Geplaatst Het was niet ons meest gunstige jaar
Ik geef het de schuld aan het feit dat Boelie dit jaar 13 jaar werd. Ik heb geen goeie ervaringen met 13-jarige paarden-fases.We begonnen het jaar best rot. 31 december 2024 hadden we nog een iets te enthousiaste lange wandeling gemaakt. We kwamen in de schemer terug, wat niet helemaal de planning was. Zowel bij mij als bij Boelie is ons oriëntatie-gevoel waardeloos en hebben we 15 km in 2,5 uur afgelegd, terwijl we maar zo'n 3 kwartier tot een uurtje max. wouden gaan wandelen. En die vriend die mee was, vond het alleen maar leuk dat we langer onderweg waren
1.
Resultaat. Een snee in zijn straal. Stok en stokkreupel. Waarschijnlijk een misstap bij het om een gevallen boom heen manoeuvreren in de schemer. Wat voelde ik mij schuldig! Dierenarts er bij gehad, hoefsmid op stand-by staan. Rust, schoonmaken en schoon houden was het advies. Rotstraalsmeersel er bij om het stukje schoon houden wat te ondersteunen. En verder hopen op geen infecties, extra irritaties en dat de hoef zelf ook snel weer wat groeit om die snee uit te groeien zeg maar.
2,5 week later kon hij weer rustig aan opgepakt worden qua training. Hij liep niet meer gevoelig en wou heel graag weer aan de bak. Gelukkig maar!
2.
Maart konden we alweer relaxt en wel genieten zonder dekentje, waar ik hele leuke plaatjes van heb kunnen schieten.
3.
11 maart werd Boelie dan echt 13 jaar oud! Dat werd natuurlijk gevierd!
4.
Helaas had voor mij persoonlijk de maand maart ook 2 enorme dieptepunten. Het verlies van een van mijn opa's. En ontslagen worden van mijn baan. Dat laatste gaf mij wel tijdelijk meer tijd met Boelie samen.
9 april ons eerste en enigste uitstapje van dit jaar. Een van zijn bijrijdsters rijdt ook bij een manege en wou heel graag eens met Boelie naar de manege. Nadat we vervoer konden regelen met een trailer van een stalgenootje en een chauffeur met auto is dit gerealiseerd.
Boelie zelf was helemaal overprikkeld, dat dan helaas wel. Maar niet onverwacht. Hij heeft de les heel netjes meegelopen ondanks alles. Dus daar waren we dan wel heel trots op. Maar omdat dit een heel gedoe is met veel geregel en iedereen moet maar net kunnen hebben we het ook bij deze ene keer gehouden dit jaar. Wie weet nog eens in 2026, maar nog niks staat vast.
5.
Eind april hadden we op stal een hele gezellige schriktraining georganiseerd! Eigenlijk zou Boelie, die al zo veel gezien had, een support pony zijn voor de 4-jarige merrie waar hij samen mee mocht verkennen. Maar de paarden hadden de rollen omgedraaid. Die jonge merrie vond alles interessant en super leuk en daar kon drama-king Boelie dan weer steun uit halen
Wel de complimenten in mijn zak kunnen steken dat het wel af te zien was dat deze spanning niet aan onze band, mijn rustige staat en grondwerk skills lag. Dat zat wel meer dan goed zeg maar. En uiteraard gewoon netjes en relaxt afgesloten
6.
Eind mei een eerste en dit jaar enigste grondwerkles gehad. Meer een inspiratie les. Heb wel het voornemen om vaker een les te boeken, want het is bijna zonde dat dat onze enigste les was
Halverwege juni had Boelie besloten dat hij zich even niet meer wou laten vangen voor een ritje, grondwerksessie, longeertraining of wat anders. Wat de oorzaak was, waar het aan lag, geen idee. Maar na die week was het ook weer over en is die bui ook nog niet terug gekomen.
* Klopt heel bijgelovig deze uitspraak af *
Na deze fase had hij weer een probleem met een van zijn voorvoetjes, zijn straal brokkelde iets te veel af en werd gevoelig. Deze keer zijn linkervoorvoetje, de snee begin dit jaar zat in zijn rechtervoorvoetje. Dus weer training op pauze, schoonmaken, smeren etc etc. Het was gelukkig sneller minder gevoelig als de snee van eerder.
