Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : Gisteren, 17:03

Hoe lang kan een paard je nog herkennen?

Geplaatst door de TopicStarter : Gisteren, 17:03

In mijn tienertijd verzorgde ik wat shetjes op een kinderboerderij, jaar of 4 gedaan. Dat is inmiddels 12 jaar geleden. Ik kwam erachter dat een van die shetjes daar nog stond. Dus vandaag kind in de auto en stuk gereden.

Weet niet precies wat ik had verwacht, maar er was echt 0 herkenning vanuit haar

Ze liet me haar wel aaien, wat ze vroeger niet altijd leuk vond met vreemden.

Dus ik vroeg me af, hoe lang zou eem paard je kunnen herkennen? Wat is jullie ervaring?

**Geplaatst**: Gisteren, 17:41

Re: Hoe lang kan een paard je nog herkennen?

Geplaatst: Gisteren, 17:41

Ik denk dat dat een beetje verschilt per paard. Mijn paard herkende zijn oude eigenaresse die hij al 10 jaar niet gezien had zo. Maar kinderen van de manege waar hij gestaan heeft herkent hij dan weer niet. Dus ik denk dat het ook af hangt van hoe “belangrijk” je voor het paard in kwestie was.

**Geplaatst**: Gisteren, 17:43

Geplaatst: Gisteren, 17:43

Ik herken een mens 12 jaar later ook niet altijd meer. Wie is dat toch denk ik wel eens als iemand van vroeger me aanspreekt.

**Geplaatst**: Gisteren, 18:03

Re: Hoe lang kan een paard je nog herkennen?

Geplaatst: Gisteren, 18:03

Wegens omstandigheden heb ik mijn eigen pony 8 jaar nauwelijks gezien, ik had hem van veulen af aan en ben samen met hem opgegroeid. Toen ik weer dagelijks naar hem toe ging omdat hij ziek was, merkte ik niet dat hij me echt nog herkende. Pas na een paar weken merkte ik dat de vertrouwensband die we járen geleden hebben opgebouwd, er zeker nog steeds was. We moesten gewoon weer heel even wennen aan elkaar. Achteraf denk ik zelfs dat ik vooral degene was die moest wennen en het voor hem de normaalste zaak van de wereld was.

Dus herkenning als in, begroeten oid, nee. Maar meer vertrouwen in mij dan in anderen, zekersteweten.

**Geplaatst**: Gisteren, 18:28

Geplaatst: Gisteren, 18:28

Ligt zoals gezegd aan de band en ook het paard denk ik. Had er een verkocht die ik een paar jaar had gehad waarbij ik het idee had dat die me helemaal niet meer herkende na een paar jaar. En ook een die ik een paar maanden had gehad en die na een paar jaar liet zien dat hij me herkende door het kunstje te doen wat ik hem geleerd had. Dat was echt mooi.

**Geplaatst**: Gisteren, 18:52

Geplaatst: Gisteren, 18:52

Hoe lang ze je onthouden hangt volgens mij samen met of je degene bent die voert, ja of nee. :Y)

Maar een oude verzorgpony na 12 jaar op een weitje weer opzoeken, nee dat lijkt me niet dat je dan kan verwachten dat die jou nog herkent.

**Geplaatst**: Gisteren, 18:59

Re: Hoe lang kan een paard je nog herkennen?

Geplaatst: Gisteren, 18:59

Mijn paard herkende zijn fokker en eigenaar die hem 3 jaar lang had al niet duidelijk meer een krap jaar later.
Echter sta ik in mensenmassa dan geeft hij ook geen herkenning. Staan mijn honden in mensenmassa dan gaat hij vrolijk hinniken haha dus kan ook zijn dat hij liever andere dieren begroet dan mensen.

**Geplaatst**: Gisteren, 19:03

Re: Hoe lang kan een paard je nog herkennen?

