Keer op keer pech met je paard(en)... wie nog meer?

Moderators: RianneH, Neonlight, balance, Ymor, Melissa0304

 
 
VanHuisUit

Berichten: 4824
Geregistreerd: 06-01-08

Keer op keer pech met je paard(en)... wie nog meer?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 26-07-17 09:59

Dag, omdat ik de afgelopen jaren keer op keer pech heb met mijn paarden/pony's dacht ik wie heeft dit nog meer en hoe ga je ermee om? Misschien is het alleen al 'prettig' het eens op te schrijven en lucht dat ook op :-)
Ik persoonlijk ben er ondertussen zo klaar mee... hier mijn (past op... lange...) verhaal. En hier staat nog niet eens alles, maar dit zijn die er van de afgelopen jaren het meest hebben ingehakt zeg maar.

De pech begint in 2010 met het moeten laten gaan van onze Simba...
[IM] Een grote kleine man vertelt

In 2011 verloren we mijn grote schat Rizanta...
[RIJ-ITP] Not just another year...
in dit topic staat het verhaal kort samengevat. Wat een verdriet. Alle drie de paarden/pony's die in dit verhaal worden genoemd zijn er dus intussen niet meer... (zie verder in het verhaal).

Net voordat Rizanta overleed hadden we onze Welsh pony Alwyn verkocht, immers ik zou door met het grote paard. Tweespanmaatje van Alwyn was Snuitje. Die durfde ik niet te verkopen, want die draaide af en toe nogal door voor de wagen. Leek me verstandiger die 'op pensioen' te doen, zodat hij niet meer voor de wagen zou lopen. Helaas was het pensioen adres op zich prima, maar dachten ze anders over Snuitje en werd hij wel weer ingespannen. In 2012 overleed Snuitje doordat hij compleet verzuurde voor de wagen en niet meer bij is gekomen van tying up. Erg triest ben hier ook erg kapot van geweest.

Voor Rizanta had ik in 2011 een opvolger gezocht, Bente. Een tuigpaardkruising hackney. Leek in het begin allemaal prima. Maar ze kreeg af en toe een soort toevallen, dan was leek ze soort van staatsgevaarlijk. Ik dacht dat het aan mij lag. Ik was wat onzeker geworden door het gedoe met Snuitje en ben ook nog een keer heel hard van haar gevallen. DA erbij gehad, holistisch DA erbij. Osteo/fysio tandarts, hoefsmid etc maar het werd er niet beter op en niemand die iets zag aan haar wat niet kloptte... Het zou wel karakter zijn. Poeiers zus, poeiers zo, van magnesium tot zeewier en weer terug niets hielp. Dus ik besloot dat ik haar maar moest verkopen (januari 2013), blijkbaar waren we geen match. Ik dacht dat ik het niet meer kon. Jaar later, bleek bij nieuwe eigenaar, dat ze een zeldzame progressieve vorm van ataxie had. Waarschijnlijk toen ook al de reden dat ze bij mij ook al af en toe zo merkwaardig deed. Bente moest in 2014 na vrijwel een jaar in de wei uiteindelijk ook worden ingeslapen. Ze was toen nog maar 9 jaar. Wat heb ik me vaak afgevraagd had ik niet zus, had ik niet zo, ik wist wel dat er iets niet klopte... maar 'ze' zeiden dat het haar karakter was... waardeloos. Ook weer een trieste afloop...

Bente heb ik overigens niet echt 'verkocht' maar ingeruild op een kruising New Forest/Arabier, een pony van 1.43, Olympia. Ik dacht toen ik rijd haar in / beleer haar voor de wagen en verkoop haar weer. Immers met mijn ruim 1.78 en lange benen zag ik mezelf niet op haar rijden. Ze bleek een geweldige pony. Met haar enorm veel plezier gehad. Maar na 3 jaar besloot ik toch haar te verkopen. We zaten toen we middenin een verhuizing en verbouwing en ik kwam totaal niet meer aan rijden toe kwam (ik reed en mende met haar) en omdat ze toch wel erg klein voor me was (ik reed endurance met haar maar bijv dressuren in de bak e.d. dat ging gezien haar grootte / kleinte ;-) ) niet. Dat was 2015. Spijt heb ik er niet van, ze staat op een super adres en heeft het prima naar haar zin. Lichtpuntje in het geheel dus. En wie weet zou ik weer een paard kopen als ik er weer tijd voor had. Eindelijk een paard, zoals ik toen met Rizanta al zo graag wilde, 'gewoon' een leuk rijpaard om wat te dressuren, mee naar buiten, af en toe wedstrijdje, 'gewoon'...

September 2016, vorig jaar dus, stond er bij ons op stal een geweldig paard, ik vond haar zo mooi. Ze stond al te koop vanaf april. Elke keer zag ik haar weer, ik was vanaf dag 1 verliefd op haar en jawel, ik dacht ik trek toch weer de stoute schoenen aan. Ik kocht Cathey, een NRPS, van 1.66. Compleet laten keuren... (klinisch, rontgenologisch, want you never know) En jawel, helaas, ook dat ging weer mis. Of het kwam doordat ze vast heeft gelegen in de stal of dat het er al in zat, vanaf februari / maart ongeveer rijden we niet meer want ze heeft rugproblemen... of en hoe het af gaat lopen, ik weet het nog niet. Daarbij is het een drama bij hoefsmid, trailerladen... oftewel: weer een project -O- en dat wilde ik juist niet meer. Ja ik weet, het was misschien niet verstandig haar te kopen, want bij haar vorige eigenaar was ze ook al wat stakerig, maar ik dacht (stom!) dat los ik wel op. Ze is veterinair in orde, daar komen we wel uit. Niet dus. Of tenminste: tot nu toe nog niet, we zijn ondertussen bijna weer een jaar verder...

En nu heb ik in juni een dravertje Fred gekocht, een ruin, gewoon 'simpel' recht toe recht aan en met hem ben ik als een soort 'troost' vorige week een week gaan genieten op de Veluwe. Gewoon om eindelijk weer eens ongecompliceerd bezig te zijn. De zoektocht naar het 'gewoon leuke paard'... gewoon gezond waar je jarenlang plezier van kunt hebben. Wat een ellende... al die paarden de afgelopen jaren. Toch begin je er steeds weer aan omdat je er zo'n plezier aan kunt hebben en zo gek van die dieren ben maar wanneer komt toch eindelijk dat 'gewone leuke gezonde paard' ...


