En daarna gelijk die blik van: wie? IK? Dus ik weer van, ja? en nou? Nou is de veter los, dus JIJ moet 'm weer vastmaken, stoutertje! En dan die droge blik op dat paardensnuitje. Géniaal! Alsof ze me echt begreep van wat ik bedoelde. En steeds naar die losse veter kijken, hè? Nadat ook een paar anderen achter mij zowat in een scheur lagen, knoopte ik mijn schoen vast... met dat lieve nieuwsgierige koppie echt tot aan vloer om te kijken hoe ik weer alles vastknoopte! Net alsof ze ineens wilde weten hoe die tweebenige mensen die rare dingen aandeden met die touwtjes.Het was gewoon te leuk en kon écht niet boos op d'r zijn. Ze wilde gewoon even spelen blijkbaar......