Na Ustinov van Ilindra en Hinke van Nimber, nu dan Udinde onder de vrouw. Onder de vrouw wel te verstaan, niet onder het zadel, want die hadden we niet op

Udinde staat al wel voor de wagen, maar had nog geen zadel opgehad. Vanavond was dat dus voor het eerst. Met het aansingelen trok ze een bol ruggetje, maar na een keertje diep zuchten, maakte dat niet uit.
Mijn oude zadel paste helaas van geen kant. Dus mijn nieuwe zadel er maar even op. Dat lag een stuk beter, maar de singel was véél te lang
Maar goed, het lag stevig genoeg voor longeren en wennen aan de stijgbeugels. Veel te wennen hadden we niet, want na 1 rondje een beetje staart aanknijpen was het wel goed.
Tsja... nu wilde ik er eigelijk eindelijk wel eens op!
Ilindra was al meerdere keren gelanceerd van haar Us, Nimber rijd al stoere buitenritjes met haar Hinkepink, ik wilde ooooooook!!!
Dus zadel eraf, Jantina erop
Mijn vader gaf me heel voorzichtig een pootje en daar hing ik over Udinde haar rug!
Beetje klopjes geven, braaaaaf paard! De eerste twee stapjes waren onwennig, alsof ze me te zwaar vond.
Daarna bedacht ze dat het toch wel wat mee viel en stapte ze keurig vlot door.
Een keertje eraf, weer een keertje erover, beetje "schuifelen" beetje wiebelen.... hmmm... ik kan me geloof ik ook wel omhoog drukken.....
en *tjoep* been erover heen en zitten maar
Ik zat wat ver naar achteren en durfde niet naar voren te schuiven, maar ik zat wel!!
Daarna eraf en weer er op hangen en rond stappen. Een heel rondje door de wei gestapt en toen had ik een zere buik van haar hoge schoft.
Nu dus rap een kortere singel ritselen en .... ik denk dat ik dan volgende week met oma Berber mijn eerste buitenritje maak
. Wat een geweldig gevoel he, op je eigen veulentje zitten

he?
Dat zal je altijd zien.