Geplaatst 
Wat er aan vooraf ging:
13 weken geleden zijn de dierenarts en ik er achter gekomen dat Laiser OCD bleek te hebben in zijn kogel rechtsachter. Ik vond hem namelijk al een tijdje niet helemaal fijn om te rijden en de Moefeningen gingen niet helemaal zoals we al graag wilden hebben. De dierenarts kwam Laiser eens bekijken en pas onder het zadel bij het verzamelen was het zichtbaar dat er iets mankeerde in zijn been.
De volgende dag hebben we hem helemaal op de foto's gezet en bleek Laiser slechts een gewricht te hebben wat niet goed zat. Hij had een groot chipfragment in zijn kogel. Omdat hij verder helemaal goed is, besloten we hem om te laten operen. Hij heeft namelijk nog genoeg in zich om hoger te komen dan hij nu is.
Weer een dag later een kliniek gebeld waar ze opereerden aan OCD en hij kon al vrij snel terecht.
Op valentijnsdag was het een hele dubbele dag voor mij. Eerst 's ochtends een positieve zwangerschapstest. Dus heel blij dat we zwanger zijn. 's Avonds verdrietig omdat ik Laiser achter moest laten bij een kliniek waarbij de vriendelijkheid van de artsen sterk te wensen over liet.
De operatie heeft nog een hoop inzich gehad, maar uiteindelijk was ik heel blij dat ik hem een week later weer mee naar huis kon nemen.
Thuis moest hij nog een week stal rust hebben.
Daarna moesten we twee maal daags tien minuten met hem stappen aan de hand. En dat in zes weken opbouwen tot twee keer 30 minuten stappen.
Laiser voelde zich prima en was die tijd ook erg vrolijk en soms gevaarlijk bezig. En als je dan al last heb van die eerste drie maanden van een zwangerschap, dan vreet dat letterlijk energie
Michel was dan ook erg lief door vooral die keren dat we op twintig tot dertig minuten zaten om het van mijn over te nemen zodat ik het maar een keer per dag hoefde te doen en hij de andere keer.
Daarna kwamen vier weken draven aan de longe of los in een kleine wei. Nou dat hebben we geweten. Laiser was dolgelukkig dat hij niet meer die duffe rondjes hoefde te stappen en liet even zien dat hij nog veel energie in zich had.
Maar het allerbelangrijkste: Hij liep hartstikke recht
Vandaag was het dan eindelijk zover, na 12 weken revalidatie aan de hand van de ruiter, is nu de revalidatie met ruiter op de rug begonnen.
Over 3 tot 6 maanden moet Laiser weer terug kunnen zijn op zijn oude niveau. Dus we weten wat ons te doen staat de komende maanden.
Vandaag zijn we dus begonnen onder het zadel. Voornamelijk gaan we nu eerst weer voorwaartsneerwaarts proberen te rijden om zijn spieren weer wat op te bouwen. Wanneer hij weer wat meer spiermassa en conditie heeft gaan we langzaam aan ook steeds meer dingen proberen.
Nou ik kan je zeggen. het voelt zalig om na 12 weken weer op je eigen paard te zitten.
Laiser was erg braaf en zelfs toen het buiten flink aan het stormen was en de hagel op het dak van de bak kletterde, bleef hij braaf doen wat ik van hem vroeg.
Gelukkig heeft mijn buikbewonertje niet geprotesteerd dus kunnen Laiser en ik er tegen aan de komende weken net zo lang als het gaat. Om dan als het buikbewonertje er uit is, eindelijk eens M1 te gaan starten.
Oh ja als je nog foto's van vandaag wil zien, kijk dan op HAW in het topic viewtopic.php?=&f=10&t=408304
. 