Hoe is jullie verhaal?
Laatst bijgewerkt door VanHuisUit op 26-07-17 10:42, in het totaal 5 keer bewerkt


Lily_Fee
Berichten: 613
Geregistreerd: 16-01-17

Re: Keer op keer pech met je paard(en)... wie nog meer?

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-07-17 10:22

Ik heb geen verhaal om bij aan te sluiten. Maar ik wens je heel veel succes met het vinden van een leuk paardje. Sommige handelsstallen en fokkers hebben een terug/ruil systeem waar je je paard tot drie maanden na aankoop terug kan brengen/om kan ruilen voor een ander paard. Misschien werkt dat voor een volgende keer... dan kan je iets langer bedenken en uit proberen.

Hou de moed er in. Waarschijnlijk heb je met alle paarden ook hele mooie momenten meegemaakt anders had het je niet zo veel gedaan.

VanHuisUit

Berichten: 4824
Geregistreerd: 06-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 26-07-17 10:29

Nee dat zou ik absoluut niet willen 'terug inruilen'... daar gaat het ook niet om en ik vind het op zich logisch dat je een keer een jaar hebt dat het met een paard wat tegen kan zitten, of soms ook langer.

Het gaat er ook niet om dat ik mijn paarden niet leuk vindt / vond, was/ben stapelgek met ze, maar door veterinaire vage toestanden, die niemand op kan lossen en waarvoor ik dan van alles probeer, rij ik nu al jaren, behalve met de pony, niet fijn paard. Elke keer is er weer wat. En dan niet zo'n klein beetje wat. Maar desastreus zeg maar.

De paarden / ponys die ik de afgelopen jaren heb gehad, heb ik ook langer gehad dan een jaar, meeste jaar of 2, soms 3 (behalve Rizanta die was na een half jaar overleden). Maar elke keer loopt het dus weer zo treurig af. Na allerlei trajecten en nu mijn laatste paard Cathey, dat is zo'n beetje 'de druppel', weer een 'misser'. Weer een project. Weer longeren, revalideren, osteo, fysio, hoefsmid, tandarts, speciale zadels, dekjes, hoofdstellen, bitten, geen bit, etc en weer 'gedoe'... wanneer houdt het eens op?

Denk dan, ben ik de enige die dit zo heeft of...

eekhoornerik

Berichten: 7101
Geregistreerd: 14-01-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-07-17 10:49

Wow wat heb jij een enorme pech met paarden...Ik vind je een ontzettende doorzetter dat je de moed niet opgeeft en nog steeds vertrouwen hebt om weer een nieuw paardje te kopen.

Vreselijk continu die zorgen, dan weer dit. Dan weer dat. Lijkt het even goed te gaan, gaat het toch weer mis.

Ik ben meteen na 2 pechgevallen gestopt met eigen paarden.

Mijn eerste paardje heb ik gekocht toen ik 30 werd, een grote droom kwam uit. Een prachtig arabisch volbloed jaarling, Karim genaamd.
Ik heb net twee maanden van hem mogen genieten, hij is samen met zijn kuddegenootjes overleden aan atypische myopathie. Toen nog een vrij onbekende ziekte, ik heb zijn lichaam overgedragen aan de Universiteit van Utrecht voor onderzoek naar de ziekte.
Ik was er echt kapot van, ik droomde al mijn hele leven over een eigen paard en had genoeg geld gespaard om op mijn 30e Karim te kunnen kopen. Ik was ook helemaal verliefd op zijn schoonheid.
Afbeelding


Een paar maanden later heb ik de stap gezet om een ander paard te kopen, Fahkir. Al zadelmak maar nog niet ingereden. Dat zou ik gaan doen. Ik deed veel grondwerk met hem en wandelde veel met hem, maar op een dag raakte hij in paniek en rukte zich los van mij. Hij is toen de weg opgerend en is uiteindelijk gevallen. Gelukkig kwam een stalgenootje hem tegen en heeft hem kunnen vangen.
Gevolg: een onherstelbare zenuwbeschadiging aan zijn schouder, waardoor hij de spieren in zijn schouder niet goed kon ontwikkelen (spieratrofie) en een raar loopje kreeg.

Op advies van de dierenarts ben ik met hem gaan joggen, elke dag weer om die spieren maar wat sterker te krijgen. Uiteindelijk groen licht gekregen om hem in te gaan rijden, maar dressuurwerk zou ik nooit met hem kunnen doen. Dus heb hem voornamelijk in het bos ingereden en wat lichte ritjes gemaakt. Maar hij bleef niet goed lopen en met mij ging het persoonlijk ook niet goed. Ik heb hem door omstandigheden toen voor een symbolisch bedrag verkocht aan mensen die lessen gaven in grondwerk.
Laatst kreeg ik een pb van iemand die hem weer van hun heeft gekocht, hij loopt nog steeds niet goed. Zijn schouder is nog steeds zwak. Maar hij heeft een heel fijn huisje daar.

Afbeelding

Soms denk ik "zal ik het toch weer proberen?", maar ik heb er zelf geen vertrouwen meer in. Het heeft mij veel tranen gekost en heel veel zorgen.

Ik rijd nu al 7 jaar een hele leuke arabier bij, en met haar is alles goed. Ze is kerngezond en is in al die tijd nog maar 1 keer kreupel geweest.

rina

Berichten: 9713
Geregistreerd: 23-03-02
Woonplaats: bijna weer in Nederland

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-07-17 11:28

Ja heel herkenbaar. En het is desastreus voor je motivatie.
Goed ook lang verhaal :+
Het begon allemaal met Feline. Die ik ergens eind '90 jaren eindelijk kon kopen. Reed dr al 2 jaar maar de eigenaren wilden haar niet verkopen. Toen ik dr kon kopen ben ik echt zo blond geweest dr niet te laten keuren. Kende dr ja al 2 jaar enz. Maar binnen een paar maand nadat ik dr kocht brak ze dr hoefbeen. Ze was met de vorige eigenaar net voor de verkoop nog een week op de Veluwe op vakantie geweest. Heeft daar vermoedelijk op een steen gestaan waardoor er al een scheur was, want de laatste dag wilde ze hem ineens niet meer op laten stappen. Na die vakantie wat minder gedaan, en toen dus die verkoop (bij mij mocht ze eerst acclimatiseren).
Heb haar nog wel een aantal jaar gehad, en 3 veulens erbij gefokt, maar gereden hebben ze nooit meer.
Dus we kochten een hengst, leuke 3 jarige Quarter. Want met Feline kapot, en ondertussen nog een fokmerrie aangeschaft was een eigen hengst makkelijker. Die is binnen 6 maand ingeslapen. Tumor net achter de stembanden, 2x geopereerd eraan maar de tumor kwam zo snel terug dat de DA geen optie voor een 3e OP zag. Tumor is vermoedelijk gekomen vanwege bloedworm en op het verkeerde moment Moxidectine om ze te bestrijden (we hadden even geen keuze meer toen, hij moest die Equest hebben en dat het een risico was wisten we).

