ach mensen; zie het even in perspectief:
dit is een eeuwenoude traditie, en ja, ik weet er veel van, want mijn eigen paard is bijna z'n hele leven jachtpaard geweest (en hij vindt het SUPER!!!). ik heb zelf jaren gegroomed voor jachtruiters, en ging vaak mee.
even wat rechtzetten:
- dat 'konijn' van jullie is een koeiepens; beloning voor de honden na de jacht. zit in een grote ton, en oeh wat een stank als die los gaat... maar de honden vinden het heerlijk! mooi om te zien is dat het opeten in de rangorde van de meute gaat; hoog in rang mogen eerst.

- paarden zijn over 't algemeen niet bang, hoor; ze zijn wel wat gewend. ze vinden het over 't algemeen erg leuk. als mijn paard nu nog een jachthoorn hoort, gaan de oortjes erop en staat ie helemaal te trappelen! nee, die vindt het vast erg vervelend allemaal

- de meeste jachtruiters kunnen wel goed rijden en hinderen hun paard niet/amper. er zitten wel een stel lomperiken tussen (waar niet? net of dressuur altijd zo lief is voor de paarden) die amper boven blijven.
op de jachtstal waar ik eerst reed hadden we een 'blooperwand'; allemaal foto's waar het net/net niet goed was gegaan.

- de honden zijn niet 'leuk' of 'lief'; het zijn meutedieren, geen huishondjes. ze verscheuren alles wat kleiner is dan zij als ze de kans krijgen (ja, ook kleine andere hondjes!). ze stinken, zijn vies en je wilt ze echt NIET aaien...

bah.
ik blijf het mooi vinden, maar hee: ieder z'n ding.
zielig is het niet, er gaat niks dood, niks heeft stress of wordt opgejaagd.
ik noemde het altijd 'buitenspelen voor grote kerels'.