Geplaatst: Gisteren, 19:03

Een dravermerrie die mijn man als jong paard had getraind, herkende hem jaren later nog toen ze al fokmerrie was. Er zaten jaren tussen, maar ze kwam direct naar het hek rennen toen ze hem zag - en dit was op een compleet andere locatie! Hij had destijds wel veel tijd met haar doorgebracht, maar toch! Ik vond het heel bijzonder, vooral omdat ze op andere mensen helemaal niet reageerde

**Geplaatst**: Gisteren, 19:12

Re: Hoe lang kan een paard je nog herkennen?

Geplaatst: Gisteren, 19:12

Mijn eerste pony was een fjord. Die kreeg ik vanaf 5 maanden. Toen zij 8 was, moest ik haar helaas wegens omstandigheden verkopen. 3 jaar later zocht ik haar op en ze wist precies wie ik was

Herkenning was er duidelijk.
Ze mocht bij mij altijd wel ff ergens wat grazen tijdens een buitenrit. Daar mocht ze dat niet. Toen ik een ritje met haar mocht maken wist ze het precies hoor, hup kop in het gras

**Geplaatst**: Gisteren, 19:41

Geplaatst: Gisteren, 19:41

Ik ben ooit een half jaar bijrijder geweest, voor 3 dagen per week. Toen werd hij onverwacht verkocht en ik zag hem vier jaar niet meer. Toen kwam ik hem weer tegen en hij herkende me zeer zeker. Het was bijna genant naar zijn toenmalige eigenaresse

**Geplaatst**: Gisteren, 21:10

Re: Hoe lang kan een paard je nog herkennen?

Geplaatst: Gisteren, 21:10

Mijn paard heeft het eerste jaar op een pensionstal gestaan waar hij elke ochtend door dezelfde persoon, de eigenaresse van zijn beste maatje, op wei werd gezet en altijd verwend werd met een wortel. Jaren later, minstens 5 jaar, kwam ze bij ons op bezoek. Mijn paard herkende haar van veraf, en begon hard te hinniken :))

**Geplaatst**: Gisteren, 21:13

Re: Hoe lang kan een paard je nog herkennen?

Geplaatst: Gisteren, 21:13

Aantal jaar zeker.

Maar er is natuurlijk verschil of je een jaartje eens per week als manegeruiter als 1 van de velen voor dat dier was,

Of dat je als enige verzorger dat dier jarenlang dagelijks verzorgd en gevoerd hebt.

**Geplaatst**: Gisteren, 21:19

Re: Hoe lang kan een paard je nog herkennen?

Geplaatst: Gisteren, 21:19

Ik lees hier allemaal positieve reacties, maar toen ik een half jaar op buitenlandstage was, kreeg ik toen ik weer terug op stal kwam van m'n paard eerst een hysterisch harde hinnik en toen zag je haar denken 'wacht even ik was boos op jou!' _-:(

Vervolgens kreeg ik een kont en heeft het me een halve fruitmand gekost voor ze weer een beetje wilde meewerken. De eerste dagen moesten we echt even de randorde herstellen zeg maar 'nee je mag nog steeds niet m'n arm uit de kom trekken' :Y)

**Geplaatst**: Gisteren, 21:21

Geplaatst: Gisteren, 21:21

Mijn oude Haflinger herkende zijn vorige eigenaar nog tot een jaar of 10 nadat hij naar mij verhuisd is.

Zij is ook wel meer dan 15 jaar eigenaar van hem geweest (manegepony).
Maar als zij hem riep met haar speciale geluidje, dan keek hij altijd nog op met een blik van herkenning.

Na 11 jaar bij mij is hij helaas overleden, op bíjna 33 jarige leeftijd.
Dus langer hebben we het niet kunnen testen, ze kwam ongeveer eens in de 3 jaar op bezoek bij hem denk ik, heb het niet echt bijgehouden. Tijd ertussen werd wel steeds langer.
Maar ik had de laatste keer dat ze er was niet het idee dat zijn herkenning minder was geworden.

