Maar als ik 's ochtends het weiland in loop en ik zie dan vier paarden lekker liggen slapen en twee keurig op wacht staan, dan voel ik die tevredenheid bijna overslaan

Ze ploffen makkelijk neer om even uitgebreid te rollen, vormen een echte en hechte kudde, komen gemakkelijk het land uit en gaan er zonder probleem weer in. Als ze al eens buiten het hek belanden, gaan ze op twee meter staan grazen. Halen we de een eruit, blijft de groep meestal een uurtje in de buurt van het hek en struinen langzaam weer richting sappig gras.
Ze zijn relaxed en ontspannen met poesten, wel alert, maar niet druk. Kan er gerust een klein kind op zetten en dan blijven ze heel voorzichtig staan.
Rijden is natuurlijk een ander verhaal, maar stap er altijd tevreden af en bijna altijd ploffen ze neer om even te rollen.
Ze vermaken zich pefect de hele dag op het land en merk dat wanneer ze naar binnen gaan, ze toch anders worden.
Als ik dat vergelijk met andere paarden die ik ken.. Nors, happerig en lastig..
Ja, dan kan ik toch met zekerheid zeggen dat onze paarden dolgelukkig zijn en zich helemaal happy gedragen
En ik daarvan weer gelukkig word 
Hoe zit dat met die van jullie?
hij komt met zijn oortjes naar voren naar me toe, loopt achter me aan, en is gewoon een schat van een pony.. hij kan heerlijk rennen en bokken in het land, en het andere moment staat meneer lekker over het fietspad naar de fietsers te loeren.. dus ja, volgens mij heeft hij het wel naar zijn zin. 
) een klein beetje buiten de boot valt. Die wordt altijd als eerste op zn nummer gezet door de rest en dat is juist die een van de andere vader. Lijken die drie krengetjes van de ene vader (toevallig degene waar ik hierboven als 2e over spreek) te discrimineren