In die tijd had ik nog een leuke jaaring staan. Die heb ik nog steeds, maar is ook kapot. Clips ging goed tot dr 4e levensjaar. Toen, en die grap haalde ze altijd uit, sprong ze van de vrachtauto maar mijn wederhelft die weinig kennis van paarden had, en maar zeldzaam meeging, greep het touw net op moment van springen en ze kwam op dr knieen van de klep. 18 krammen 1 mm van een slagader :z Vanaf dat jaar heeft ze elk jaar wel wat. Was elk jaar maandenlang uit de running, en het ging van kwaad tot erger. Ze heeft een peesblessure gehad in het spronggewricht. Dr kaak gebroken, met dank aan dr moeder die dr net voordat zij zelf over de regenboog ging dr een slag gaf. 3 kiezen ontstoken. 1 daarvan is er ook al uit nu. En een birkeland fractuur, is een chip in de kogel achter. Daar is ze ook aan geopereerd en die is nu ook de reden dat ze niet meer belastbaar is. (en ja dit was een heel duur paard ;) ).
Moeders zelf heb ik dus in de tijd van de kaakbreuk in moeten laten slapen. Dat was 2010. En in 2014 heb ik mijn oude merrie moeten laten gaan na een aantal jaar van zorgen. Die was overigens 28, dus dat was wel een mooie leeftijd maar toch was dat zwaar. Die was al haar hele leven bij mij.

En dan de icing on the cake, Clips vond blijkbaar dat ik helemaal maar niet meer moest rijden, want mijn laatste merrie, mijn laatste hoop als rijpaard, kreeg vorig jaar september van haar een klap op dr spronggewricht en die is dus nu ook kapot (ik stond erbij toen het gebeurde). En die is nu nog maar 10 jaar oud.
Dit zijn alleen nog maar de paarden die kapot zijn gegaan. Er waren er ook nog een paar die ik om reden van niet klikken/ wilde toch liever een andere houden verkocht zijn. Ja ik heb gruwelijk veel paarden in mijn leven gehad, maar de laatste jaren waren echt niet grappig meer. En ik zit ook echt te twijfelen of er ooit nog wel weer een paard bij komt. Ik kan me een leven zonder paarden eigenlijk helemaal niet voorstellen, maar geestelijk ben ik nu even aan het einde van mijn latijn.

Te koop: Air One Inhalator. Voor meer info PB.

freetorun

Berichten: 2167
Geregistreerd: 22-04-09
Woonplaats: Breda

Re: Keer op keer pech met je paard(en)... wie nog meer?

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-07-17 11:31

Deze topics doen me altijd bibberen..Gezondheid (paard en mens) is altijd zoiets kwetsbaars

Positief Paard Blog over het trainen met keuzevrijheid voor je paard

Instagram: Positief_Paard

VanHuisUit

Berichten: 4824
Geregistreerd: 06-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 26-07-17 11:40

Leatitia en Rina bedankt voor jullie verhaal.

Leatitia :(:) wat heerlijk dat je een fijn bijrijdpaardje hebt. Ik heb dit een paar keer geprobeerd en ik denk ook dat dat een super fijne 'oplossing' is. Heb toch Fred gekocht omdat ik zo graag weer wilde rijden en ik op dit moment geen bijrijdpaard zonder verhaal erbij kreeg aangeboden of bijrijdpaarden waar ik niet goed op kan zitten (heb iets met mijn bekken waardoor ik niet op brede paarden kan rijden). Denk dat je je aan een bijrijdpaard toch op een andere manier hecht dan aan een 'eigen' paard. Dat weer hechten aan een dier dat is onderhand iets waarvan ik zoiets heb van ik weet niet of ik dat nog wil. Elke keer weer die emoties, keuzes...

Rina wat je zegt een leven zonder paarden ik kan het me ook niet voorstellen -O- :(:) . Ik heb naast die ik heb beschreven ook nog andere paarden en pony's gehad. Maar het 'lastige' gedeelte is een jaar of 10, 11 geleden begonnen, toen heb ik een heel fijn paard nadat ik haar 9 jaar heb gehad verkocht wegens artrose en ik wilde verder met endurance, en op een of andere manier is het daarna niet meer stabiel geworden. Mede ook door gedoe bij mezelf maar hoe dan ook, het is zo...

Ik heb dit topic ook geopend om wat erover te kunnen praten met 'lotgenoten' want ik merk dat mensen die wel het geluk hebben jaren en jaren met hetzelfde paard te 'doen' het niet altijd kunnen of willen begrijpen. Logisch want het is ook niet te begrijpen als je het niet hebt meegemaakt aan de andere kant jammer want het kan iedereen denk ik op enig moment overkomen (denk ik dan toch nog steeds maar).

Anoniem

Re: Keer op keer pech met je paard(en)... wie nog meer?

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-07-17 11:53

Niet met meerdere paarden, maar met m'n eerste eigen pony.

Ik heb twee jaar manegeles gehad, wou natuurlijk een eigen pony. Voor gespaard en na lang zeuren mocht het van m'n ouders.

Bij de derde, wist ik; dit is m! Een merrie van 14, een vosje, c pony. Lief dier, maar mager, stond op kaal land. Zielig zielig, gekocht, zonder te keuren (ik was 10 en wisten mijn ouders veel). Voor een paar honderd euro (inclusief spullen, ja echt waar... Achteraf denk je, hoe stom ben je, maar goed).

