en wat hadden jullie er aan gedaan??
GrOetjes
Moderators: C_arola, balance, Essie73, Firelight, Neonlight, Sica, Coby, NadjaNadja, Dyonne
en dan ging het goed, (ik ben nogal een opkropper, dus als er iets dwarszat, vertelde ik het aan niemand, en zo kon ik t wel even aan me ouders vertellen, dat luchtte nogal op )
) op ponykamp ging had ik alleen op het begin last van heimwee. Ik had toen namelijk een vervelende pony moeten rijden en de instructrice werd boos dat het niet lukte. Daarna werd het gelukkig wél leuk en toen heb ik niet meer aan thuis gedacht, het was heerlijk! 
maar ik had het wel zó leuk ik wilde niet meer naar huis. Meestal als ik het even moeilijk had ging ik iets anders doen met de rest, je meot je eigen niet gaan afsluiten van de rest, gewoon meedoen. niet te veel aan je ouders denken, probeer die knop om te draaien en nergens aan te denken! langzaam verdwijnt het wel! Evelijn schreef:Op de meeste ponykampen mag je ook wel dagelijks even met je ouders bellen, dan hoor je hoe het thuis is en dat helpt ook een beetje.
toen ik zwaar over de rooie was en enorm in tranen en ik mijn ouders hoorde wilde ik nóg meer naar huis toe dan daarvoor! Dus het is beter dat je je ouders gewoon een weekje niet spreekt. Als je van je zelf weet dat je heimwee hebt zou ik ook een ponykamp kiezen die wat dichter in de buurt van je huis is en niet aan de andere kant van het land!
Kelly_ann schreef:Evelijn schreef:Op de meeste ponykampen mag je ook wel dagelijks even met je ouders bellen, dan hoor je hoe het thuis is en dat helpt ook een beetje.
helpt niet altijd, maakt het soms nog erger... Zeker als iemand al in tranen en paniek is en naar huis wil dan willen ze na het horen van thuis nog liever. Ligt ook een beetje aan de instelling van de ouders hoor.
Veel te doen hebben kan goed helpen.
Ik ga sinds 2005 elke zomer op ponykamp bij het Fjordenpaard en daar mag je elke avond even naar huis bellen, ook wel fijn
Verder is het erg hartstikke gezellig; leuke mensen en leuke paarden

.