Dit verslag is eigenlijk een vervolg op mijn vorige Topic: viewtopic.php?f=15&t=356792
Ik kreeg dinsdag 8 februari een telefoontje van mijn verzorster Puck, dat doerte weer koliek had. Mijn stalbaas Marja zei nog tegen me van blijf maar op je werk, het is niet ernstig en we hebben dit al zo vaak met d'r meegemaakt. Een half uur later had ik de vee arts aan de lijn dat hij doerte wou laten inslapen.
Doerte had opeens een stille koliek gekregen, de vee arts vertelde me dat hij niks meer hoorde in d'r buik behalve d'r hart en longen, de rest was er dus allemaal mee gekapt. Ik zei tegen hem dat het al eerder heel erg met d'r was geweest door koliek en of ie het wou proberen, dit deed hij met pijnstillers en spierontspanners hij zei dat het binnen een uur een stuk beter zou moeten zijn en dat ik haar anders toch moest laten inslapen.
Toen ik bij Doerte aankwam schrok ik me dood, ze had d'r deken helemaal afgerold, en zat onder het zand, ik riep er en ze stond gelijk op maar viel met dezelfde vaart weer om. Ik ging bij d'r zitten en ik zag dat d'r ogen helemaal waren opgezwollen van het zand en ik zei tegen de verzorgsters dat ze een spons moesten halen. nadat ik d'r oog had schoon gemaakt keek ze me aan, ze herkende me gelijk al en werd rustiger maar ging elke keer op haar rug liggen met d'r benen omhoog en bleef zo liggen.
D'r buik was ontzettend opgezwollen en ik wist dat dit het einde was, de veearst kwam en terug en ik vertelde hem dat ik doerte niet langer wou laten lijden. Hij gaf haar een narcose en ze ontspande zich gelijk.
Toen de veearts d'r "de" spuit gaf was ze ook gelijk weg.....
Ik ben heel lang bij d'r blijven zitten, tot ze kouder begon te worden.
Doerte was heel koliekgevoelig en had al zo veel koliek aanvallen overwonnen, maar toch heb ik ergens altijd geweten dat die koliek er uit eindelijk zou nekken.
De dag daarna hebben we met een heleboel vrienden allemaal een roos bij d'r neergelegd en afscheid genomen. De volgende dag is ze 's ochtends vroeg door een destructie bedrijf in Friesland opgehaald, ze hadden haar op een soort brancaard gelegd en voorzicht de trailer ingeladen zonder aan haar te sjorren of met een grijper. Ze werd in een schone trailer zonder andere beesten vervoerd en zou alleen blijfen tot het moment van verbranding. Dit omdat ik niet wou dat mijn lieverd tussen de rottende varkens zou liggen.
Doerte jij was een topper!! We zullen je nooit vergeten, rust zacht!!!