Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73




) Als ze hem daar alleen al mee aait achter haar been, trekt hij de staart al tussen de benen...
Alane schreef:We hadden wel een jaar kunnen wachten, eerste wedstrijd laten lopen en hetzelfde beeld gekregen van een pony die voor het eerst op wedstrijden loopt, dan was het commentaar niet anders geweest..
Alane schreef:iemand die verkondigd dat het inrijden van zijn/haar pony/paard rozengeur en manenschijn is/was zit gewoonweg te liegen...



loveyoutoo schreef:Alane schreef:iemand die verkondigd dat het inrijden van zijn/haar pony/paard rozengeur en manenschijn is/was zit gewoonweg te liegen...
En waar basseer je dit op?
Omdat het bij jullie blijkbaar altijd zo gaat betekend niet dat het bij iedereen zo gaat...
Lowara schreef:loveyoutoo schreef:En waar basseer je dit op?
Omdat het bij jullie blijkbaar altijd zo gaat betekend niet dat het bij iedereen zo gaat...
wow.. mag ik dan het adres van degene die jij in je hoofd heeft die aan deze manier van inrijden doet?
als diegene het paard meteen direct alle hulpen perfect aanleert zonder fouten waarbij het paard ten alle tijde goed reageert, zou ik die graag willen voor de begeleiding van mijn jonge dier zeg!
graag prijsopgave per uur en tijdsmogelijkheden via de PB

)Lowara schreef:mwah.. nee, ik doe het liever op mijn eigen manier dan. schijnbaar maakt je paard ook fouten tijdens het inrijden, en daar ging het mij om.
we hebben denk ik allebei een ander idee wat "rozengeur en manenschijn" betekent.
Lowara schreef:maar waarom zou het dan niet goed gaan? alleen omdat je perse een pak hem beet 4 jarige 4 jaar in een wei met 50 kuddegenoten moet hebben, dan vervolgens volgens schijnbaar volgens natural horsemanachtige manieren de boel zadelmak moet maken?
en dan komt het wel goed en heb je een soort pennyband waarbij paard en ruiter elkaar volledig accepteren, iedereen happy is en er totaal geen stress is? ( ehm.. dit is even erg overdreven uiterdaard)?
Lowara schreef:er bestaan meer wegen naar Rome, en inrijden gaat bij elk dier anders.
ik ken mensen die een dier zo'n beetje volgens bovenstaande hebben ingereden waarbij die een paar keer flink geflipt is waarbij de ruiter er keihard af is gevallen
En ik ken ook een pony die volgens nogal omstreden mindere veilige en subtiele manier is ingereden ( longeren in de wei in de winter, kind van 11 erop zonder inrij ervaring en zie maar wat je doet zonder begeleiding) en die nog geen stap verkeerd heeft gezet en nu gewoon lekker in de clublesjes meedraait.
2 verschillende manieren, 2 verschillende uiteindelijk ingereden dieren die braaf zijn.
ja.. je kunt er dan wat van denken, heb ik ook gedaan, maar daarom maakt het niet uit dat je niet 1 vaste pedagogisch verantwoorde manier aanhoud?
persoonlijk zou ik nooit met een zeer jong dier het bos ingaan,maar jij doet dit wel. ?
volgens mij komt er nu een hele discussie of hoe en wanneer een paard inrijden. Daar lopen op het moment al een paar topics over. Helaas mocht er destijds geen speciaal topic voor komen van hoe en wanneer paarden inrijden
. Deze wedstrijd is NIET op vreemd terrein maar gewoon op stal waar het beestje staat.

