Stel jullie dit even voor: het zonnetje schijnt, vogeltjes fluiten op de achtergrond ... een mooie (beginnend) groen zijnde wei ...
een paard en een pony grazen vredig zij aan zij ...
Jij komt eraan, en roept hun vrolijk toe ....
BAMBEDEBAMBAM komt de merensruin aangerend, breed, zwaar ... met zijn struis voorkomen een groot hoofd ...
daarachter TRIPPELTRIPTRIP een dressuurmerrie, elegant gebouwd, licht op de voeten, fijn sensueel hoofdje
Beiden stoppen aan de omheining ....
'hiehiehiehiehieeeeeeeeeh' roept de merensruin met zijn hoog stemmeke ... (die niet van jouw is)
'BOOOOOOOOOHOHOHOHOHOOOOOOOOOH' roept dat elegante dameke .... waarop het schaamrood naar mijn wangen stijgt
(zij is dus WEL van mij)Dat paard kan dus écht niet hinniken hé, het allerzwaarste, grofste, bromgeluid stoot ze uit, het trekt op niks!!!!
Het is zelfs zo erg, dat als ze ergens haar stemgeluid laat horen ... andere ruiters pardoes omkijken om te zien wie die horror produceert!
Ik weet wel dat dit geen probleem of zo is, maar doen jullie paarden soms ook zo iets waarvan je denkt, o neeeeeeeeeeeeeeee die is écht niet van mij hoor?!

Dan probeerde ze het wel, maar kwam er een heel zacht piep geluidje uit.
Arme paarden


en soms ook met de hond 
