Geplaatst 
Cerano is een 19-jarige Radisson x Ferro. Sinds een half jaar de mijne en ik hoop dat we nog vele jaren samen mogen beleven!
Ik ben compleet toevallig tegen hem aangelopen, werd over een tijdspanne van een paar maanden compleet verliefd en ben er trots op dat ik hem nu mijn maatje kan noemen
Wees lief voor ons bij de commentaren
Er is namelijk nog VEEL werk aan...- Ik ben na een zwaar paardrij-ongeluk met momenten erg bang, en kwam op deze foto's net uit zo'n angstperiode. Terug vertrouwen opdoen was even prioriteit, mijn houding is afgrijselijk... Hier ben ik me van bewust.
- Ik ben ook door dit ongeluk erg beperkt geraakt in lichaam en conditie. Daar ben ik zelf niet blij mee, maar het is zoals het is. Cer pakt dit gelukkig heel goed op, hij let echt op me en is super voorzichtig, echt een toppaard
- Cerano heeft heel lang stilgestaan voor ik met hem begon. Bij mijn vorige instructrice moest ik hem zo laag mogelijk rijden. Twee maanden geleden zijn we verhuisd, nemen nu les van een hoog geklasseerde instructrice en leren veel bij. Omdat hij van het laag lopen zo hard op zijn voorhand knalde dat hij er onregelmatig van werd, moet ik hem nu in een wat neutralere houding proberen te houden. Hier is hij al enorm mee vooruitgegaan: hij loopt nu met veel meer plezier en is totaal niet onregelmatig meer. Alleen vindt hij het wel erg moeilijk en zijn oplossing voor alles is achter de loodlijn duiken... Ik ben me hiervan bewust, vraag hem absoluut NIET in deze houding en wil ook niet dat hij zo loopt. Mijn instructrice en ik zijn hard aan het werk om hem weer met zijn neusje eruit te krijgen.
Ik neem elke week les en hoop volgende keer een wat beter beeld te kunnen laten zien!
We beginnen natuurlijk met opstappen. Tweede keer sinds de grote angst waarbij ik helemaal niet meer durfde opstappen. Cerano is echt een held, zo lief en geduldig en voorzichtig met me
Lief hoofdje heeft hij he?
Ook Cerano: de clown uithangen
Ik lachte voor de foto en Cer dacht even gezellig mee te doen. Ik moet alleszins geen schrik hebben dat mijn neusriem te strak zit haha.
Tijd om even serieus te worden...
Eerst rustig warmstappen
Warmdraven. Veeel te opgekropt
Lijkt misschien niet zo, maar mijn teugels zijn zo los dat ze net niet flapperen. Ik heb geen gewicht in mijn handen.
Nog steeds wat te diep maar toch al een meer functionele houding
We zijn er bijna...
Binnenhand is hier bewust wat opgeheven omdat hij zijn kaak vastzette. Dit doe ik heel kort.
En daar is hij
Voor nu is dit het streven. Hij moet nog iets meer zijn neus eruit duwen en er moet meer activiteit in de achterhand komen, maar Rome is niet in 1 dag gebouwd en tegenover dat extreme achter de teugel kruipen, is dit al heel wat beter! Ik ben trots op hem Hij doet het toch maar, met een gehandicapte ruiter op zijn rug...
Hetzelfde riedeltje herhalen we aan zijn en mijn moeilijke kant.
Veel en veel te diep, maar wel redelijk ontspannen.
Toch proberen om die neus eruit te krijgen. En dan zie je meteen dat het onze slechte kant is, hij probeert het, en doet het, maar wordt meteen strak in zijn lijf
Heel groot werkpunt waar we tijdens de lessen mee bezig zijn...Mijn houding is om te janken.
Ik ben echt heel blij met deze lieverd en HEEL dankbaar voor zijn eeuwige geduld met me, zijn voorzichtigheid, zijn vrolijke ingesteldheid en zijn werkwilligheid. Het is echt een bijzonder paard. Twee weken geleden had ik een extreme bloeddrukval, hij voelde het eerder aankomen dan ik en weigerde nog een pas te verzetten. Net een epilepsie hulphond maar dan in paardenformaat. Nog nooit meegemaakt bij een paard. Zoals hem bestaat er maar 1 en ik ben dankbaar dat ik net die ene mijn maatje mag noemen
Je bent volgens mij hartstikke goed op weg en de plaatjes zijn in alle opzichten niet zo slecht als je zelf denkt. Lekker doorknutselen met je knapperd! 