Ik heb er twee maand op kunnen rijden, toen begon ze te kreupelen. Peesontsteking. Heeft ruim een jaar op rust gestaan. Toen weer een paar maand kunnen rijden. Weer kreupel. Nu andere voorbeen. Weer anderhalf jaar rust. Toen weer een maand kunnen rijden en ja hoor, kreupel. Nu achter. Ze konden niks vinden. Advies, rust. Een driekwart jaar rust, weer er op gestapt, je raad het al... Kreupel.

Ik heb er nooit echt mee kunnen rijden. Twee jaar geleden het mennen opgepakt. Deed ze goed, maar ook hiervan raakte ze kreupel.

Vanaf toen heb ik gezegd, op pensioen. Rond die tijd kreeg ze ook de diagnose cushing.

Inmiddels is ze 29 (achteraf klopte er niks van de leeftijd, zijn we later via fokker achter gekomen). En heb ik haar al 11 jaar...

No_No

Berichten: 6669
Geregistreerd: 31-03-07
Woonplaats: overijssel

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-07-17 12:05

Hier nog een ..

Nadat ik eindelijk mijn vriend zo ver had gekregen een eigen paardje te kunnen kopen kocht ik een fjord. Paardje had wel een bemerking maar daar was ik niet heel bang voor. Na 3 begon hij steeds vervelender te doen met rijden dus heb ik maar wat rontgens laten nemen. Hij bleek vol artrose te zitten.. 7 jaar nog maar. Direct op pensioen maar een jaar later afscheid van hem genomen..
ik kocht in tussen een Arabisch volbloed! Een plaatje <3 mijn droom pony! Pony zou zwakke knieën hebben wat ik wel geloofde want het arme beest stond altijd op stal.
Thuis laten castreren.. complicaties.. 3 maanden heeft het geduurd voor hij hersteld was. Eindelijk mocht hij bij de kudde! Dat klikte niet.. beest werd later aangevallen door de groep.
Nog een keer licht bevangen geraakt door de regen want meneer had geen waterdichte vacht. Hij had angst gekregen op stal waardoor hij bijna door een raam is gesprongen en alle voerbakken kapot gemept had.
Op naar een andere plek. Super fijn! Hij kon bijkomen en werd top verzorgd! Tot er een koe uit brak en mijn pony door de draden, linten en weidepaal vloog.. stok kreupel, brandwonden van de linten en helemaal in de stress. Hij herstelde aardig goed gelukkig. Toen verhuisd voor de naderende winter, er was geen stal namelijk. Nieuwe stalling kreeg hij niet de zorg die beloofd was en hij werd weer slapper in de achterhand. Weer verhuisd naar een opfok met enorme dikke dekens.
Na twee weken pony dood Ziek.. snot verkouden en mok met ontstekingen. Pony verhuisd naar een stalling net buiten ons dorp. Koorts, mager, verkouden.. 2 a 3x per dag heb ik hem verzorgd. Weer ligt bevangen geraakt. Lang Kreupel rechts voor.
Achter verbeterde hij ook niet echt dus wilde ik hem laten inspuiten. "Dit beest is ernstig atactisch" was wat de paardenarts vertelde.. 2 opinion laten doen. Ataxi/Wobbler.. einde verhaal... dus ook van mijn oogappeltje afscheid moeten nemen..

Nu heb ik ook een simpele draver ;) wat geniet ik van haar <3 een super fijn beest!! Heerlijk naar buiten, lekker tutten, samen genieten!
Alleen onbezorgd..?? Nee..!

Fleur ❤️

Farjen

Berichten: 6034
Geregistreerd: 20-07-03
Woonplaats: Oost-Vlaanderen, België

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-07-17 12:34

Herkenbaar..

Mijn eerste paard na 8 maanden terug gebracht naar de handelaar waar ik ze van kocht. Ze was totaal niet braaf en artrose..

Dan op zoek naar een nieuw paard. 7 paarden zijn toen allemaal afgekeurd :')

Dan uiteindelijk mijn huidige paard gevonden, eentje met een handleiding.
Wekelijks viel ik er af het eerste jaar, hij was van alles doodsbang.
Toen begon het eindelijk te klikken en het rijden ging goed *\o/*

Dan kreeg hij headshaking syndrome, jaren ermee gesukkeld. Dus ik vond er nog een bijrijdpaard erbij dus ik reed hem enkel op goede dagen.
Tot ik hem 4 jaar geleden uit de weide haalde op 3 benen, hop naar de kliniek.

Met andere woorden: mijn paard heb ik nu 13 jaar, hij heeft headshaking en hoefkatrol, en ik rijd al zolang niet meer met hem ;( hij loopt nu 24/7 op de weide maar ik mis een eigen rijpaard zo hard..

Suzan_bobar

Berichten: 4210
Geregistreerd: 02-04-08
Woonplaats: Veluwe

Re: Keer op keer pech met je paard(en)... wie nog meer?

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-07-17 14:28

Hier zelfde verhaal, echter leeft alles nog,...

Bobar natuurlijk bekend hier op Bokt. Gekocht, waarschijnlijk al met een kapotte rug. Na alles wat een paard zich kan bedenken te hebben meegemaakt, kwam eruit dat zijn rug echt geen ruiter mee dragen kon. Toen laten beleren voor de wagen op aanraden van de dierenarts. Drama om hem ervoor te krijgen en na een half jaar, achterbeen pees blessure,... Pensioen. Hij loopt er nog steeds, pijnvrij, lekker als grasmaaier.

Toen Elvis gekocht, braaf paard, onbeleerd. Wat kon er mis gaan? Nou ja, alles wat mis ging was dan mijn eigen schuld,... Weer een peesblessure na 3,5 jaar. Nu na een jaar rust is de pees weer heel, maar zie ik het niet zitten om hem te revalideren en zoek ik een goed tehuis voor hem. Een plek waar hij gerevalideerd kan worden en waar er een lichtere, kleinere ruiter op hem kan of waar hij voor de wagen kan lopen.

Per toeval kwam ik mijn nieuwe topper tegen. Een bijrijdpaard. Zou dat dan toch de uitkomst zijn? Ik heb genoten van het halve jaar dat ik hem mocht rijden. Ineens zou hij verkocht worden,... Nee toch?! Gelukkig kon ik hem kopen en loopt hij nu hier lekker in het land. Helaas heb ik nu zelf mn knie verdraaid en heb ik nu een paard welke steeds beter gaat lopen, waar ik zelf niet op kan rijden,...