En 2 juli hadden wij een reading op stal. Eerst een stalgenootje met haar paard en daarna Boelie zelf. Ik hoopte te weten te komen waarom hij zich toen niet wou laten vangen, of hem nog wat dwars zat, wat ik kan verbeteren. Maar eerste wat ik te horen kreeg was dat Boelie zich afvroeg waarom ik deze reading wou laten doen. Alles is toch prima, ik ken hem toch. Ja nou.. jeez.. ben ik ook eens nieuwsgierig, krijg je deze attitude
Maar inderdaad niet veel bijzonders aan de hand. Wat kleine, maar al bekende probleempjes. Vooral probleempjes waarvan de Boelie de oplossing stom vindt. Zijn achterhand is zwak en moeilijk bijvoorbeeld, al jaren z'n grootste werkpunt. Maar balkjes en bakwerk vindt hij dan weer heel erg stom. Puzzelen met z'n hoofd vindt hij leuker. Maar daar help je zo'n achterhand niet perse heel goed mee zeg maar
En hij voelde zich nogal een mannetje en hij gaf toe een crush te hebben op een merrie die ik niet direct verwacht had. Plaag ik hem nog steeds wel eens mee
Door deze reading heb ik ook besloten van voer te wisselen en meer te werken met 'kuurtjes' van kruiden en supplementen ipv constant geven. Dus dat was ook wel fijn om daar meer inzicht en tips in te krijgen.
De pauze van zijn pijnlijke voetje, het hete weer en het switchen van voer zorgde er ook voor dat Boelie helaas enorm aan kwam in gewicht. Dus tijd om die training weer op te pakken!
Wat we qua trainingen wel anders gedaan hebben is meer puzzelwerk tijdens het bakwerk. Balkjes en pionnetjes toevoegen voor wat extra uitdaging.
7. Met de andere bijrijdster
8. Grondwerken aan een halster
En ook de regel toegepast bij iedere seconde dat je blijft stilstaan ipv mee loopt komt er een balkje in de bak te liggen
9. Is hij niet altijd even blij mee, met die seconde-balk regel
De rest van de trainingen bevatte ook regelmatig side-eyes. Expressieve blikken gooien is Boelie heel goed in!
10.
Eind november, na vertrek van 1 weidemaatje, kwam er een nieuwe bij. Boelie heeft met deze al enkele keren in de rijbak mogen kennis maken en ze konden niet anders dan kroelen, kroelen en nog eens kroelen. Maar zodra dit paard de groep in kwam, was Boelie niet blij dat dit paard liever rond scharrelde en ging rollen ipv met Boelie ging kriebelen. Tot de dag van vandaag hebben ze nog steeds een haat-liefde verhouding
11.
Boelie heeft in die week ook nog een osteopaat behandeling gehad. Beetje standaard punten behandeld, achterhand, zwakke schouder, compensatie scheefheden.
En tot slot, zijn laatste tegenvaller van het jaar. Dachten we alles gehad te hebben. Inentingen tijd. Paar weken eerder dan de vorige keer, maar zo konden meer paarden in 1x geënt worden.
En Boelie reageerde wéér heftig op de tetanus. Vorige ronde al op advies overgeslagen, enkel de influenzaprik gehad, maar dat konden we dit jaar niet nog eens doen natuurlijk. Nou had ik al de tip gekregen om na de enting gelijk 10 minuten te gaan wandelen om de bloedsomloop wat meer te stimuleren en zo minder kans op stijfheid. De inflacam lag al klaar voor het geval dat. Het was inderdaad wel verbeterd, slechts 3 dagen koorts en stijf geweest in plaats van de vorige prik met tetanus dat hij bijna 3 weken slecht er aan was. Maar leuk was anders.
Ondertussen loopt hij weer de pony uit te hangen in de ruinenclub die nog een extra lid gekregen heeft in december. Ze lopen nu met z'n zesjes. De verhoudingen onderling zijn nog niet perfect, maar ze hebben zo hun gekke 5 minuutjes, kriebelsessies, mixen onderling van buddy-of-the-day en eten heel wat af, zowel samen als alleen.
12.
En ik denk dat ik in 2026 weer een kerstshootdag op stal ga organiseren. Dit heb ik in 2024 ook gedaan wat heel gezellig was met heel veel foto's. Dit jaar kwam ik niet verder dan dit kerstkiekje
13.
Kortom, niet ons beste jaar. Maar het had ook veel slechter kunnen gaan.
We gaan in 2026 voor geen pijnlijke voetjes meer, een gezonder lichaam voor zowel Boelie als mij. Boelie is al bijna weer in topvorm, die laatste loodjes nog! Wie weet dat ik dit jaar eindelijk weer genoeg af kan vallen om zelf weer eens op te stappen. Maar als dat niet zo is, dan niet. Hij is super veelzijdig. Op de grond hebben we dus nog heel veel opties om samen te werken en plezier te hebben
