Geplaatst In de winter doen we niet zoveel, ik ben echt een 'mooiweerruiter'. Wel veel gewandeld, maar daar geen foto's van...
Februari. We hadden wel een paar wilgen gesnoeid en het hout droogt sneller als de bast is verwijderd, daar wilden de paarden graag bij helpen, ze hebben er weken lol mee gehad.
Maart. De losse wintervacht kriebelt altijd en Sjoko laat altijd duidelijk weten hoe fijn hij het vindt om flink geborsteld te worden Hoe ruiger hoe beter. Hij vindt het ook altijd fijn als je de stalbezem erbij pakt....
Sjoko staat bij het poetsen altijd los. En meestal gaat dat goed. Maar hij blijft ondeugend. Dus als je even niet op hem let, en hij is in een vrolijke bui, gaat hij er vandoor.
Dat gebeurde een tijdje terug op een ochtend ook. Ik had wat haast en ging een beetje op routine te werk en plots was Sjoko weg. Ik achter hem aan en hij stond me aan de andere kant van de boxen met een olijk gezicht op te wachten en hoopte blijkbaar dat ik er een spelletje van zou maken. Maar ik was niet in de stemming en riep naar hem: "Hier heb ik helemaal geen zin in, dat stomme gedoe ook altijd!" Ik zag hoe zijn vrolijke gezicht en houding veranderden in een heel grote "OEPS....!" en hij kwam voorzichtig naar mij teruglopen en ging voor me staan. "Hoe ga je dit nu goedmaken?" vroeg ik nogal bits. Ik zag hoe Sjoko even nadacht en toen maakte hij drie keer achter elkaar een buiging... De donkere wolken in mijn hoofd verdwenen meteen en ik schoot in de lach... Baasje blij, Sjoko ook weer blij!
Mei. Buiten rijden is bij Sjoko Favoriet. Als ik met hem gezadeld naar de rijbak loop vertraagt hij vaak zijn stap en kijkt de andere kant op. "Baasje, kunnen we daar niet heen, het pad af, dat is toch ook leuk?"
Toch probeer ik het rijden in de bak er wel in te houden. Een echt dressuurpaard zal Sjoko nooit worden. Maar door korte sessies en veel belonen kom ik toch nog steeds verder met hem. Stelling en buiging heeft hij nu geen moeite meer mee. En hij heeft dit jaar leren wijken, wat ook goed ging.
Daarom vatte ik het plan op om hem een keertwendig om de voorhand te leren. Rechtsom ging verrassend goed. Al bij de eerste keer proberen maakte Sjoko een paar mooie passen. Ik vond het geweldig wat hij deed en prees hem de hemel in. En zo kon ik het makkelijk uitbreiden naar nog een paar passen.
Helemaal enthousiast geworden probeerde ik ook een keertwending naar links. Sjoko deed zijn best, had de goede stelling en buiging en ik voelde dat hij een pas wilde gaan inzetten, maar ook dat hij aarzelde. Met een extra beenhulp en een aanmoediging probeerde ik hem te helpen. Maar na de aarzeling maakte hij, tegen alle hulpen in, een keertwending naar rechts! Wonderbaarlijk paardje! Hij wist blijkbaar dat een keertwending de bedoeling was, maar linksom was even te lastig, dus ging hij maar weer rechtsom. Dat is toch ook een keertwending?
Mei. Ik mopperde in de weken dat het nauwelijks regende dat de paarden zo stoffig waren. Mijn bijrijder stelde een wasbeurt voor, maar ik was mijn paarden (bijna ) nooit."Een stofzuiger dan maar?", opperde ze.
Sjoko vond het wel prima. En zo kwam er zowaar weer wat glans op mijn paardje.
Ik merk aan Sjoko heel goed dat hij vertrouwen in mij heeft. Dus nieuwe dingen aan zijn lijf laat hij makkelijk toe.
Mei. Een ritje in de avondzon.
In de zomer was Sjoko een tijdlang wat onzeker bij het buitenrijden. Terwijl hij dat eigenlijk het leukst vind. De aanleiding was wellicht dat hij een paar keer flink schrok van verschillende dieren; reeën die wegsprongen, een groep jonge eenden die al kwakend een sloot indoken....
Ik weet dat ik er dan even de druk vanaf moet halen. Dus buitenritjes met iemand ernaast of gewoon wandelen in plaats van rijden...
Later waren die eenden niet meer boeiend. Maar de plek waar die reeën opeens wegsprongen zorgde nog lang voor een aarzeling...