Ik ben ondertussen al schapen gaan houden, misschien is dat een optie, maar helaas,.. Ook dat is erg veel werk en ook die worden soms ziek of hebben wat,... Ik herken je verhaal maar wat goed dus,... Soms vraag je je af, waarom ben je er ook alweer aan begonnen??

Equine Lymfe Drainage Therapeut
http://Www.suzanabbink.nl

VanHuisUit

Berichten: 4824
Geregistreerd: 06-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 26-07-17 17:22

'Gelukkig' meer van dit soort verhalen... alhoewel het niet gelukkig is natuurlijk :\

Moet zeggen elke keer als ik weer een paar keer fijn heb gereden op een paard ik vrijwel alle ellende weer vergeet en er toch weer voor ga, maar ik word wel voorzichtiger in m'n emotionele binding.

@Suzan_bobar ach jouw Boobs... wat heb jij daarmee geworsteld toen met voor de wagen beleren. En wat heb je daarmee doorgezet, ging het net lekker kreeg hij dat been wat een drama was dat. Toch mooi dat hij er nog steeds is, pijnvrij! Maar kan me je keus bij Elvis heel goed voorstellen sterkte daarmee. En ik hoop dat je knie snel weer beter is echt zo sneu :(:)

@Farjen ook een verhaal zeg... hebben jullie zelf land dat je hem kunt aanhouden of staat hij in pension? Dat vind ik dan ook zoiets met al die paarden die er dan nog wel zijn, je hebt wel je maandelijkse kosten, en je kunt niet rijden. Natuurlijk kun je ook andere dingen met een paard maar wat je zegt, je gaat het op een gegeven moment zo missen. Ik persoonlijk ben ondertussen bijv zooooo klaar met longeerwerk :o

@Nono wat zonde... zet je ze op pensioen moet je alsnog zo snel afscheid nemen. En dan met je arabiertje... wat een toestanden achter elkaar weer... maar nu gelukkig met je draver *\o/* onze Fred is ook een draver en hij is erg leuk, alleen het idee was / is als Cathey weer OK is dat Fred dan, goed in gereden, weggaat. Twee paarden onderhouden is niet iets wat ik lang kan bekostigen. Heb eerder een dravertje gehad die ik weg moest doen omdat ik zelf in de poeier lag en dat was ook een keihard paardje. Hoop dat je heel veel geluk met haar hebt!

bigone

Berichten: 26422
Geregistreerd: 03-08-09

Re: Keer op keer pech met je paard(en)... wie nog meer?

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-07-17 17:38

Tja, welkom in het soms zeer harde paardenland maar het enigste wat je jezelf kunt aanrekenen is een beetje een blinde vlek voor Cathey, als een paard zo lang te koop staat dan is er heel vaak iets mee. En helaas kwam er dat bij jou ook uit. De rest is echt allemaal pure pech. Maar hopen dat het nu een hele poos goed gaat en je kunt genieten.

VanHuisUit

Berichten: 4824
Geregistreerd: 06-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 26-07-17 17:42

Klopt hoor daar heb je helemaal gelijk in. Nu moet ik zeggen dat er een belachelijk hoge vraagprijs voor haar was, in eerste instantie en dat ik denk dat het daardoor kwam dat ze zo lang te koop stond maar het is nooit een goed teken. Ze was erg stakerig (yep, ik had beter moeten weten....) en daardoor werd ze maar niet verkocht... Maar.... ze is wel helemaal gekeurd dus tja zeg het maar. Weet ondertussen dat dat ook niets zegt, heb dat vaker meegemaakt. Alles officieel goed en dan een paard wat een longprobleem ontwikkelde (die staat er in dit rijtje nog niet bij maar heb bijna 10 jaar veel plezier van dat paard gehad dus vind dat niet keer op keer pech) :)

Het gaat overigens nog steeds niet goed, kan nog steeds niet op Cathey rijden :\

Overigens heb ik jaren en jaren gehad dat ik hetzelfde paard had. Ben ondertussen in de 50 ... ( }:0 ) en tot mijn 45e zoiets gewoon jarenlang zelfde paard en dan zo eens in de 10 jaar een andere... maar laatste jaren ben ik werkelijk enorm aan de beurt... heb altijd wel paarden ook van anderen gereden, had ook vaak paardje erbij, voor verkoop, maar 'mijn' eigen echte paard, zoals ik dat dan ervaar, dat was altijd zo'n stabiele factor. Helaas is dat nu dus al jaren niet meer zo.

Esaqar

Berichten: 2873
Geregistreerd: 22-05-13

Re: Keer op keer pech met je paard(en)... wie nog meer?

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-07-17 18:13

Ik meld me.
Paard gekocht april 2015, super leuke tijd mee gehad maar alleen maar pech pech en pech.
Het begon met een paard wat alleen maar wou galopperen, toen dat klaar was, was ze zo hengstig dat ik er niks mee kon, daarna 3 weken kreupel omdat ze was gevallen in de wei, toen viel ik er af op buitenrit en brak m'n bovenarm + raakte het plezier in de paarden kwijt. Dit alles in 1,5 jaar tijd, ik heb d'r zo'n 2 maanden geleden verkocht. Geweldig paard was het, maar ik durfde er na de val niet meer op.

Carrera B+9

Farjen

Berichten: 6034
Geregistreerd: 20-07-03
Woonplaats: Oost-Vlaanderen, België

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-07-17 20:22

VanHuisUit schreef:
'
@Farjen ook een verhaal zeg... hebben jullie zelf land dat je hem kunt aanhouden of staat hij in pension? Dat vind ik dan ook zoiets met al die paarden die er dan nog wel zijn, je hebt wel je maandelijkse kosten, en je kunt niet rijden. Natuurlijk kun je ook andere dingen met een paard maar wat je zegt, je gaat het op een gegeven moment zo missen. Ik persoonlijk ben ondertussen bijv zooooo klaar met longeerwerk :o


Neen dus -O- en 350 euro elke maand betalen is voor mij teveel geld voor een weidepaard.. Dus ik werk (naast mijn fulltime werk) nog extra op een stal om zijn verblijf daar te bekostigen.
Maar ideaal is dit ook niet te noemen.. Helaas is er in de buurt niet iets dat goedkoper is of veel weidegang aanbied.. Ideaal zou zijn als er iemand is die oprecht op zoek is naar een weidemaatje, maar de keren dat ik hem al te koop of ter adoptie heb aangeboden, kreeg ik allemaal handelaren of penny's aan de lijn

Soms vind ik het zo jammer dat ik niet zonder de paarden kan :+ het zou veel geld en tijd besparen maar mijn humeur is dan ook rampzalig :')

Hillebill

Berichten: 868
Geregistreerd: 04-08-03

Re: Keer op keer pech met je paard(en)... wie nog meer?

