Geplaatst 
Mijn vriendin had een eigen pony. Hij stond ergens bij een boerderij achteraan op een dijk. Ik ging meestal 3 keer per week mee.
Ik had daar geen verzorgpony staan maar vond het gewoon leuk om te poetsen en te knuffelen met hun shetje. Meestal gingen mijn vriendin en ik er op de fiets heen. We reden toen altijd langs een weiland met 1 paard erin. We zagen dat er nooit iemand iets mee deed. Ik heb toen van de eigenaar van de stal waar mijn vriendin haar pony staat (is een privestal) gehoord dat er nooit meer iets mee gedaan wordt omdat de eigenaar er af was gevallen en zijn been had gebroken. Dat hoeft natuurlijk niet aan het paard te liggen, als je erafvalt en je breekt iets is het logisch dat je angst krijgt. Ze hebben het paard niet verkocht. Ze lieten hem gewoon in zijn weiland staan. Op ene gegeven moment ben ik naar die eigenaar gegaan en heb gevraagd of ik dat paard mocht poetsen. Het mocht alleen dan moest ik wle achter het hek blijven want hij was vals zeiden ze. Eerst bleven we achter het hek maar toen we zagen dat we het vertrouwen hadden gewonnen gingen we in de wei. We haddenhaar heerlijk gepoets en ze was echt niet vals. Dit hebben we daarna nog veel vaker gedaan. Op een gegeven moment in de zomervakantie riep mijn moeder me en liet me een kranten bericht zien. Er stond dat er op die weg naast de dijk een paard was aangereden. De veearts had hem gelijk van zijn lijden verlost en had hem inlaten slapen. Ik ging op vakantie 2 dagen er na.( was zelf niet meer geweest) kom ik terug belt mijn vriendin op en vraagt of ze langs mag komen. Ze komt langs en begint te huilen.. Ik vraag wat er is enze laat me hetzelfde kranten knipsel zien. Het paard dat was aangereden was het paard dat wij 'verzorgde'.wij gingen gelijk naar die boerderij en hoorde het volgende:
Ze was hengstig en is ontsnapt uit haar weiland. Ze heeft zo'n 3 uur rondgelopen en is toen over de weggegaan. Toen is ze aangereden en heeft de veearts haar laten inslapen. Ze was vol op de vooruit van de auto terecht gekomen en die auto kon ook gelijk naar de sloop.
Ik ben hier vaak nog verdrietig om, vooral als ik langs die lege wei fiets.
Sorry voor dit lange verhaal!
sterkte! 
nou meis echt heel veel sterkte 
