Bokt.nl

**Geplaatst**: 19-07-03 22:04

Geplaatst: 19-07-03 22:04

Ik heb en boek, rijden met gevoel. Ik denk dat je teveel met je verstand en te weinig met je gevoel rijdt. Probeer je meer te ontspannen en meer te voelen wat er onder je gebeurd. Een tip, ga voor het rijden als je instapt een minuutje neuriën of zachtjes zingen, volegns dit boek activeer je hiermee je rechterhersenhelft, waardoor je minder gaat beredeneren.

**Geplaatst**: 19-07-03 22:05

Geplaatst: 19-07-03 22:05

p.s. sorry voor de spelfouten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-07-03 14:15

Geplaatst door de TopicStarter : 21-07-03 14:15

Fouten? Welke fouten Haha!

Wie is de auteur van dat boek?

**Geplaatst**: 21-07-03 14:20

Geplaatst: 21-07-03 14:20

Waarschijnlijk is je dat aangeleerd, net als bij mij. mIjn instructeur verweet me ook dat mijn paard het heen en weer van mij kreeg omdat ik veel te veel hulpen tegelijkertijd gaf. ZElfs het binnenbeen buitenteugel was te veel. Mijn merrie kon dat niet verwerken. Ik moest veel minder gaan doen, meer aan de buitenkant opvangen en ontspannen maar verder gewoon met 2 benen rijden en 2 teugels, heel simpel. Op het moment dat ze naar binnenviel, niet met binnenbeen gaan drijven: maar beide handen anar buiten brengen. pas als ze ontspannen liep, DAN kon ik haar met binnenbeen naar lengtebuiging drijven maar dat komt gewoon pas later. EERST ontspanning. Overigens, mijn instructeur is zelf een springruiter. Is de jouwe dat ook?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-07-03 14:47

Geplaatst door de TopicStarter : 21-07-03 14:47

Nee, op en top dressuurruiter. Al mag 'ie graag een sprongetje wagen. Maar werken aan ontspanning hoeft m.i. geen disciplinair verschil te zijn, toch? Is altijd goed...

**Geplaatst**: 21-07-03 14:55

Geplaatst: 21-07-03 14:55

ja klopt maar door simpel te rijden kun je ontspanning soms gemakkelijker bereiken. En ontspanning is het vertrekpunt he.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-07-03 15:19

Geplaatst door de TopicStarter : 21-07-03 15:19

Helemaal met je eens

**Geplaatst**: 01-08-03 23:58

Geplaatst: 01-08-03 23:58

Heel erg bekend! Maar...
Sinds een half jaar rijd ik een jong paard, je zou zeggen daar moet je veel bij nadenken, maar omdat het niks kan, moet je stap voor stap het beestje de dingen leren, geeft veel rust in de hersens. Op dit moment denk ik alleen maar netjes zitten...Probeer het eens op een groen paard!

Ease your mind!
Succes ermee!

**Geplaatst**: 02-08-03 09:54

Geplaatst: 02-08-03 09:54

Probeer te denken als a. b. c.: eerst begin je bij a., dat wil zeggen dat je eerst aan je basishulp denkt: je houding (zit ik recht? Hoe liggen mijn armen? etc.) en daar aktie op ondernemen en jezelf corrigeren. Vervolgens denk je aan b.: hoe loopt mijn paard (is hij aktief genoeg? Is hij aan mijn been? Is hij nagevelijk?) en ook hier de benodigde aktie op ondernemen.
Is dit allemaal goed, dan ga je bv een volte in en denk je er bij na waar je allemaal op moet letten (c.): stelling vragen, buitenteugel tegen de hals, binnenteugel van de hals, aktiveren, opletten dat ie niet uitzwaait, etc.

Is het nou zo dat het allemaal wat rommeliger wordt en het overzicht kwijt is, ga je gewoon weer naar a: je hulp/houding. Dus weer terug naar je basis. Probeer gewoon bij het begin te beginnen.

Succes!

**Geplaatst**: 02-08-03 13:07

Geplaatst: 02-08-03 13:07

Een leerling van mij heeft eigenlijk het zelfde probleem. Bij haar is het ook zo dat het paard het wel weet, als het fout gaat ligt het dus aan haar hulpen. Hierdoor is ze continu bezig met van alles en nog wat en wordt het één groot rommeltje. Wij lossen dit eigenlijk zo op dat ze in principe 'gewoon rijdt', en daarbij eigenlijk alleen doet wat haar gevoel zegt, om de tien minuten (in het begin vijf) moet ze dan een rijtje afwerken met vragen; zit ik nog rechtop? kijk ik nog vooruit? Is m'n aanleuning nog in orde? enz. Ze heeft een standaard rijtje, hoe vaker je het doet, hoe makkelijker het wordt. Het wordt zeg maar automatisme om elke vijf of tien minuten weer rechtop te gaan zitten (bijv.). Uiteindelijk gaat het zo automatisch dat je niet meer hoeft te corrigeren, je doet het al vanzelf. Het 'gewoon rijden' op haar gevoel, houdt trouwens in dat ze er aan werkt om hem van achter naar voren naar de hand toe te rijden, gelijk druk op twee teugels en hem loswerkt d.m.v. overgangen en inbuigen. Tijdens haar 'denkperiode' moet ze dan ook bedenken of ze nog met het juiste bezig is, bijv. volgt hij de hand nog wel? moet ik even stappen? of kan ik een stapje verder? In die tijd bedenkt ze als het ware wat ze de komende vijf tot tien minuten gaat doen. Na die tijd controleert ze weer of het goed ging. Maar dit laatste is 'een fase verder', wanneer je lijstje met eigen fouten al automatisme is. Het vragenlijstje is natuurlijk puur persoonlijk, je moet er je eigen fouten voor kennen of je instructeur moet het voor je opstellen.

Nomineer dit bericht ×