Geplaatst: 01-01-06 18:23 Huertecilla schreef:Definieer 'aanleuning'.
Probeer het in m'n eigen woorden wat ik daar onder versta.
Een been wat naar voren rijd net zoveel totdat het paard dus bit aanneemt. Aannemen geeft een elatische verbinding die ik kan onderhouden met m'n been. Ze kleeft als het waare aan dat bit en been. ( niet kleven aan het been verwaren met dat ze dus niet reageert op het been) (zo'n omschrijving wordt ook wel eens gegeven aan henstige merrie die aan je been kleeft.)
Dit geeft mij een gevoel of ik iemands hand vast hou. Zonder druk maar een meegaan met elkaar. Als paard dus hoofd iets lager brengt zal ik meegaan maar door druk van been, voorwaartse beweging komt haar hoofd weer omhoog zo ondervangt het contact. Er is een verbinding tussen m'n hand en m'n been.
zie niet waar het begrip invulling aan geeft wanneer een paard goed 'aan-de-hulpen' is en licht op elke hulp 'nageeft'.
De aanvulling die ik daaruit krijg is dat ik zo voel of ik meer of minder been moet geven. Wordt het contact zwaarder zal ik meer been moeten geven, dan blijkt dat ik achter blijf.
De aanvulling daaruit is dat je een gesloten cirkel krijgt van energie die er niet uit kan maar rond blijft circuleren.
Zat er net in de auto aan te denken en vergelijk het met een paar wat danst. Je houd elkaar vast en leid maar toch is er geen weerstand omdat je elkaar ondersteunt.
Ik denk even buiten telepatie na dat het je een eenheid maakt.
Zoals ik het begrijp is 'aanleuning' de mate van kontakt met de hulp en dan specifiek de teugel, de hand en omgekeerd evenredig met 'nageven'.
Nageven is voor mij iets anders. Is het nageven op druk van ophouding. Een paard kan nageven maar niet in aanleuning zijn.
Maar ik denk dat aanleuning niet spec aan teugel die teugel verbonden is. Ik denk zelfs dat dit kan met die halsring in contact met de huid.
Een vinger op de huid die het paard door te volgen wilt blijven voelen.
Ik streef kontakt naderend tot nul na. Dat is in mijn ogen het nulpunt tussen 'aanleuning' en 'nageeflijk'.
Stem is ook een hulp en ook daarvoor geldt dit.
Je bedoeld hiermee hoe minder hoe beter?? Om te comuniceren heb je contact nodig. Dus tot nul denk ik niet dat de bedoeling is of je moet aan telepathie aan denken, anticiperen.
Aan de voorzijde heb ik bij Arabella 90% van de tijd geen direct kontakt anders dan met de halsring los op de schoft hangend. De 'aanleuning' en 'nageeflijkheid' zit dan tussen haar oren op mijn stem en lichaamstaal.
Maar als je nu een constante kleefverbinding had, zij vult aan met haar beweging en jij met je hand zou je verbinding dan niet sterker worden??
tjee hoe leg je dat uit. je voelt dan als het ware een kleine hapering die je niet zou voelen omdat je geen lichaamlijk contact hebt.
zo wordt je een twee eenheid.
De resterende 10% heb ik het nét rakend kontakt en geef ik 'teugel'hulpen met een licht tikje waarvoor ze dan wijkt.
Geef je dan tikje met die halssring of met je aanwijsstok of been?
Áls je een vergelijking wil maken, dan is wat voor teugeldruk op een bit ook 'deur-dicht' en een weerstandloze optoming (of halsring) zonder druk 'deur-open'.
De dichte, tegenhoudende deur die bij het 'a-la-jinetta' (Steinbrecht) voorwaards gereden paard versnelling voorkomt noem ik 'de muur'. Dat is rijden met de handrem erop; geef je teugel, gaat het paard harder.
Kijk dat mag dus niet!! Daar zit een fout. Al in de laagste proeven moet je kunnen laten zien dat je paard dus je hand volgt, je geeft teugel paard volgt naar beneden maar tempo versnelt of vertraagd niet. Omdat je dus met je been net zo meevolgt, je been moet opvullen.
Als ik m'n teugels laat vieren blijft ze in dezelfde passen rond lopen.
Pas op beenhulp zal ze tempo maken, ze zal dan het tempo zo aanpassen zodat ze m'n hand weer vindt.
Lijkt me touwens zwaar vermoeiend rijden met handrem erop.
Zo rij ik níet. Ik verwacht dat Arabella in hetzelfde tempo een draf aanhoudt als waarom ik gevraagd heb; punt. Ik rij met de 'deur-open' en als ik geen drijvende hulp geef is er ook geen versnelling. Als ik niet 'rem' is er geen vertraging. Als je remt noch gas bíjgeeft blijf je gaan zoals je zoals je gaat.
Noem het een afwijking uit het motorracen en terreinrijden: óf je remt (voor), óf je geeft gas (achter).
Is geen afwijking hoor!!Zo hoort het.
Ritter verwoordt het goed wanneer hij op zijn site stelt dat hulpen eenduidig en helder moeten zijn. Tegelijk remmen en drijven, tussen ijzer rijden is dat m.i. niet.
Inderdaad!! Daarom kan ik het??? Niet snappen van go and Ho principe.
Het enórme voordeel van het 'signaalrijden' daarbíj is, is dat de ruis laag is, dus de drempelwaarde van welke hulp ook eveneens laag.
Ik rij zonder sporen en als ik zelfs zonder spoor een por zou geven als ik op TV zie van GP's dan is Arabella in één sprong 10 meter zijwaards over greppel en kreupelhout alsof Scotty haar opgebeamend zou hebben....
Zo hoort het!! dus zo ver zitten we dan toch niet van elkaar.
Trouwens ook zo'n misverstand. Sporen om grover te worden sterker in je hulp. Nee het is net een fijner hulpje. En zo hoor je ze te gebruiken. Als je ze moet gebruiken om een "normale"been reactie te krijgen foutttttttttt
Nee je wilt een fijngevoeligere reactie, je brengt een klein beetje meer energie in je cirkeltje.
Tis ook een soort achterliggend fijner hulpje, aangespannen kuit, te weinig reactie dan kan je een echt klopje met je kuit geven maar je kan ook net even je spoor in laten komen is net een fijner hulpje dan dan extra klopje met je kuit
Arabella met de ring nog net achter haar oren als ze stond te grazen was ook zeer mooi 
... en dáárom is het knálrood. 