**Geplaatst**: Gisteren, 21:21

Geplaatst: Gisteren, 21:21

Een paard wat ik voor iemand reed was verkocht. Een paar jaar later kwam ik hem weer tegen op een wedstrijd, hij stond in de trailer met het deurtje open dus ik ging he gedag zeggen, en ik kreeg een zacht murmeltje, wat hij eerder ook deed als ik bij hem kwam.
Ook een paard wat ik een tijdje gereden had op een manege liet duidelijk merken dat hij me herkende na jaren. Hij stond in een stal en toen ik bij hem stond en zijn naam zei kreeg ik ook net zo'n zacht hinnikje.

**Geplaatst**: Gisteren, 22:15

Re: Hoe lang kan een paard je nog herkennen?

Geplaatst: Gisteren, 22:15

Ik leerde vroeger: een paard herkent degene die hem voert

**Geplaatst**: Gisteren, 22:21

Re: Hoe lang kan een paard je nog herkennen?

Geplaatst: Gisteren, 22:21

Een van mijn merries kwam ik een keer op een evenement tegen jaren later.
Pony was al weer een paar keer verkocht, stond nog wel op de zelfde stal als waar ze na mij heen gegaan is. Eigenaar kende ik niet.
Pony (met ruitertjes die ik niet kende) kwam gezellig naast mij staan en was niet van plan weer weg te gaan. Tot moeder pony en kind kwam halen. Ik zei al, pony kwam even een knuffel bij me halen na al die jaren. Pony had dit nooit bij iemand anders gedaan zeiden ze. Dus er zal toch een herkenning zijn geweest.

**Geplaatst**: Gisteren, 22:24

Geplaatst: Gisteren, 22:24

Mijn moeder heeft vroeger een manege gehad, toen ze haar favoriete pony Nanda tegenkwam bij de paardenkamp is Soest kwam Nanda meteen naar het hek van de wei. Ze hadden elkaar 20 jaar niet gezien en er was duidelijk herkenning. De man van de paardenkamp zei ook dat Nanda nooit naar iemand toe kwam in de wei. Het was heel bijzonder!

**Geplaatst**: Gisteren, 22:50

Geplaatst: Gisteren, 22:50

Boras schreef:
Ik leerde vroeger: een paard herkent degene die hem voert

Niet altijd denk ik.
Mijn veulen is verkocht toen ze 3,5 was aan iemand die haar gekocht heeft en vanaf toen dus voerde.
Ik zag haar een of twee keer per jaar en als ik floot liep ze haar nieuwe eigenaar voorbij om in mijn broekzak te kruipen.
Dat deed ze nog toen ze al 20 was.
Als ik met haar moeder op bezoek kwam met de trailer, dan rende ze daar ook op af om vervolgens te bakkeleien met mams om maar bij me in de buurt te komen, van mij! Opzouten!
Erg grappig om te zien, twee haaibaaien.
De nieuw eigenaresse vond het alleen maar erg leuk om te zien.

Plus mijn merrie had een bloedhekel aan onze stalbaas ondanks dat hij altijd voerde en zo waren er meer paarden op stal die hem niet zo mochten.
Dus niet altijd is het voeren leidend, ik denk eerder de band die je met je dier hebt.

**Geplaatst**: Vandaag, 04:58

Re: Hoe lang kan een paard je nog herkennen?

Geplaatst: Vandaag, 04:58

Ik heb mijn pony vanaf 6 maanden oud tot ruim 3 jaar oud gehad. Moest haar toen helaas verkopen. Ze is toen terug gegaan naar de fokker en die heeft haar aan een manege verkocht.
Daar heeft ze 15,5 jaar gestaan. In de tussentijd heb ik haar 2x opgezocht, waarbij ze me duidelijk herkende.
Afgelopen juni heb ik haar op 19 jarige leeftijd terug kunnen kopen. Toen ik haar ophaalde herkende ze me duidelijk en liep zonder twijfel met me mee de trailer op (voor het eerst sinds 15,5 jaar).
Eenmaal thuis heeft ze wel veel moeite gehad met wennen, vreemde omgeving vreemde paarden. Maar ze reageerde gelijk op dezelfde manier als vroeger, als ik haar riep.

