lejo schreef:nee, ik bedoel niet voor haar dat schrikken, ik ga ervanuit dat zij het wel weet. Ik bedoel haar ouders die kunnen schrikken.
Als je niets van paarden weet, (waar ik dan van uitga anders hoeven ze niet overgehaald te worden. dan willen ze het Ja of Nee) dan kunnen ze behoorlijk schrikken van stalling, DA, eventueel keuringen, wedstrijden als je dat wil, spullen die het die nodig heeft, vervoer enz.
Het komt regelmatig voor dat ouders dan het paard weer weg willen hebben, dan ben je nog verder van huis. Dus als je toch overgaat tot overhalen, vertel dan wel eerlijk over alles dat erbij komt kijken, de aanschaf is het nietm het is de verzorging. als je zelf niet genoeg geld hebt voor de aanschaf, heb je dat zeker niet voor de verzorging.
Als je ouders nu al twijfelen...
Klopt, als je ouders er niet voledig achter staan wordt het gewoon een steeds groter probleem. Laat eerst zien dat je het écht kunt. Ik heb vanaf m'n 4de ook al zo'n droom gehad; een eigen pony/paard.
Na jaren lang, door weer en wind, verzorgpony's, veulens, manegepaarden met veel liefde verzorgen. Alle tijd die ik had was stallen uitmesten en poetsen. Rijden kon vaak niet eens. Op m'n 11de heb ik een lease-paard gekregen. Deze eigenaren hebben haar later aan mij gegeven. En daarna heb ik een bijrijdpaardje gehad, en nu, heb ik eindelijk. Na tien jaar stallen uitmesten en manegerondjes rondhobbelen [niet helemaal waar. Rijdt vanaf m'n elfde op eigen pony's], eindelijk m'n echte eigen droompaard.
Het is gewoon keihard werken. Maar waarom zoek je niet een leuke verzorgpony? Heb ik ook gedaan, het was gewoon een soort 'eigen paard'. Ik mocht er alles mee, en niemand bemoeide zich daarmee. Dan groei je ook wat meer in de paarden, en weet je beter of dit écht is wat je wil [want heel veel meiden zeggen dat, maar er loopt een leuke jongen langs en het is over met de paarden].
En de kosten, tjaa.. Paarden zijn duur. Het onderhoud vooral.
Ik heb een vriendje & 2 pony's & een héééle drukke school. Maar aangezien ik heb bewezen naar mijn ouders toe, dat ik een paard waardig ben, heb ik er eentje gehad. Zomaar. [geen verjaardag ofzo]
En het is prima te combineren, en paarden blijven altijd de lust in mijn leven.
En wanneer je het uitstraalt, en weet waar je hart ligt, kom je er wel. Net als ik; met omwegen. Maar uiteindelijk kom je er wel.
Je hoeft niet per se een eigen paard. Er zijn genoeg andere oplossingen als je ouders er niet achterstaan. 
Succes.