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-07-17 22:16

Hier ook een pechvogel:

Paddington: verkocht ik was niet mans genoeg ( was toen zelf te onervaren en Paddy bleek een mannenpaard te zijn )

Mighty: verkocht aan stel waarvan hun merrie overleden was. Mighty was al wat ouder en verkocht om daar haar oude dag te hebben. ( Was springpaard maar dat wilde ze niet echt met mij doen... )

Urville: was mijn topper. Ingeslapen op 8 jarige leeftijd wegens zware ataxie. Ongeluk in de stal doordat men niet van mijn spul kon afblijven. Alles gedaan maar werd met de dag slechter.

Berlina: waarschijnlijk gedrogeerd gekocht. Dulde geen arbeid. Gevaarlijke stakingen door loodrecht te stijgeren bij simpele oefeningen. DA alles nagekeken, foto's van haar compleet, hormoonhuishouding zelfs naar naar Duitsland en Frankrijk gestuurd voor onderzoek. Nooit oorzaak gevonden. Verkocht en nieuwe eigenaar precies wat ik ook had.
Nu fokmerrie in Duitsland.

Fabs: nieuwe topper! Sjouwen als de brand altijd in de prijzen tot hij in het land Door een ander paard was aangevallen. Nooit meer de oude geworden. Ups en downs te rijden tot hij in draf steeds kreupel bleef. 1.5 jaar klinieken bezocht. Nooit oorzaak kunnen vinden.... te goed om in te slapen aangezien hij geen pijn toont. Nu Verkocht als weidemaatje ( voor een appel en een ei. Alles liever dan zijn leven te beindigen )
Fabs is/was 6 jaar

Jay: 10 dagen gehad. Werd gezegd dat ze 100% goed was. Niets geen rare dingen. Kliniek wilde bij verkoop niet keuren ivm leeftijd. Ze was Bijna 3 jaar dus deden ze dat niet.
Bij mij op stal wilde de verzeker niet accepteren. Mijn DA gebeld en hij heeft wel klinische onderzoek gedaan: 2 schieffels bij de pezen beide voorbenen en rechtsvoor met buigproef zwaar kreupel. 2x getest.
Dus terug gedaan.

Nu weer paard op t oog. Mooie vos bijna 5 jaar met 4 witte benen. Bijbaantje genomen voor aanschaf. Geld aanschaf compleet. ( geld wat ik had is allemaal naar de klinieken gegaan )
Maar aanschaf heb ik ( onderhoud is standaard wat ik altijd gewoon kwijt ben )
Zou het nu eens mijn geluk zijn?
Na mijn vakantie ga ik er weer heen. Ben al een keer geweest te kijken. Na mijn vakantie ga ik op jem rijden en als alles goed gaat keuren en hopelijk dat hij goed gekeurd wordt en mijn stal weer wordt bewoond. Ik heb de eerste koop. Na 21 augustus hoop ik mijn topper te hebben en houden.

http://www.facebook.com/giftsfire

B+20 Dressuur
BB 80/90 springen

_00_0
Berichten: 3262
Geregistreerd: 01-12-07

Re: Keer op keer pech met je paard(en)... wie nog meer?

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-07-17 13:10

Ik meld me,

Mijn vorige paard overleed na 1 jaar omdat zn longen het begaven.
Mijn shet verloren aan hb 2 jaar na het paard.

Heb nu nog een shet die scheef is en vrij snel maanden uit de running is door kreupelheden.

Mijn rijpony is ongeschikt om mee te werken waardoor hij nu gezelschap is.ook niet zo geschikt om te verkopen

Beiden zijn 9&10dus gaan nog wel lang mee, maar zou dolgraag kunnen rijden.

JoyCiej007

Berichten: 17140
Geregistreerd: 27-02-06
Woonplaats: omg. Deventer

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-07-17 14:05

Jeetje VHU.... ik weet nog heel goed simba, rizante, bente etc maar t verhaal van olympia en cathy is mij compleet ontgaan...
Wat klote zeg...
Hopelijk met Fred dan eindelijk eens wat geluk, t is je zo gegund!

Gelukkig kan ik niet aansluiten bij deze pech verhalen.

butterfly84

Berichten: 62
Geregistreerd: 02-10-12

Re: Keer op keer pech met je paard(en)... wie nog meer?

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-07-17 15:02

Ook ik sluit me aan in dit topic. Soms kreeg ik ook het gevoel dat ik de enige was met veel pech. Ik heb jaren gespaard om naast mijn inmiddels oude pony een nieuwe dressuurtopper te kopen. Droompaard gevonden, gekeurd incl foto's van benen en rug en dolblij met mijn paard.Helaas ging het rijden na een aantal weken steeds slechter. Ook veel geprobeerd en uiteindelijk bleek hij artrose in zijn nek te hebben. Paard volledig afgekeurd. Uiteindelijk weer een ander paard gevonden en compleet op de foto gezet. Nieuwe ronde nieuwe kansen. Dit paard kon alleen met momenten enorm tekeer gaan met opstappen. Dit ging zo fout dat ik mijn rug heb gebroken. Op dat moment heb ik besloten beide paarden weg te doen. 3 paarden houden waar ik niet mee kan wat ik graag zou willen kost echt te veel. Inmiddels al weer 2,5 jaar aan het zoeken naar een ander paard maar krijg niet gevonden wat ik zoek. ( al wel 2 afgekeurd helaas)

Elisa2

Berichten: 20914
Geregistreerd: 31-08-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-07-17 15:12

Tja, paarden zijn kwetsbare dieren..het is heel vervelend als ze ziek worden, gezondheidsproblemen krijgen en /of doodgaan.

