Ik kom op stal en er komt gelijk een stalgenoot naar me toe lopen.
Zij: Hé eer, ik mag Jitske vandaag voor het eerst haar bitje indoen, maar ik durf het niet, jij vast wel
.Ik: Tja...ik ken d'r niet zo goed (staat al 2 jaar, sinds haar geboorte, bij ons op stal maar goed) en heb niet echt een band met haar.
Zij: Ohh, toe. Je weet veel, dus dit kun je ook wel.
Ik : Oke, weet je zeker dat je een goed bitje hebt en een passend hoofdstel?
Zij: euuhh...nee
Ik : hhmm...heb nog wel wat liggen wat past.
Nougoed, na dit gesprek, wij spullen opgezocht, hoofdstel beetje op maat gemaakt (zonder bitje in) en bitje gepakt.
Eerst een beetje aan het bitje laten ruiken, snuffelen, likken ect. Ze begon er een beetje op te knagen. En vond het helemaal niet vreemd ofzo
Goed. tweede stap. Bitje voorzichtig indoen. Ze deed zelf haar mond open, dus het bitje ging er zonder moeite in. Ze begon te kauwen en tja...eigenlijk nog steeds niet vreemd.
Stap drie: bitje weer voorzichtig ingedaan met het hoofdstel ook achter haar oren en alle riempjes losjes vast.
En daar stond ze: Een prachtige stoere twenter, te knabbelen op haar bitje!
We waren echt onwijs trots op d'r. We hebben haar ongeveer 10 minuten met bitje laten klooien en toen heel voorzichtig het hoofdstel afgedaan. Lekker beloond met een wortel en weer lekker op het land gezet.
Weer een ervaring rijker!!!!
