Bokt.nl

Celebi schreef:

Blijf altijd kritisch naar je wensen en eisen kijken, maar in de basis ben je nooit veeleisend als je je paard van de correcte basis wil voorzien (voer, veiligheid, vriendjes, vrijheid). Daarin doorschieten kan zeker ook, maar er zijn ook genoeg stallen die het echt bont maken en je inderdaad het gevoel geven dat je zelf het probleem bent.

Kleine greep uit mijn ervaringen: regelmatig hele nachten van 00.00 tot 9.00 ongeveer zonder ruwvoer op een kale paddock zonder stro, takken of gras. Mocht ik niks van vinden want ze kregen meer dan genoeg. En elders moesten we extreem beschimmeld ruwvoer gewoon voeren. Heb daar echt een keer huilend en hoestend te gelijk plukje voor plukje een hooinet gevuld om de minst beschimmelde stukken te pakken. Beide stalhouders zagen geen probleem in de situatie dus ik ben weg gegaan.

Blijf in ieder geval echt kritisch, juist de stress en zorgen maken dat je soms dingen negatiever ziet dan nodig. Maar trek voor jezelf ook een grens wat je wel en niet voor je paard wil en zoek iets wat daarbij past.

Er zijn echt stallen waar de ongeveer hetzelfde denken als jij over het houden van paarden en waar een stalhouder je zou betalen voor extra klusjes en je stalgenoten een doos merci voor je neerzetten als je vaak bijspringt. Zo kan het ook.

Evercreek schreef:

Allereerst wil ik zeggen dat ik het harstikke tof vindt dat je je stalgenoten en stalhouder zo wil helpen, als iedereen nou een beetje zoals jou was dan scheelt het al 80% van de drama op de meeste stallen denk ik Helaas is op alle pensionstallen wel wat en ik denk dat er daardoor ook de mentaliteit van 'ieder voor zich' ontstaat. Ik merk in mezelf dat ik het ook doe, ik wil altijd wel helpen hoor en deed dit in het begin ook vaak, maar ik ben ondertussen wel selectief geworden voor de mensen waar ik de extra stap voor zet.

Als jouw extra werk niet wordt gewaardeerd dan zou ik daar als eerste mee ophouden. Uiteindelijk ben je er voor je eigen paard, dus doe de klusjes voor jouw paard en misschien de mensen die jouw werk wel waarderen, maar verder zou ik me niet teveel druk maken om wat een ander zegt of doet. Ik weet dat dit makkelijker gezegd is dan gedaan!
Als je verder tevreden bent over de pension zelf dan zou ik echt leren om hier niet te veel van aan te trekken. Anders wordt het denk ik tijd voor wat anders, ook omdat je aangeeft dat je hier zelf stress van ervaart en dit ook al reflecteerd op jouw paard. Daar hebben jullie beide niets aan. En wat Celebi zegt; de basis zorg willen voor je paard is echt niet veeleisend zijn, dat is the bare minimum.

Dees schreef:

O jee, waar te beginnen... ?

Leer over "the circle of influence" van Stephan Covey.
Leer over "het perfecte kind" en over het fenomeen "disease to please".
Besef: Perfectionisme is die kwaliteit die er niet meer toe doet.

Je instelling is goedbedoeld en ook nobel. Je bent een fijn mens. Maar wat je de wereld op eigen houtje geeft, verwacht daar niets voor terug. Doe het omdat je wilt geven, doe het niet omdat op enig moment een ander dan zomaar iets voor jou gaat doen.
Eigenlijk ook: doe het niet ongevraagd. Mensen willen niet bij een ander in het krijt staan.

Je bedoelt het echt goed. Probeer beter op jezelf te passen. Je geeft jezelf leeg.

rien10 schreef:

Als je graag wilt helpen, kan je beginnen met de vraag te stellen "Kan ik wat voor je doen?"

Ik heb het ook eens meegemaakt, ongevraagd ging de deken van mijn paard op of af. Daar ben ik niet van gediend. Niet doen als ik niet aangegeven heb dat ik dat graag wil.
Hier op stal vragen we aan elkaar "als het warmer wordt en ik ben smorgens op stal, zal ik de deken van jouw paard dan ook af doen?" Dat scheelt een boel ergernis.


Edit; ga eerst eens na waar dat verantwoordelijkheidsgevoel vandaan komt. Want er is er maar 1 verantwoordelijk voor de gang van zaken op stal en dat is de stalhouder.

rien10 schreef:

Maar wat is dan je probleem. Dat men niet dankbaar genoeg is?