**Geplaatst**: Vandaag, 06:49

Geplaatst: Vandaag, 06:49

Yessy schreef:
Ik lees hier allemaal positieve reacties, maar toen ik een half jaar op buitenlandstage was, kreeg ik toen ik weer terug op stal kwam van m'n paard eerst een hysterisch harde hinnik en toen zag je haar denken 'wacht even ik was boos op jou!' Vervolgens kreeg ik een kont en heeft het me een halve fruitmand gekost voor ze weer een beetje wilde meewerken. De eerste dagen moesten we echt even de randorde herstellen zeg maar 'nee je mag nog steeds niet m'n arm uit de kom trekken'

Ik heb zo'n kat gehad. Die negeerde je als je terug kwam van vakantie, ging met haar rug naar je toe zitten

**Geplaatst**: Vandaag, 08:43

Geplaatst: Vandaag, 08:43

Yessy schreef:
Ik lees hier allemaal positieve reacties, maar toen ik een half jaar op buitenlandstage was, kreeg ik toen ik weer terug op stal kwam van m'n paard eerst een hysterisch harde hinnik en toen zag je haar denken 'wacht even ik was boos op jou!' Vervolgens kreeg ik een kont en heeft het me een halve fruitmand gekost voor ze weer een beetje wilde meewerken. De eerste dagen moesten we echt even de randorde herstellen zeg maar 'nee je mag nog steeds niet m'n arm uit de kom trekken'

Haha herkenbaar.
Mijn reeds overleden merrie heeft dat al na een week vakantie.
Naast dat ze het na een dag of 4/5 moeilijk ging vinden. Ze ging echt op de uitkijk staan wachten. Hart van stal genoten braken dan altijd om dat ze uiteindelijk weg liep, met haar ziel onder d'r arm.
Als we terug kwamen was ze heel blij, kaam gelijk hinnekend aanlopen, aaien? Nee, dan was ze boos en liep weg. Oren boos naar achteren. Dan moest je d'r echt even pakken, uitgebreid knuffelen en dan was het weer goed.

Haar oude eigenaar had onze oude pony.
Pony was niet bij ons weg te slaan toen we ruim anderhalf jaar later bij d'r gingen kijken. Terwijl haar oude pony niets van d'r moest hebben.

**Geplaatst**: Vandaag, 09:11

Geplaatst: Vandaag, 09:11

Yessy schreef:
Ik lees hier allemaal positieve reacties, maar toen ik een half jaar op buitenlandstage was, kreeg ik toen ik weer terug op stal kwam van m'n paard eerst een hysterisch harde hinnik en toen zag je haar denken 'wacht even ik was boos op jou!' Vervolgens kreeg ik een kont en heeft het me een halve fruitmand gekost voor ze weer een beetje wilde meewerken. De eerste dagen moesten we echt even de randorde herstellen zeg maar 'nee je mag nog steeds niet m'n arm uit de kom trekken'

Ik had vroeger een Tinker merrie, die kon er ook wat van. Op een gegeven moment had ik een ongeluk gehad, waardoor ik een tijdje niet naar stal kon. Na een weekje ofzo hadden mijn ouders me naar stal gebracht, heel gedoe in een rolstoel over een onverhard pad om bij de paddock te komen. Ik voelde me heel rot dat ik niets kon, en was super blij dat ik weer even naar mn paard kon.
Draait ze gewoon haar kont naar me toe. Ze was echt beledigd _O-

Nomineer dit bericht ×