Sjoko is sowieso erg opmerkzaam op zijn omgeving. Waar hij ook opeens niet meer langs wilde was een aardappelveld. De planten stonden in bloei, dus het veld was voor hem opeens van tint veranderd... Hoe kan dat nou??? Wat hij ook niet vertrouwd is Mais; dat spul groeit veel te snel..., elke keer anders...
Juni. Twee schone paarden de bak in en na een regenbuitje krijg je dit.
Juni. Samen met een rijmaatje een buitenrit gemaakt. Tot slot even in de binnenbak van de buren. Dat kende Sjoko nog niet. Een kennis maakte deze foto.
Helaas is de andere fjord nu verhuisd. Het is een halfzusje van Sjoko, wel 14 jaar ouder. Sjoko was dol op haar.
Augustus. Iets anders waar Sjoko dol op is zijn 'minimensjes' . Hoe meer ze gillen en lachen, hoe leuker hij het vindt.
Enorm balen voor hem dat het minimensje wat deze zomer op bezoek was meer aandacht had voor de kat...
En nog iemand waar Sjoko dol op is; de hoefsmid! De paarden vinden het altijd wel gezellig als die man komt. Ik had een afspraak met hem laat op een ochtend. Mooi, kon ik eerst nog even Sjoko rijden. Maar de hoefsmid kwam wat eerder en zocht ons op bij de rijbak. Sjoko zijn hoofd en oren gingen omhoog en ik voelde hem helemaal blij worden. De man verontschuldigde zich: "Ja, ik ben wat vroeger, maar maak het rijden maar gewoon af hoor, ik begin wel met die andere" en verdween de stal in.
Van een beetje geconcentreerd rijden kwam niks meer, Sjoko was niet meer bij de les en bleef maar naar de deur staren. "Baasje, wat doen we hier nog, de hoefsmid is er en daar wil ik graag naar toe... Baasje, waarom mag Marnix nu wel bij de hoefsmid en ikke niet.... Baasje, nu mis ik alle leuke dingen.... Baasje, ben je nu al vergeten dat de hoefsmid er is...?"
Zucht... Nee, ik kan niet zomaar van hoefsmid veranderen....
September. Dressuur in de rijbak... "Als jij dit graag wilt baasje, doe ik mijn best...."
Longeren in de rijbak..." Baasje, hier is echt niks aan!"
Loswerken in de rijbak... "YES!!!!"
Met loswerken staat Sjoko altijd aan. Dit vond hij als jaarling al leuk en dat is niet veranderd. Hij reageert op de kleinste hulpen, is makkelijk rond te sturen en de lol spat er vanaf. Ook voor mij dus leuk om te doen.
Oktober. Sjoko leert heel makkelijk. De buiging had hij in 2 weken redelijk onder de knie. Marnix heeft er meer dan een jaar over gedaan om zover te komen. Toch leuk dat ik ze soms samen een buiging kan laten doen. Als er publiek bij is gaat het nog beter. Beide paarden genieten van die extra aandacht en gaan dan nog beter hun best doen.
Oktober. Vaak maak ik in het najaar een standfoto van Sjoko. Dit jaar geen geposeerde foto maar een spontane. Sjoko zit lekker in zijn vel. Zoals wel meer fjorden is hij gevoelig voor de suikers in het gras. Dit jaar ging dat erg goed.
November. Werk aan de hand doen we soms ook nog. Dit keer was de aanleiding een ander bit. Sjoko had een dubbelgebroken D-trens. Maar soms gaf hij aan dat hij de druk op zijn tong niet fijn vond. Op de foto had hij voor het eerst een enkelgebroken trens in. En met werk aan de hand kon ik een beetje zien hoe hij er op reageerde. Besloten om met dit bitje verder te gaan.
November. En opeens liep Marnix los!! Hoe kan dat nou? Een foto die later werd gemaakt geeft wel een verklaring. Sjoko frummelde de musketonhaak van het hekje open... Een ander dier wat dat ooit hier voor elkaar gekregen heeft was een geit.. Daar vergelijk ik Sjoko wel vaker mee...
Een andere manier van vastmaken heeft voorlopig voorkomen dat dit nog een keer gebeurde.
December. In december had ik opeens 4 fjorden!.
Samen in de wei ging niet goed, dus de nieuwelingen bleven binnen.
Best lastig om ze toch samen op de foto te krijgen...
En als laatste een foto-uitstapje naar januari 2026. Sneeuw!