Maar sommige dingen zijn ook het gevolg van niet zulke goed bedachte acties of mismanegement van eigenaren/ pensionhouders etc. Niet goed laten keuren, bepaalde signalen over het hoofd zijn bij aankoop, paard kopen die qua karakter niet matcht.

Ik denk ook dat een paard altijd onderhoud nodig heeft, dwz lichamelijk maar ook trainings technisch. Je moet ze ook zelf gezond houden en daar is vaak nog veel winst op te behalen is mijn ervaring. Het is belangrijk om ook het ea te weten van de anatomie van het paard, en voerbeleid etc.

Je moet in een paard investeren om hem gezond te houden, en om samen te groeien. Zodat je uiteindelijk alles met het paard kunt.
Dit staat dan even los van echt medische problemen uiteraard.

Ik hoop inieder geval VHU, dat je van Fred wel veel plezier zult hebben en dat de juiste match is.

''De echte discipel van de rijkunst heeft niet de erkenning door andere mensen nodig maar veel meer het gevoel om met zijn paard een te zijn. Ontbreekt deze harmonie, dan ontstaat in het beste geval volmaakte techniek, maar er ontstaat nooit volmaakte (rij)kunst.''

-Kurt Albrecht-

VanHuisUit

Berichten: 4824
Geregistreerd: 06-01-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 27-07-17 15:48

Ik hoop eigenlijk dat het met Cathey toch nog goedkomt ...

@Elisa2 begrijp wat je wil zeggen en ben het er volledig mee eens. Je investeert in een paard etc.... maar ... soms is het zo dat ondanks alles (aankoopkeuringen, training, voeding, adviezen, management etc etc) het gewoon niet lukt, zeker als het een aantal keer achter elkaar gebeurt is dat echt vreselijk. Ik word er zelf heel onzeker van op een gegeven moment. Heb jaren en jaren paarden gehad zonder enig probleem maar nu... een en al ellende en dat achter elkaar...
Als iemand anders er nog gelukkig mee kan worden (bij een mismatch) dan is dat vervelend maar je kunt weer door, paard wordt verkocht en jij gaat weer verder (dan is het een kwestie van jammer maar helaas en neem je afscheid hoe lastig dat ook kan zijn) maar als het gewoon compleet niet meer berijdbaar is om wat voor veterinaire, vage of psychische reden dan ook dan is dat zo'n ellende... zeker bij van die jonge paarden... want je hebt ook nog zoiets van wat doe je dan? Paard zomaar in laten slapen of naar de slager, dat is nogal wat, maar weg doen voor gezelschap, je weet niet wat er dan mee gebeurt... zeker bij paarden die er op zich prima uit zien maar bij belasting veranderen in monsters of toch weer gaan kreupelen... begint bij de nieuwe eigenaar het hele circus weer opnieuw...

Het gaat hier (vrijwel) allemaal om paarden waarmee je simpelweg niet kunt groeien om allerlei redenen, het gaat alleen maar van je af. En dat is echt drama zeker als je het keer op keer hebt meegemaakt...

@iedereen die hier deelt bedankt voor jullie verhalen. Denk toch dat het een soort van troost als je leest dat je niet de enige bent die dit overkomt (en laten we hopen dat het voor iedereen tijdelijk is :(:) ). En het kan mensen die overwegen een paard te kopen misschien ook even van de rose wolk afhalen: er kan zoveel mis gaan.

@Farjen ja je hebt helemaal gelijk... ik zou met mijn paardje Cathey gaan verhuizen naar een luxe stal waar we ook wedstrijden konden rijden etc maar ik heb dat dus ook uitgesteld omdat ik zoiets heb van ik kan er nu niet eens op... dan ga ik niet 2x zoveel betalen terwijl ik alleen naar anderen kan kijken (frustrerend is dat)
@Hillebil ik ga voor je duimen!! Jeetje jij hebt ook al wat meegemaakt zeg :(:)
@Pelryo die zijn nog heel jong... lastig is dat he. Ik vind het ook zo kwetsbaar om ze 'weg te geven' als gezelschapspony heb daar zeer slechte ervaring mee (Snuitje)
@JoyCiej007 dank je. Op een gegeven moment deel je niet zo openbaar meer van alles want het is een komen en gaan lijkt het dan wel... ik hoop toch dat Cathey nog goedkomt en ondertussen heb ik vandaag weer lekker met Fred gereden, is soort therapiepaard :+
@butterfly84 zo :oo wat vreselijk... wat knap van je trouwens dat je toch weer wilt paardrijden hoop dat je je droompaard gaat vinden!

Elisa2

Berichten: 20914
Geregistreerd: 31-08-04

Re: Keer op keer pech met je paard(en)... wie nog meer?

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-07-17 07:35

Dat begrijp ik VHU, en je hebt natuurlijk ook wel echt pech gehad in het verleden. Kan me voorstellen dat je daar onzeker van word en het plezier kwijt raakt in de paarden.

Wbt Cathey denk ik dat je daar gewoon professionele hulp bij nodig hebt.

''De echte discipel van de rijkunst heeft niet de erkenning door andere mensen nodig maar veel meer het gevoel om met zijn paard een te zijn. Ontbreekt deze harmonie, dan ontstaat in het beste geval volmaakte techniek, maar er ontstaat nooit volmaakte (rij)kunst.''

-Kurt Albrecht-

lelijke_heks
Berichten: 1446
Geregistreerd: 15-03-11
Woonplaats: Zuid-Limburg

Re: Keer op keer pech met je paard(en)... wie nog meer?

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-07-17 08:39

Helaas kan ik me hier ook melden...

Als jong meisje altijd geluk gehad met eigen pony's en op mijn 13e mijn eerste eigen paard gekregen, een ondeugende met een shieffel aan een Voorbeen en een luchtzuiger... dat lijkt vragen om problemen maar afgezien in het eerste jaar wat kolieken (we moeste ff het balans vinden) geen problemen gehad.

Na een jaartje officieel gestart met hem, was geen makkelijk te rijden paard maar wel braaf. Opeens een klein bultje op zijn kroonrand, leek een wratje... bleef maar groeien... da constateerde een niet opereerbare sarcoïde... na 3 jaar dokteren met da's uit Engeland, Frankrijk en Amerika (nl natuurlijk ook) uiteindelijk de keuze gemaakt om hem in te laten slapen omdat zijn hoef vanuit de kroonrand begon te splijten (hij liep overigens nog steeds niet kreupel)hij was 10 jaar.

