn. Want nogmaals, dan zou ik dus ook last hebben met andere sporten en de trainingen.
Citaat:
Neem de tijd om uit te zoeken waar het aan ligt dat je tijdens een wedstrijd duizelig wordt. Centered Riding, yoga zouden kunnen helpen om ook in stress-situaties kalm te blijven ademhalen. Maar denk ook eens aan dingen als geur. Een collega van mij haar man is net overleden en zij heeft een soort roller (deo-achtig maar dan klein) met lavendelolie. Lavendel werkt erg ontspannend, helpt bij paniekaanvallen. Misschien een groom met reiki of massagetalenten? ook fijn voor je RSI. Bach Rescue zou je nog kunnen proberen. Je eigen hartslag ook eens meten? Als het je lukt om uit te vinden wanneer je wel en niet een aanval krijgt kun je die misschien voor zijn.
Centered Riding ga ik binnenkort mee beginnen wanneer de financien het weer toelaten. De dingen die je noemt ga ik zeker eens uitproberen ik heb een hele winter om daarmee bezig te zijn.
Leuk dat je mijn hartslag noemt. Ik heb de hartslagmeter eens omgehad tijdens een ATB-rit. Ik had in overleg met een sportspecialist een bepaalde hartslag die ik moest halen. Die lag niet echt hoog. Ik had zoiets van 'nou, ik moet moeite doen om eronder te blijven'. Ik heb me werkelijk een ongeluk moeten fietsen om bij die hartslag te komen. Mijn hartslag bleef gewoon heel laag 
. Was ik best een beetje trots op . Ook met paardrijden een keer gedaan en idem verhaal.
Citaat:
Geef het nog niet op in ieder geval. Maar geef jezelf wel de ruimte dingen (nog) niet te kunnen. Ik lijk tussen de regels door te lezen (maar kan het natuurlijk verkeerd hebben) dat je falen van jezelf (door RSI of door wat dan ook) gewoon niet toestaat. Probeer te stoppen met het (nog) niet kunnen van dingen te zien als falen (= heel moeilijk) Je hoeft niet alles te kunnen en je hoeft niet alles goed te doen. Je hoeft niet elke wedstrijd uit te rijden. Je mag je niet goed voelen, emoties hebben, onredelijk zijn. Stop gewoon als het niet lekker gaat, morgen weer een dag. Kies voor jezelf en Raak, doe wat goed voelt en trek je niets van meningen van anderen aan.
Na een nachtje slapen. Een goed gesprek met Karin dat ook confronterend was maar daar ben ik haar nou juist altijd zo dankbaar voor 
en een gesprek met Evert-Jan zijn me veel dingen duidelijk geworden. Ik ben niet reeel geweest. Heb gedacht dat het hem geen reet interesseerde wat de sport voor mij betekende en dat was fout natuurlijk. Ka je hebt gelijk. Mannen reageren gewoon anders. Maar gister was ik gewoon zo ontzettend verdrietig dat ik de dingen niet meer helder zag.
Nu inmiddels is er weer een klein beetje de Fasel-spirit. Nog niet helemaal. Ben erg onzeker en bang dit kwijt te raken.
Ik denk dat het grote probleem mijn prestatiedrang is. Dat gaat terug naar de tijd dat mijn vader nog bij ons was en in het trappenhuis waar ik op de trap zat en hij beneden stond en naar boven naar mijn moeder riep 'en die meid zal ook niets kunnen behalve in de goot belanden en de h o e r gaan spelen' 
. Ik was nog maar vier . Telkens als ik iets doe wil ik laten zien dat ik wel degelijk iets kan betekenen en kan bereiken. Ik wou dat die k lootzak dat eens zag. 
Maar daar zit denk ik eht grote probleem. En als er dan dingen op mijn weg komen die tegenwerken zoals de RSI en mijn rug dan wordt ik boos. HEel erg boos. Nu de uitdaging om uit te vinden hoe ik daarmee om moet gaan.
Citaat:
En, jij en Raak lijken echt voor deze tak van sport gemaakt. Ik weet zeker dat er een manier moet zijn dat jullie er van kunnen blijven genieten.
Ja, ik denk ook dat wij voor de endurance gemaakt zijn . Het is zo fijn met dat paard dat je op moeilijke momenten er doorheen sleept. En die manier moeten we dan maar zien te vinden. Tenslotte hb ik in KAtwijk mensen gezien die drie keer mijn formaat waren en die er ook goed doorheen kwamen. Niets ten nadele van hen want ik vond het geweldig maar het betekent wel dat het voor mij toch zeker mogelijk moet zijn.
Geplaatst: 13-10-03 07:14 
Ik vond het heel leuk jullie IRL te zien! Gefeliciteerd met je klasse II EJ! 
Ik kan mezelf ook helemaal opfokken en dan kan ik ook echt ziek worden van de stress 
Raar dat dit niet tijdens de trainingen gebeurd en alleen maar op de wedstrijd. Wel erg jammer als je zou stoppen met endurance rijden maar ja je gezondheid en welzijn moet er natuurlijk niet onder gaan lijden 
Anders een tijdje gaan groomen tot het ook beter gaat met de RSI en dan kun je altijd nog kijken om zelf weer te gaan starten 