Oke, allemaal heel fijn. Wij haar proberen te vangen, maar ze had totaal geen zin om uit de wei te gaan dus zo hebben wij een half uur achter haar aan gelopen. We hadden het hek naar het volgende weiland alleen niet open zien staan, maar zij natuurlijk wel. En ja hoor, daar ging ze naar het volgende land nog verder weg. Ze galopeerde op haar aller hardste en ineens zagen we overal spetters en geen pony meer. Na een aantal minuten zagen we haar weer. Ze was door een sloot gegaan. Ik het paard van mijn vriendin opgezadeld en erheen gereden. Pas toen ik daar aankwam zag ik door wat voor sloot ze was gegaan. Het was een sloot van 5 of 6 meter breed en zo diep dat ze wel moest zwemmen. Ik heb haar een aantal keer geprobeerd eruit te lokken, maar nadat ze een keer koppie onder ging durfde ze niet meer terug. Na nog 20 pogingen gaf ik de moed op en zouden we een ander plan maken. Ik was net bezig met de terugweg tot een gigantische plons hoorde. En toen klauterde ze de kant op, wat trouwens ook maar net lukte. Ze kwam in een knoertharde rengalop op ons af, vervolgens begon iedereen die stond te kijken te schreeuwen dat ik gas moest geven dus dat deed ik. Daarna hebben we haar naar een heel klein afgezet stukje land gejaagd en haar daar uiteindelijk kunnen vangen.
Het was me wel weer een heel avontuur en het enige dat ze er zelf aan over heeft gehouden is spierpijn. Maarja, God straft onmiddelijk, haha.