loveyoutoo schreef:Lowara schreef:mwah.. nee, ik doe het liever op mijn eigen manier dan. schijnbaar maakt je paard ook fouten tijdens het inrijden, en daar ging het mij om.
we hebben denk ik allebei een ander idee wat "rozengeur en manenschijn" betekent.
Blijkbaar hebben we daar inderdaad een ander idee bij.
Ik zie 'rozengeur en manenschijn' meer in de trant van: weinig stress voor ruiter en paard.Lowara schreef:maar waarom zou het dan niet goed gaan? alleen omdat je perse een pak hem beet 4 jarige 4 jaar in een wei met 50 kuddegenoten moet hebben, dan vervolgens volgens schijnbaar volgens natural horsemanachtige manieren de boel zadelmak moet maken?
en dan komt het wel goed en heb je een soort pennyband waarbij paard en ruiter elkaar volledig accepteren, iedereen happy is en er totaal geen stress is? ( ehm.. dit is even erg overdreven uiterdaard)?
Ik ben zeker geen natural. Ik zeg niet dat een paard het gelukkigste is door tot zijn 4e in een wei met 50 kuddegenoten te leven. Want helaas kunnen we nog steeds niet in het hoofd van een paard kijken en er achter komen wat het paard nou het fijnste zou vinden. Dat zou alles een stuk makkelijker maken![]()
En ik ben ook niet uit op een penny band met mijn paard. Als mijn paard vervelend is, pak ik hem flink aan en als hij gemeen is zal hij het weten ook. Maar mijn manier is om er wat langer voor uit te trekken om een paar in te rijden. Met mijn merrie ga ik eind dit jaar beginnen (4,5 is ze dan). Oktober/november zal ik haar in rijden. Dan zet ik haar stil tot ongeveer maart, en dan heb ik de hele zomer om haar lekker door te rijden.
Ik denk (alhoewel je dat natuurlijk nooit zeker weet), dat het paard heel wat te verwerken heeft (in zijn hoofd) omdat er ineens iemand op hem gaat zitten. Het paard heeft zo'n ander leven als rijpaard dan dat hij had als jong paard.Lowara schreef:er bestaan meer wegen naar Rome, en inrijden gaat bij elk dier anders.
ik ken mensen die een dier zo'n beetje volgens bovenstaande hebben ingereden waarbij die een paar keer flink geflipt is waarbij de ruiter er keihard af is gevallen
En ik ken ook een pony die volgens nogal omstreden mindere veilige en subtiele manier is ingereden ( longeren in de wei in de winter, kind van 11 erop zonder inrij ervaring en zie maar wat je doet zonder begeleiding) en die nog geen stap verkeerd heeft gezet en nu gewoon lekker in de clublesjes meedraait.
2 verschillende manieren, 2 verschillende uiteindelijk ingereden dieren die braaf zijn.
ja.. je kunt er dan wat van denken, heb ik ook gedaan, maar daarom maakt het niet uit dat je niet 1 vaste pedagogisch verantwoorde manier aanhoud?
persoonlijk zou ik nooit met een zeer jong dier het bos ingaan,maar jij doet dit wel. ?
Gelukkig zijn er meerdere wegen naar Rome. Iedereen kijkt er anders tegenaan.
Misschien heb ik wel een makkelijk paardenras (IJslander), koelbloedig. Het lijkt me anders als je op een snuivende volbloed stapt. Dan lijkt het me ook beter om in een bak te blijven. Ieder paard is anders. Ieder paard heeft een andere aanpak nodig. Je kunt niet zeggen dat 1 manier goed is.
Ik probeer me maar in te denken wat ik er van vind als mijn leven zo'n wending maakt. Dan heb je de tijd nodig om dingen te verwerken. Het lijkt me dat dat voor een paard hetzelfde is. Dat is mijn motief om het langzaam aan te doen en wat langer te wachten met inrijden.
Chocolaatje schreef:Ik vind het verschrikkelijk overdreven hoe mensen reageren op na 4 weken "al" een wedstrijdje meerijden. Zo veel verschil tussen training en een wedstrijd zit er niet in arbeid (als het goed is).
Vind het echt een heel mooi paard. Hoe groot issie? Ben benieuwd hoe hij er uit zal zien als hij straks wat meer bespierd is.
Heel veel succes ermee! erleyne schreef:Ik snap niet dat mensen kunnen zeggen dat ze het verschil niet zien tussen gewoon rijden en een proefje. Het hele probleem van een proefje is, dat je de figuren op een bepaald moment, in een bepaalde volgorde moet doen. Als je voor je zelf rijdt ( of les hebt ) dan kan je elk moment besluiten een bepaald figuur wel of niet te doen. Als hij even niet aan het been is, spring je dus niet aan in galop, maar neem je de tijd om dat eerst te herstellen. Als je paard even niet zo smakelijk is in de mond, rijd je eerst een (schijn)overgang alvorens een wending in te zetten etc.
Juist in een proef ligt er wel druk om figuren/overgangen te doen, ook al heb je je paard daar net op dat moment niet klaar voor ( en zou je het misschien een rondje verder wel kunnen ). En dat is ook te zien in het filmpje, met name bij het aanspringen in galop. Als de amazone de tijd had genomen, om bijvoorbeeld eerst nog een keertje rond te rijden ( zoals je in training wel zou doen ) en hem weer even scherp te zetten, door bijv even vooruit en weer terug te rijden, had het er heel anders uit gezien. Juist bij jonge paarden heb je vaakt gewoon even extra voorbereiding nodig om iets te doen, en die kan je in je proef nu eenmaal niet pakken. De druk is blijkbaar zo groot, dat ze er ook niet voor kiest om het probleem op te lossen, door even extra de tijd te nemen. Rijden in een andere omgeving, of een aangepaste omgeving, zoals in dit geval, is niks mis mee voor zo'n jonkie, daar leren ze alleen maar van. Maar niet op deze manier.