2 jaar later mijn merrie gekocht om door te gaan met wedstrijden... springen doet ze super... maar op de trailer draait ze door... helemaal panisch... dus nu ipv een wedstrijdpaard maar omgedoopt tot hobbypaard...

Eind 2013 kocht ik 'perongeluk' een hengstje erbij van 8 maanden oud... ging bij mijn tante op wei... Opeens liep hij kreupel (waarschijnlijk trap gehad) foto's gemaakt en met maand rust en intapen zou het goed komen... 3 dagen later koliek, 5 dagen later weer koliek... en zo ging het 2 maanden lang door iedere paar dagen koliek. Toen besloten om hem naar huis te halen (in eerste instantie hier niet voor gekozen omdat hij bij ons de enige baby was)

Vermoeden was zandkoliek, hier ook naar behandeld, leek op te knappen en heeft 1,5 maand geen koliek gehad en was aangesterkt... Toen begon het weer... kolieken, allergische reactie op iets op de wei, hoofd liep vol 'vocht'als hij laag at... nog meer kolieken... iedere dag vast rollen in de stal... hup naar de kliniek, maag en darmscopie, meerdere maagzweren, behandeld nieuwe scopie... zweren weg koliek bleef... iedere twee uur medicatie en kleine beetjes voer (ook snachts) naast mijn studie echt killing... uiteindelijk had hij de kracht niet meer en hebben we heb 2 maanden voor hij 2 werd moeten laten inslapen...

Daarna kreeg ik te horen dat mijn eerste pony (Die toen niet meer van mij was) ontsnapt was en een sloot ingerend en helaas verdronken...

Mijn andere pony is still going strong in de manegelessen... een engeltje als de instructeurs er bij zijn, echte beginnerspony... een draak als de kindjes haar alleen uit de stal halen... heerlijke merrie :Y)

Hoop dat het nog een duidelijk verhaal is geworden...

There comes a time you have to choose between turning the page and closing the book...

❤ Pluis het ultime toppaard ❤

rina

Berichten: 9713
Geregistreerd: 23-03-02
Woonplaats: bijna weer in Nederland

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-07-17 10:37

VanHuisUit schreef:
Ik heb dit topic ook geopend om wat erover te kunnen praten met 'lotgenoten' want ik merk dat mensen die wel het geluk hebben jaren en jaren met hetzelfde paard te 'doen' het niet altijd kunnen of willen begrijpen. Logisch want het is ook niet te begrijpen als je het niet hebt meegemaakt aan de andere kant jammer want het kan iedereen denk ik op enig moment overkomen (denk ik dan toch nog steeds maar).


Ja zo zie ik het ook. "Men" kan eigenlijk niet snappen wat je doormaakt als je elke keer weer tegen die muur oploopt. En meestal vertel en schrijf ik er dan ook niet over. Je wilt ook niet elke keer klagen dat het weer mislukt is.
Hoevaak ik Clips na de operatie van 2013, na maanden van weer rust, opnieuw en heel langzaam opgestart heb. En toch elke keer na een maand of 3 weer op rust moest zetten omdat zelfs het lichtste werk teveel bleek voor dat been. Hoeveel geld je erin gepompt hebt aan inspuiten, medicijnen en ondersteunende middelen, die ook geen echte verbetering gaven.

VanHuisUit schreef:
Overigens heb ik jaren en jaren gehad dat ik hetzelfde paard had. Ben ondertussen in de 50 ... ( }:0 ) en tot mijn 45e zoiets gewoon jarenlang zelfde paard en dan zo eens in de 10 jaar een andere... maar laatste jaren ben ik werkelijk enorm aan de beurt... heb altijd wel paarden ook van anderen gereden, had ook vaak paardje erbij, voor verkoop, maar 'mijn' eigen echte paard, zoals ik dat dan ervaar, dat was altijd zo'n stabiele factor. Helaas is dat nu dus al jaren niet meer zo.


Grinnik, ben ietsje jonger dan jij, net onder de 50. Maar dit is alsof ik over mezelf lees. Daisy mijn oude merrie (die 28 is geworden) was ook jarenlang dat paard aan mijn zijde. Maar een navolger voor haar vinden, die dus heel blijft ;) lijkt iets onmogelijks. Toen zij 17 was wilde ik haar een plezier doen en met pensioen sturen. Daar was ze het overigens helemaal niet mee eens :D en haar opvolgers konden of niet heel blijven of het klikte niet, zodat zij tot dr 25e zelfs (sporadisch) nog meeging naar wedstrijden. En een lol dat ze dan had. Altijd mij in de maling nemen waar ze de gelegenheid had en ik die dan echt mijn best moest doen om niet lachend van het paard te vallen :')
Maar dat constante lijkt gewoon in de huidige paarden niet meer te vinden.

Nou lees ik al bij 2 dat jullie nu een draver hebben. Hoe zijn die kwa beweging? Ik rijd al meer dan 20 jaar western, maar ik kom van oorsprong uit de engelse sport. En Daisy was een NRPS-er met vrij hoog opgooiende beweging. De Quarters missen dit, en mijn rug is sinds Dais er niet meer is niet meer goed los geweest. Ik ben echt wel eens jankend van dr afgekomen omdat ze mijn rugspieren weer los had gestapt :D Mocht er ooit toch nog weer een paard bijkomen, heb ik altijd gezegd dat word geen Quarter meer maar een warmbloed. Ik moet beweging hebben in de rug. Een aardige warmbloed vinden voor een redelijk prijs is een crime, en er staan best een aantal leuke dravers te koop die ik kwa uitstraling leuk zou vinden. Maar ik heb altijd de draver afgewezen omdat ik niet verwacht dat die de beweging hebben die ik nodig ben (grijnz ja lekker vooroordeel maar als je ze ziet draven voor een sulky of de dravers die ik gezien heb in de westernsport hebben geen van allen die swung in de rug met rijden). Heb ik nou een echt vooroordeel of hoe zien jullie dat? Hoe zijn ze in vergelijk met een warmbloed kwa beweging?

Te koop: Air One Inhalator. Voor meer info PB.


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Belle_Siem, Diddykong, ElCamino, janineskolla, lisanne87, maaikemuis, Muriel, Nienken, PetalBot, truus1957, viv34, xchanel01 en 13 bezoekers