Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Askja schreef:Wat ik mij weleens afvraag: waarom wordt er toch altijd zo de nadruk gelegd op je paard 'flitsend aan het been hebben'? Mensen klagen al heel snel dat hun paard niet genoeg aan het been is en de meeste adviezen luiden dan: schop 'm eens een keer naar voren, dan leert hij wel op je been te reageren. Is de reactie niet snel genoeg? Hup, schop. Of zwiep.
Volgens mij wordt hierbij de 'fout' soms te veel bij het paard gezocht. Want zou het niet zo kunnen zijn dat veel paarden helemaal niet zo snel op je been KUNNEN reageren, omdat ze die voorwaartse beenhulp domweg niet zo snel kunnen omzetten in voorwaartse impuls? Bijvoorbeeld doordat ze (nog) niet snel genoeg zijn in hun achterbeen, of niet sterk genoeg. Of omdat hij niet ontspannen en nageeflijk genoeg is. Of omdat de ruiter elke keer dat ie zijn paard naar voren schopt, uit balans gaat zitten en zo zijn paard stoort. Of omdat de ruiter sowieso zijn paard stoort in het ontspannen voorwaarts gaan. Een paard kan toch pas flitsend op een hulp reageren als alle randvoorwaarden daarvoor in orde zijn. Anders forceert ie zichzelf en dan wordt ie hooguit bang voor je been.
Dit verschilt natuurlijk van paard tot paard, en dat is misschien ook wel het probleem. Niet ieder paard is een geboren dressuurwonder met een superatletisch, soepel lichaam en een gevoelig temperament. En veel ruiters kunnen zich beter eerst concentreren op het ontwikkelen van een onafhankelijke zit in plaats van op het 'elektrisch' laten reageren van hun paard. Kortom, moet je er in eerste instantie niet gewoon genoegen mee nemen dat je paard uberhaupt reageert en voorwaarts denkt, al is het dan niet flitsend? Dat flitsende komt eventueel later wel, als zowel ruiter en paard er aan toe zijn. Wat vinden jullie?

Marije1984 schreef:De beenhulp is niks anders dan een aangeleerde reactie. Hij zal dus op elk stadium van de training flitsend moet reageren. Hoever hier bij wordt ondergetreden door de achterhand hangt af van de graag van africhting maar absoluut niet met het wel of niet aan het been zijn. Op elk africhtings nivo hoort het paard direct te reageren en dat heeft niks met wel of niet kunnen te maken.
Askja schreef:Alleen denk ik dus dat sommige ruiters zich hier zo op blindstaren dat de hele harmonie in het rijden verloren gaat. Dat je een duidelijke voorwaartse reactie wilt op je been, okee, dat is inderdaad een basisgegeven, dat bestrijd ik ook niet. Maar dat heeeele flitsende, elektrische dat sommigen zo belangrijk vinden (misschien omdat ze te veel kijken naar de topdressuurcombinaties?), flitsende overgangen, flitsende reacties, daar moeten ruiter en paard wel klaar voor zijn. Het vraagt om een behoorlijk verfijnde coördinatie. Gaat de voorwaartse impuls nog niet soepel van achter naar voren door het hele paardenlichaam, loopt het paard dus niet 100% nageeflijk over zijn rug en zit de ruiter niet 100% onafhankelijk, dan is die verfijde coördinatie er niet en is een rijtechnisch correcte flitsende reactie niet mogelijk. Het functioneren van het paardenlichaam gaat boven de reactiesnelheid. Ieder paard is superflitsend aan het been te krijgen, tuurlijk. Een paard is een vluchtdier. Maar als je paard gewoon goed reageert op je been en je verder werkt aan nageeflijkheid, ontspanning, balans, regelmaat etc., zal hij dan niet vanzelf na verloop van tijd 'flitsender' worden in zijn reacties?



Citaat:Als hij niet 100% reageert op het been kan ik niet even been geven om hem van voren los te maken van dat bit wat hij even vastpakte, ik kan hem niet corrigeren omdat hij zijn achterhand naar buiten zwiebert, ik kan hem niet vragen dat achterbeen iets meer onder de massa te zetten.
Dat mijn overgangen dan niet zo super eruit zien omdat mijn paard tegen de hand komt omdat hij niet rechtgesteld is, omdat hij nog de zwak is om veel van achter te gaan dragen of wat dan ook, dat neem ik voor lief. Ik verwacht in die fase ook echt niet dat ze een proef in gaan. Hij mag ook best nog eens een foutje maken dat ik vraag het achterbeen er meer onder te zetten en dat hij begint te galopperen. Allemaal goed. Die afstemming komt later wel. Maar ik begin wel met reactie op het been, en die moet goed zijn voor ik verder begin te werken.
, kdacht dat jullie een extreme reactie bedoelden. Natuurlijk moet je paard ten alle tijden aan het been zijn! Maar zo snel mogelijk reageren en al het andere vergeten vind ik niet echt goed (ja behalve een echt jong paard dan he :p die kent al dat andere nog niet). 

Urielle schreef:dat halve drafpasje in balans
Urielle schreef:een vluchtreactie vind ik niet flitsend aan het been.
Ik zie het meer als twee verschillende manieren van niet aan het been staan: niet reageren of vluchten voor het been
sandradeboer schreef:Liever een paard dat 'vlucht' voor mijn been, dan 'vlucht' voor een conifeertje aan de rand van de dressuurring!
Dit heeft overigens niets met angst te maken, slechts met een geconditioneerd patroon. Been = naar voren. Te allen tijde!!!!!!!
Marije1984 schreef:Als een paard aandraaft met een huppeltje heb je hem niet goed voorbereid op de overgang
Askja schreef:Maar als je paard gewoon goed reageert op je been en je verder werkt aan nageeflijkheid, ontspanning, balans, regelmaat etc., zal hij dan niet vanzelf na verloop van tijd 'flitsender' worden in zijn reacties?

Citaat:Als de motor het niet doet, kun je niet verder met de rest.