Oktober 2018 kreeg ik te horen dat de mensen waar ik 7 jaar lang de paarden voor had verzorgd, een nieuw huis hadden gekocht. Gelukkig moest daar nog veel verbouwd worden dus we zouden echt nog wel een paar maanden hebben. De eigenaren waren al op leeftijd en het werd tijd om te stoppen met de paarden en kleiner te gaan wonen. De eerste paar maanden verliepen rustig, het huidige huis was toch nog niet verkocht dus we voelde nog steeds niet echt de druk. We genoten wel extra van alle ritjes met in onze achterhoofden dat dit echt het laatste jaar zou zijn op deze fantastische plek. Zo rond maart werd het duidelijk dat er een einddatum ging zijn. Het huis was verkocht en per 1 juli moesten alle pony's en arabofriezen die er nog stonden verkocht zijn. Ik en een vriendin hebben geholpen zoveel als we konden met het verkopen en adverteren voor de eigenaren en in de laatste week vertrokken ook de laatste beestjes naar hun nieuwe eigenaren.
Als eerste wil ik even terugblikken naar wat verzorgpony's die ik de afgelopen 7 jaar gereden heb bij deze mensen!
Linzey, de nrps pony waar ik oorspronkelijk voor kwam. Ik weet nog goed dat ik net van de manege af kwam en de stallen binnenliep en deze pony zag staan. Ik wist alleen dat ik kwam 'om een springpony te rijden' maar ik had niet durven dromen dat de mooiste pony van stal ook de pony zou zijn waar ik voor kwam!

Helaas heb ik haar niet echt vaak gereden, ze was best wel snel verkocht.
De volgende pony die ik daar gereden heb is Evinne, zij is de eerste pony die ik samen met die vriendin zadelmak gemaakt heb en ingereden;

Dan hebben we nog Carina, met haar heb ik er echt verschrikkelijk veel kilometers opzitten. Zij was altijd de pony die we gebruikte om de jonge pony's verkeersmak te maken.

Mijn laatste grote liefde was Kavalien;


Wát kon die pony springen!

En ik heb daar ook nog arabofries Nataline gereden:

Zóveel lol gehad, en zoveel geleerd al die jaren daar. Dromen zijn er echt uitgekomen. Ik heb dankzij deze mensen echt de beleving gehad van het hebben van een eigen pony/paard. We konden zo vaak komen als we wilde en waren heel vrij in alles wat we wilde doen. Zo zijn we ook vaak wezen zwemmen met de pony's, dat waren echt buitenritten van meer dan 4 uur!
Toen 1 juli aanbrak, en er afscheid genomen was ben ik bij andere paarden gaan rijden. Maar wegens omstandigheden heeft dat maar een paar maandjes geduurd. Ik ben toen na gaan denken en kwam tot het besef dat dit niet helemaal was wat ik zocht.

Dus ondanks dat ik een super leuke tijd heb gehad bij deze nieuwe mensen, heb ik ook daar weer afscheid genomen.
Dat brengt ons bij oktober 2019. Buiten alle verzorgpony's en paarden die ik gehad heb, had ik ook mijn eigen mini Geronimo nog. Hij is wel heel vaak voorbij gekomen op Bokt dus misschien dat sommige hem herkennen haha. Door het nadenken over alles, kwam ik tot het besef dat ik het tijd vond worden voor een volgende stap, ik had al 7 jaar voor andere pony's en paarden gereden, en ik vond het tijd worden voor mijn eigen project. En zo maakte ik het lastige besluit om Geronimo te koop te zetten. Eind oktober is hij opgehaald en hij heeft nu echt een fantastisch huisje waar hij 2 kinderen heel erg gelukkig maakt als men en kinder pony!



In januari heb ik al een afspraak gepland staan om hem eindelijk weer te zien

De grootste reden om Geronimo te verkopen was dat ik het rijden echt leuker vind dan het mennen. 2 Paarden tegelijk was geen optie, en omdat ik al 7 jaar voor andere paarden verzorgd en gereden had wilde ik dat ook niet meer. Dus ging ik op zoek naar mijn eigen paard, tijd voor een nieuw begin.
En die had ik veel sneller dan verwacht gevonden, sinds 29 oktober ben ik de eigenaresse van McCartney, een 2,5 jarige kwpn ruin.


Hij is nu 6,5 week bij mij en we doen het lekker rustig aan. Hij staat voornamelijk 24/7 buiten paard te zijn en ik focus mij nu vooral op poetsen, voetjes geven, en korte stukjes wandelen in het bos.


Volgend jaar ga ik hem zelf met hulp rustig beleren. Ik heb hem gekocht om recreatief mee te rijden, lekker buitenritjes maken en eens zien hoe ver we kunnen komen in de springsport. Hopelijk heb ik een goede gok genomen en ga ik geen spijt krijgen van mijn besluit om Geronimo te verkopen!
Ik heb zin in 2020, samen met Mac ga ik er een super goed jaar van maken! En ondanks alle afscheid die ik heb moeten nemen in 2019, kijk ik er wel met plezier naar terug. Ik heb fantastische pony's onder mijn kont gehad en besef me echt wel hoeveel geluk ik heb gehad met zo'n fantastische plek die al die jaren echt als 2e thuis voelde.
Op naar 2020, en bedankt voor het lezen!
