Geplaatst Om een uurtje of half 12 ging ik slapen en hoorde een bonk.. daarna niets... Het kan vanalles zijn maar ik had toch het gevoel dat er iets niet goed was en ging naar de paarden.... Atreyu lag in de stal en kon niet meer overeind. Het gebeurd ongeveer 1 keer per jaar en ze kan normaal met mankracht overeind als ze niet klem ligt ofzo.
Dus vrienden en familie gemobiliseerd om haar te helpen op te staan en ook de nieuwe dierenarts, ik ben pas verhuisd naar Belgie.
Maar we kregen haar niet overeind, we hadden zelfs een katrol maar omdat er maar 1 bevestigingspunt was kregen we haar alleen achter omhoog omdat ze zelf niet meer mee deed.. ze was te moe.
De dierenarts zei dat we haar konden laten slapen om kracht op te doen en dat ze kon genieten om eens helemaal liggend uit te rusten. Ze kreeg dus flinke slaapmiddelen. Mijn vriendin en ik hielden de wacht in de stal en ze vocht ontzettend tegen het slaapmiddel en probeerde de heel tijd overeind te komen. Op een gegeven moment heb ik de dierenarts weer gebeld of ze niet wakker gespoten kon worden omdat ze zo aan het vechten was maar door het slaapmiddel dus niet helemaal controle had over haar spieren en half in slaap was. Dat kon dus niet en we moesten wachten tot alles was uitgewerkt dus we hebben geprobeerd haar te kalmeren en in te pakken zodat ze niet teveel kon verschuiven dus zich geen pijn kon doen. Dat was te zien doordat haar tong dan weer gewoon in haar mond lag ipv eruit hangt. Toen het zover was zat er bijna geen leven meer in mn arme Atreyu. We dachten dat het middel misschien nog een beetje werkte en hebben haar omgedraaid om de kant waar ze op had gelegen te masseren zodat haar bloed weer meer ging stromen maar ze reageerde bijna niet meer... Ik belde dus de dierenarts en hij kwam en zei dat het echt was uitgewerkt en dat we het konden proberen om haar naar buiten te slepen en op te takelen met een heftruck ofzo... Maar de vraag was hoever ik wilde gaan. Mijn vriendin en ik dachten hetzelfde .. dit gaat te ver... We kunnen dit haar dit niet meer aandoen...
Ik heb gevraagd of de dierenarts weg wilde gaan en dat we hem wel zouden bellen als hij moest komen. Atreyu begon weer te bewegen en te proberen om weer om te rollen..... daar lag mn liefste paardje waar ik mijn lief en leed al 12 jaar mee deel... en ze wilde niet dood... ze wilde opstaan! We hebben toen besloten om zoveel mogelijk man te mobiliseren en te proberen haar nog één keer met mankracht overeind te helpen .. dat waren we aan haar verplicht, ze wilde door!
Dat lukte dus niet en mijn vriendinnetje stelde voor (en daarvoor zal ik haar voor altijd zoooo dankbaar zijn!!!) om mijn oude dierenarts te bellen want die kent haar en heeft haar de keren ervoor overeind geholpen. Die zei direct "Ze had nooit slaapmiddel moeten krijgen! Ze moet direct opgetakeld worden! Maak je geen zorgen, dat paard heeft zo'n enorme wilskracht, zodra ze weer grond onder haar voeten voelt gaat ze er weer voor, niet twijfelen gewoon meteen doen!" Dus mijn vriend heeft de overbuurman (=boer) gevraagd te komen met iets waar ze mee getakeld kon worden en we hebben haar om een tapijt gelegd en uit de stal gesleept. 2 brede banden aan een shovel en zodra ze op haar benen stond ging haar hoofd omhoog (eerder hing het in mn armen) haar oren naar voren en begon ze te hinniken naar haar vriendinnetje Evita. vervolgens bokte ze en ging weer onderuit omdat de banden nog in de weg zaten... (we wilde even zeker weten dat ze bleef staan) dus we moesten haar nog een keer overeind hijsen maar ze liep direct weer aan de hand en wilde zelfs draven op de harde grond! En ze had ontzettende honger en wilde meteen eten!
Nou ja alles goed en ze was moe dus stond zo nu en dan te dutten in de paddock. Toen gisteren ik ze ging voeren en ze op en neer ijsbeerde langs de omheining van de paddock... Evita stond bij haar en er zijn geen andere paarden in de buurt ofzo. Ze ging zelfs draven en een paar keer bijna onderuit.. ze is nog een beetje gammel qua evenwicht en de grond is nu natuurlijk nat en glad. Het was echt te gevaarlijk... Dus ik heb haar weer in de stal gezet en naar de dierenarts gegaan om een middel om haar iets te kalmeren want in de stal bleef ze ook ijsberen. Volgens de dierenarts heeft ze waanideeen en komt dat vaker voor op hoge leeftijd.
Toen ik terugkwam was ze moe en wilde gaan liggen om te rollen... Ik heb haar dus geborsteld en daarna bleef ze na nog een paar keer te hebben gedraaid toch staan en sliep. Eten wilde ze niet meer.
Vanochtend leek het goed met haar te gaan maar toch wilde ze niet eten. Ik heb haar uit de stal gelaten en ze ging weer ijsberen ... heb haar dus weer in de stal gezet (=grote stal van +/-9 bij 4) met voer en kuilgras. Evita staat de hele tijd te waken bij de ingang (heb een paar planken in de ingang geschroefd want het is een hele deur en ik wil haar niet opsluiten) Drinken doet ze wel. Toen ik net wegging (naar mn werk..) stond ze te slapen. Maar ze staat wel te knarsetanden.. dat heb ik haar nog nooit horen doen.
Ze heeft er nu echt een klap aan over gehouden en lijkt echt niet helemaal helder van geest te zijn. Mijn arme paardje
... het is fijn dat ze weer op haar benen staat maar dit moet echt niet meer als een keer per jaar gebeuren want het is echt vreselijk voor haar. Ik hoop dat ze zich snel weer een beetje beter voelt. 
. 
vind het echt heel erg voor je! 
