Het inspannen:

Net op pad, de fietser durft niet goed in te halen

Helemaal feilloos ging het niet, er was ons al verteld door degene die Duncan beleerd heeft, dat hij erg voorwaarts is voor de wagen. Dit betekende vandaag dus dat als je hem wil inhouden, dat hij dan gewoon omhoog komt en opzij springt. Gevolg: twee kapotte paaltjes, de berm een paar keer in en als klap op de vuurpijl stonden ze opeens midden in het bos en konden niet meer voor of achteruit. Enige oplossing: uitspannen, paard tussen de bomen door en de kar met handkracht achteruit het pad weer op. Duncan stond letterlijk te trillen op z'n benen
, maar hij liet zich weer gewoon inspannen en heeft daarna geen stap meer verkeerd gezet Ik zat dus ondertussen al ruim een uur te wachten tot ze langs zouden komen en ik leuke beelden kon maken op een heuveltje, crossen ze in draf langs me heen, ik had net tijd voor 1 foto en 30 sec. film
Hier komen ze net het heuveltje op:

Weer bijna thuis: "he, baasje, jij ook hier ?"

Het pad naar z'n stalletje:

Het kwartje was goed op, lekker afgespoten en uitgewandeld, daarna heeft hij lekker liggen rollen. Hij vindt het heerlijk om te werken, een rem zit er ook wel degelijk op en met een beetje oefening zal Roel heerlijk door het bos kunnen crossen met hem.




) 
tegenwoordig niet meer
wat een prachtig paard is het toch