Geplaatst 
) en ik kreeg ook les van haar. We gingen met de week met sprongen vooruit. Het ging heel goed tussen ons totdat ze haar stal leeg begon te eten. ALLES at ze op, of het nou zaagsel was of vlas, of ik er azijn overheen gooide of niet, of ze nou 1 of 30 speeltjes in haar stal had liggen.. niks maakte uit 
1 dag had ze koliekverschijnselen wat heel snel weg was gelukkig en daarna had ze last van haar darmen (het kon ook niet anders 
) toen heb ik er een tijdje niet op gereden en heb ik rustig aan met haar gedaan maar daarna heb ik haar langzaam weer opgepakt. Ze is helemaal genezen. Ergens rond augustus dit jaar is het allemaal begonnen. Ik reed in de buitenbak en daar reageerde ze heel erg op een veulen. De hele tijd liep ze te hinniken (eerder gillen) ik gaf hard been maar daar reageerde ze niet op, vervolgens kwam er een tik waardoor ze als een bom ontplofte. Ik vloog naar de andere kant van de bak, bokkend, rug bol, het was een raadsel dat ik was blijven zitten. Ik ging gewoon verder rijden en een paar min later sprong ze met 4 benen de lucht in. Weken daarna heeft ze dat niet meer gedaan. Ik longeerde haar voordat ik ging rijden en ik was blij dat ze het niet meer deed. Tot ongeveer 4 weken geleden. Ik had haar eerst een half uur gelongeerd en daarna was ik bijna een uur aan het rijden. Ze was heel braaf en ik was eigenlijk zo goed al klaar. Maar toen gebeurde het weer. Uit het niets.. ik reed op de volte.. ontplofte ze weer.. keihard galopperen, bokken.. het ging allemaal zo snel dat ik het niet allemaal meer weet. Ik verloor na een aantal bokken me evenwicht en werd eraf gelanceerd. Ik zag de benen van me paard voor me en daarna zag ik haar door de bak galopperen. Ik kon niet meer opstaan. Gelukkig had ik me telefoon in me zak en kon ik de eigenaresse van stal bellen die me op kwam tillen. Ik had me heup gekneusd. De tijd dat ik niks kon werd ze of door de eigenaresse van stal in de stapmolen gezet of losgegooid of door me instructrice (Eusebio) gereden of gelongeerd. Met rijden ging het eigenlijk heel goed. Dus ik dacht nouja.. ze is jong dus dat is nog te verklaren. Tot vorige week zaterdag.. toen kwam de volgende tegenslag. Me instructrice wilda haar gaan rijden en liep met haar naar de buitenbak. Het gebeurde weer binnen een flits. Me paard sprong de lucht in, trapte vervolgens naar achteren, bijna een meisje tegen haar hoofd die op haar paard zat, wit weg trok en gechokt bleef zitten, daarna bleef ze maar bokken en me instructrice stond er zo min of meer onder. Mijn vertrouwen in haar is helemaal weg. Ik longeer ermee of zet haar in de molen maar ik blijf bang dat ze weer hetzelfde doet terwijl ik ernaast loop. Ik vraag me dus af of dit wel het paard voor mij is. Aan de ene kant heb ik geen vertrouwen meer maar aan de andere kant weet ik dat ze talent heeft, is ze veel gegroeid in mijn tijd, ben ik eraan gehecht, het is me eerste paard en ik vind haar echt heel mooi. Na die aanvaring weet ze duidelijk dat ze fout zat. Ze werd daarna meteen lang gelongeerd. Ze is zo lief de laatste paar dagen. Net of ze nu zoiets heeft van laat ik me maar gedragen. Vind het zo moeilijk om een keuze te maken wat ik nu moet doen. Haar verkopen of houden? Dacht er eerst aan om haar te laten trainen voor een tijd maar dan is het niet gezegt dat het probleem wegblijft.. Ik weet dat het uiteindelijk mijn keuze moet zijn maar wat zouden jullie doen?sorry voor het lange verhaal trouwens
) maar als ik naar m'n eigen rug kijk heb ik ook wel eens dat er een pijnscheut doorheen gaat zonder dat ik iets bijzonders doe. Kan ik gewoon heel normaal lopen en dan ineens: AUW!!! Misschien heeft jouw paard ook zoiets? 
Het paard kan verschrikkelijk goed lopen en heeft zeker toekomstmet de juiste ruiter. De amazone en het paard zijn alletwee groen, dus niet de ideale insteek om te beginnen. Sinds Gucci_girl er vreselijk is afgegaan is al het vertrouwen weg bij haar (begrijpelijk). Het paard was altijd erg braaf en fijn te rijden, tot op die bewuste dag dat ze compleet door het lint ging, en dan bedoel ik ook echt compleet door het lint. 
